Да Піліпянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Урэшце, браты мае, радуйцеся ў Госпадзе. Пісаць вам тое самае для мяне не цяжка, а вас засцеражэ ад небяспекі.
Урэшце, браты мае́, радуйцеся ў Госпадзе. Пісаць вам пра тое ж самае для мяне не цяжка, а для вас павучальна.
асцерагайцеся сабак2, асцерагайцеся ліхіх работнікаў, асцерагайцеся абразання.
Сцеражыцеся сабак, сцеражыцеся ліхіх дзеячаў, сцеражыцеся лжэабрэ́зання,
Бо мы — абразанне, тыя, хто служыць духу Бога3 і хваліцца Ісусам Хрыстом, а не на цела мае надзею,
бо абрэ́занне — гэта мы, калі служым Богу духам і хвалімся Хрыстом Іісусам, а не на плоць спадзяёмся,
хоць я маю упэўненасць і ў целе. Калі хто іншы думае, што ён упэўнены ў целе, то я — тым болей:
хоць я магу спадзявацца і на плоць. Калі нехта іншы думае, што можа спадзявацца на плоць, то тым больш я,
абрэзаны ў восьмы дзень, з роду Ізраілевага, племя Веніямінавага, яўрэй, народжаны ад яўрэяў, паводле закона — фарысей,
абрэзаны ў восьмы дзень, з роду Ізраілевага, калена Веніямінавага, Яўрэй з Яўрэяў, у адносінах да закону — фарысей,
праз запал свой — гнаў Царкву [Бога], што да праведнасці паводле закона — стаў беззаганны.
па заўзятасці — ганіцель царквы Божай, паводле праведнасці законнай — бездакорны.
Але тое, што было для мяне набыткам, гэта палічыў марнасцю дзеля Хрыста.
Але што для мяне было здабыткам, тое дзеля Хрыста я стаў лічыць стратаю.
І, вядома, я лічу, што ўсё ёсць марнасць і перавышаецца пазнаннем Хрыста Ісуса, майго Госпада, дзеля Якога я ва ўсім пацярпеў страту і ўсё лічу за смецце, толькі б здабыць Хрыста
Ды і ўсё я лічу стратаю дзеля перавагі пазнання Хрыста Іісуса, Госпада майго, дзеля Якога я ўсяго пазбавіўся і ўсё лічу смеццем, каб здабыць Хрыста
і быць знойдзеным у Ім, маючы не сваю праведнасць, якая ад закона, а тую, якая праз веру ў Хрыста, праведнасць, якая ад Бога на падставе веры,
і знайсці сябе ў Ім не са сваёю праведнасцю, якая ад закона, а з тою, якая праз веру ў Хрыста, з праведнасцю, якая ад Бога па веры;
каб пазнаць Яго, і сілу Яго ўваскрэсення, і ўдзел у Яго пакутах, прыпадабняючыся да Яго смерці,
каб спазнаць Яго, і сілу ўваскрасення Яго, і ўдзел у пакутах Яго, прыпадабня́ючыся Яму ў смерці,
ці не дасягну як-небудзь уваскрэсення з мёртвых.
каб толькі дасягнуць уваскрасення з мёртвых.
Не таму, што я ўжо дасягнуў, ці ўжо ўдасканаліўся, але я імкнуся, ці яшчэ не авалодаю тым, чым і авалодаў мною Хрыстос Ісус.
Гэта не значыць, што я дасягнуў ужо ці стаў ужо дасканалым; але імкнуся, ці не дасягну і я, як дасягнуў мяне Хрыстос Іісус.
Браты, я не лічу, што сам я авалодаў; але адно раблю: забываючы тое, што ззаду і парываючыся да таго, што наперадзе,
Браты, я не думаю пра сябе, што ўжо дасягнуў; адно толькі: забываючы тое, што ззаду, і сягаючы наперад,
імкнуся да мэты па ўзнагароду, да якой Бог у Хрысце Ісусе паклікаў мяне ўгару.
імкнуся да мэты, да ўзнагароды вышэйшага паклікання Божага ў Хрысце Іісусе.
Дык усе тыя, хто дасканалы, давайце будзем думаць так; а калі вы ў нечым думаеце інакш, то і гэта Бог вам адкрые.
Дык вось, хто з нас дасканалы, так і павінен думаць; калі ж вы пра што інакш думаеце, то і гэта Бог вам адкрые.
Але чаго мы дасягнулі, так і павінны думаць і паводле таго правіла жыць.
Аднак, чаго мы дасягнулі, паводле такога правіла будзем жыць, гэтак і думаць.
Пераймайце, браты, мяне і глядзіце на тых, хто жыве паводле ўзору, які вы маеце ў нас.
Будзьце ўсе пераймальнікамі маімі, браты, і глядзіце на тых, што жывуць паводле ўзору, які вы маеце ў нас.
Бо многія, пра якіх я часта казаў вам, а цяпер і, плачучы, кажу, жывуць як ворагі крыжа Хрыстовага;
Бо многія, пра каго я часта казаў вам, а цяпер нават са слязьмі кажу, жывуць як ворагі крыжа Хрыстовага;
іх канец — пагібель, іх бог — чэрава, а іх слава — у іх ганьбе; яны думаюць толькі пра зямное.
іх канец — пагібель, іх бог — чэрава, і слава іх — у ганьбе: яны думаюць пра зямное.
Бо наша жыхарства ў нябёсах, адкуль і чакаем мы Збаўцу, Госпада Ісуса Хрыста,
А наша грамадзянства — на нябёсах, адкуль мы і чакаем Спасіцеля, Госпада нашага Іісуса Хрыста,
Які ператворыць цела нашага прыніжэння, каб яно прыпадобнілася да цела Яго Славы, тою дзейнай сілаю, якою Ён адолеў і падпарадкаваў Сабе ўсё.
Які пераўтворыць прынíжанае цела наша так, што яно стане падобным на слаўнае Цела Яго, праз уздзе́янне сілы Сваёй, якою Ён можа і падпарадкава́ць Сабе ўсё.