1 да Фесаланікійцаў 4 разьдзел

 

 

І на астатку, браты, просім вас і молім у Госпадзе Ісусе, каб вы, як і перанялі ад нас тое, як вам трэба жыць і дагаджаць Богу, — як вы і сапраўды жывяце, — каб вы ўшчодрыліся яшчэ больш.

 

Нарэшце, браты, просім вас і молім праз Госпада Ісуса, каб тое, што вы прынялі ад нас, як мусіце вы хадзіць і падабацца Богу, яшчэ больш у вас памнажалася,

Бо вы ведаеце, якія наказы мы далі ад Госпада Ісуса.

 

бо вы ведаеце, якія мы далі вам загады ад Госпада Ісуса.

Бо гэта воля Божая — ваша асвячэнне: каб вам ўстрымлівацца ад распусты;

 

Бо гэта ёсьць воля Божая — сьвятасьць вашая, каб вы высьцерагаліся распусты,

каб кожны з вас умеў валодаць уласным целам у асвячэнні і годнасці;

 

каб кожны з вас умеў захоўваць сваё начыньне ў сьвятасьці і годнасьці,

а не ў запале пажадлівасці, як язычнікі, што не ведаюць Бога;

 

а ня ў жа́рсьцях пажадлі́васьці, як пагане, што ня ведаюць Бога;

каб ніхто не пераступаў межаў і не ашукваў у гэтай справе свайго брата, бо Госпад — спагоніць за ўсё гэта, як мы і раней казалі вам і засведчылі.

 

каб не вывышаліся і не ашу́квалі ў справах брата свайго, таму што Госпад — мсьціўца за ўсё гэтае, як і раней мы гаварылі вам і сьведчылі.

Бог жа нас заклікаў не да нячыстасці, а да асвячэння.

 

Бо паклікаў нас Бог не да нячыстасьці, але да сьвятасьці.

Таму той, хто гэта адкідае, не чалавека адкідае, а Бога, Які і дае нам Свайго Святога Духа.

 

Дык хто гэта адкідае, той адкідае не чалавека, але Бога, Які Духа Свайго Сьвятога нам даў.

Аб браталюбстве ж — дык вы не маеце патрэбы, каб мне пісаць вам, бо вы самі навучаны Богам любіць адзін аднаго;

 

Адносна братняй любові няма патрэбы пісаць да вас, бо вы самі навучаны Богам любі́ць адзін аднаго,

бо вы і робіце гэта з усімі братамі па ўсёй Македоніі. Але мы просім вас, браты, ушчодрыцца яшчэ больш

 

дый вы гэтак і робіце з усімі братамі па ўсёй Македоніі. Просім жа вас, браты, багацейце [ў гэтым] болей

і рупліва імкнуцца, каб жыць ціха, і рабіць сваё, і працаваць сваімі ўласнымі рукамі, як мы і загадвалі вам,

 

і намагайцеся жыць у супакоі, і рабіць сваю справу, і працаваць сваімі ўласнымі рукамі, як мы загадалі вам;

каб вы жылі добрапрыстойна перад тымі, хто звонку, і ні ў чым не мелі патрэбы.

 

каб вы хадзілі прыстойна перад тымі, што звонку, і ні ў чым ня мелі патрэбы.

Але мы не хочам2, каб вы, браты, былі ў няведанні пра памерлых3, каб вы не журыліся, як і астатнія, што не маюць надзеі.

 

Не хачу, каб вы, браты, ня ведалі адносна памёршых, каб вы не сумавалі, як іншыя, што ня маюць надзеі.

Бо калі мы верым, што Ісус памёр і ўваскрэс, то гэтак і тых, хто ў Ісусе заснуў, Бог прывядзе з Ім.

 

Бо калі мы верым, што Ісус памёр і ўваскрос, дык Бог і памёршых у Ісусе прывядзе з Ім.

Бо гэта мы вам кажам словам Гасподнім, што мы, жывыя, якія засталіся да прышэсця Гасподняга, ні ў якім разе не апярэдзім заснулых;

 

Гэта вось кажам вам словам Госпадавым, што мы, жывыя, якія засталіся да прыйсьця Госпада, не апярэдзім памёршых,

бо Сам Госпад пры ўладарным воклічы, пры голасе Архангела і пры трубе Божай зыдзе з неба і мёртвыя ў Хрысце ўваскрэснуць першымі.

 

бо Сам Госпад з абвяшчэньнем, з голасам арханёла і трубой Божай зыйдзе з неба, і мёртвыя ў Хрысьце ўваскрэснуць першымі;

Тады мы, жывыя, якія засталіся, разам з імі будзем узятыя ў воблаках для сустрэчы з Госпадам у паветры; і так мы заўсёды будзем з Госпадам.

 

пасьля мы, жывыя, што засталіся, разам з імі падхоплены будзем на аблоках на спатканьне з Госпадам у паветра, і гэтак заўсёды з Госпадам будзем.

Так што суцяшайце адзін аднаго гэтымі словамі.

 

Дык пацяшайце адзін аднаго гэтымі словамі.