1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Не хачу, браты, каб вы ня ве́далі, што айцы нашыя ўсе́ былі пад хмараю, і ўсе́ прайшлі праз мора;

 

Ня хачу ж, браты, каб вы ня ведалі, што ба́цькі нашыя ўсе пад воблакам былі, і ўсе прайшлі праз мора;

і ўсе́ ахрысьціліся ў Майсе́я ў хмары і ў моры;

 

і ўсе ахрысьціліся ў Масея ў воблаку і ў моры;

і ўсе́ е́лі тую самую духоўную страву,

 

і ўсе елі тую ж самую духовую страву;

і ўсе́ пілі тое самае духоўнае пітво́, бо пілі з духоўнае скалы, што йшла за імі, скала-ж быў Хрыстос.

 

і ўсе пілí тое ж самае духовае пітво: бо пілí з духовай Скалы, (Якая) ішла разам зь імі. А Скала (тая) быў Хрыстос.

Але ня многіх з іх упадабаў Бог: бо яны былі паражоны ў пустыні.

 

Але ня многіх зь іх упадабаў Бог, таму што яны былі панішчаны ў пустэльні.

А гэта былі прыклады для нас, каб мы не пажадалі благога, як пажадалі яны.

 

І гэтыя (яны) сталіся для нас папярэджаньнямі, каб мы ня былі пажа́длівымі на ліхое, як і яны былі пажа́длівымі.

Ня будзьце й ідалапаклоньнікамі, як некаторыя з іх, як напісана: народ пасе́ў е́сьці й піць, ды ўстаў гуляці (Выхад 32:6).

 

Ня будзьце таксама і балванапаклоньнікамі, як нікаторыя зь іх, як напісана: «Сеў народ есьці і піць, і падняўся на гульбішча».

Ня ро́бма і блуду, як некаторыя з іх блудзілі, і ў адзін дзе́нь загінула іх дваццаць тры тысячы (Лічбаў 25:1,9).

 

І ня робма блудадзейства, як нікаторыя зь іх зрабілі блудадзеяньні, і загінулі ў адзін дзень дваццаць тры тысячы.

І не спакушайце Хрыста, як некаторыя з іх спакушалі і пагінулі ад зьме́яў (Лічбаў 21:6).

 

І ня спакушайма Хрыста, як нікаторыя зь іх спакусілі і загінулі ад зьмеяў.

Дый не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і пагінулі ад губіцеля (Лічбаў 14:37).

 

І ня наракайце, як нікаторыя зь іх наракалі і загінулі ад зьнішчальніка.

Усё гэтае сталася ім, як прыклады, і апісана на навуку нам, на якіх кане́ц вяко́ў прыйшоў.

 

Гэтыя ж усе (падзеі) адбыліся зь імі (як) прадзнакі; а для нас (гэта) напісана як папярэджаньне для тых, якія дасягнулі канцоў вякоў.

Дзеля гэтага, хто думае, што ён стаіць, сьцеражыся, каб ня ўпасьці.

 

Так што хто думае, што ён стаіць, глядзі, каб ня ўпасьці.

Вас зьняла спакуса ня іншая, як чалаве́чая; ве́рны-ж Бог, які не дапусьціць вам быць спакуша́нымі больш, чым маеце сілу, але з спакусай зробіць і выхад, каб вы маглі перане́сьці.

 

Вас напаткала спакушэньне, ня большае як чалавечае; але верны Бог, Які ня дапусьціць вам быць спаку́шанымі больш таго, чым (вы) можаце (вытрымаць), але пры спакушэньні дасьць і выхад, каб вы маглі перанесьці.

Дык, умілаваныя маі, ухіляйцеся ад ідалапаклонства.

 

Таму, любасныя мае, ухіляйцеся ад балванапаклонства.

Кажу да вас, як да разумных; вы-ж судзіце, што́ кажу.

 

Кажу (вам) як разважлівым; разважце самі, пра што кажу.

Чара багаслаўле́ньня, якую багаславім, ці ня ёсьць супольнасьцяй крыві Хрыстовае? Хле́б, што ламаем, ці ня есьць супольнасьць Це́ла Хрыстовага?

 

Чара багаслаўленьня, якую багаслаўляем, ці ня ёсьць далучэньне да Крыві Хрыста? Хлеб, які ламаем, ці ня ёсьць далучэньне да Цела Хрыста?

Адзін хле́б, адно це́ла мы, многія; бо ўсе́ прычашчаемся ад аднаго хле́ба.

 

Так як хлеб адзін, (так і) мы многія ёсьць адно цела; таму што ўсе разьдзяляем паміж сабою адзін хлеб.

Паглядзеце на Ізраіля па целу: тыя, што ядуць ахвяры, ці ня ўдзельнікі ахвярніка?

 

Паглядзіце на Ізраэля паводля цела: тыя, што ядуць ахвяры, ці ня зьяўляюцца саўдзельнікамі (сьвятарамі) ахвярніка?

Што-ж я кажу? ці тое, што ідал што-не́будзь ёсьць? Ці ахвяра ідальская што-не́будзь ёсьць?

 

Дык што я кажу? Што балван чым-небудзь зьяўляецца, ці ахвяраванае балваном чым-небудзь зьяўляецца?

Не́; але тое, што жэртвуюць пагане, злым духам жэртвуюць, а ня Богу. Я-ж не хачу, каб вы былі чартоўскімі супольнікамі.

 

(Кажу не) але што тыя, якія прыносяць ахвяры (балваном), (гэта значыць) пагане, прыносяць ахвяры дэманам, а ня Богу. А я ня хачу, каб вы рабіліся саўдзельнікамі дэманаў.

Ня можаце піць чары Гасподняе і чары шатанавае; ня можаце быць учасьнікамі стала Гасподняга і стала шатанавага.

 

Ня можаце піць чару Госпада і чару дэманаў; ня можаце браць удзел у запаветнай вячэры Госпада і ў застольлі дэманаў.

Ці-ж нам дражніць Госпада? Ці-ж мы дужэйшыя за Яго?

 

Ці станем раздражняць Госпада? Мы ж ня дужэйшыя за Яго.

Усё мне́ можна, ды ня ўсё карысна; усё мне́ можна, ды ня ўсё будуе.

 

Усё мне магчыма (выбраць), але ня ўсё карысна; усё мне магчыма (выбраць), але ня ўсё збудоўвае.

Ніхто няхай ня шукае свайго, але кожны тое, што для другога.

 

Ніхто ня шукай свайго, але кожны (шукай на карысьць) другога.

Усё, што прадае́цца на торжышчы, е́шце, не разьбіраючыся дзеля сумле́ньня;

 

Усё, што на рынку прадаецца, ешце, нічога ня высьвятляючы дзеля (заспакаеньня) сумленьня,

бо Госпадава зямля і поўня яе́ (Псальм 23:1).

 

таму што Госпадава зямля і тое, што напаўняе яе.

Калі-ж хто з няве́рных пакліча вас, і вы захочаце пайсьці, — дык е́шце ўсё, што дадуць, не разьбіраючыся дзеля сумле́ньня.

 

Калі ж хто зь няверучых кліча вас, і вы хочаце пайсьці, то ўсё, што вам прапануюць, ешце, нічога ня высьвятляючы дзеля (заспакаеньня) сумленьня.

Калі-ж хто скажа вам: гэта жэртва ідальская, — дык ня е́шце з увагі на таго, хто паведаміў вас, і на сумле́ньне; бо Госпадава зямля і поўня яе́ (Псальм 23:1).

 

Калі ж хто вам скажа: «гэта ахвяраванае балваном», — ня ешце дзеля таго, хто вам падказаў і дзеля сумленьня. Таму што Госпадава зямля і ўсё, што напаўняе яе.

Пра сумле́ньне-ж кажу не свае́, а другога; бо дзеля чаго мая воля мае (быць) суджана чужым сумле́ньнем?

 

Сумленьне ж маю на ўвазе ня сваё, але другога: бо для чаго мая свабода мае быць судзімай чужым сумленьнем?

Калі я з падзякаю прымаю, дык чаму ганьбаваць мяне́ за тое, за што дзякую?

 

І калі я з удзячнасьцю ем (нешта), дык чаму мяне ганьбаваць (за тое), за што я дзякую?

Дык ці ясьцё, ці п’ецё, ці не́шта робіце, усе на славу Божую рабе́це.

 

Пагэтаму, ці ясьце вы, ці п’яце, ці што-небудзь (іншае) робіце, усё рабіце на славу Бога.

Не спакушайце ні Юдэяў, ні Грэкаў, ні царквы Божай,

 

Ня будзьце спакусай і для жыдоў, і для эллінаў, і для царквы Бога,

як і я дагаджаю ўсім у-ва ўсім, шукаючы не свае́й карысьці, але карысьці многіх, каб яны збавіліся.

 

так як і я ва ўсім дагаджаю ўсім, ня шукаючы карысьці для сябе, але (карысьці) для многіх, каб (і яны) былі збаўлены.