Да Піліпянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Урэшце, браты маі, радуйцеся ў Госпадзе. Пісаць вам аб тым самым для мяне́ ня цяжка, а для вас цьвёрда.
Урэшце, браты мае́, радуйцеся ў Госпадзе. Пісаць вам пра тое ж самае для мяне не цяжка, а для вас павучальна.
Сьцеражыцеся сабак, сьцеражыцеся благіх працаўнікоў, сьцеражыцеся абрэзаньня,
Сцеражыцеся сабак, сцеражыцеся ліхіх дзеячаў, сцеражыцеся лжэабрэ́зання,
бо абрэзаньне — мы, што служым Богу духам і пахваляемся ў Хрысьце́ Ісусе, і ня ў це́ле ма́ем спадзяваньне:
бо абрэ́занне — гэта мы, калі служым Богу духам і хвалімся Хрыстом Іісусам, а не на плоць спадзяёмся,
хоць і я спадзяюся і на це́ла. Калі хто іншы думае спадзявацца на це́ла, дык бале́й я,
хоць я магу спадзявацца і на плоць. Калі нехта іншы думае, што можа спадзявацца на плоць, то тым больш я,
абрэзаны ў восмы дзе́нь, з роду Ізраілявага, з кале́на Бэніямінавага, Жыд з Жыдоў, водле закону Фарысэй,
абрэзаны ў восьмы дзень, з роду Ізраілевага, калена Веніямінавага, Яўрэй з Яўрэяў, у адносінах да закону — фарысей,
які праз руплівасьць перасьле́даваў Царкву, водле праведнасьці законнай — беззаганны.
па заўзятасці — ганіцель царквы Божай, паводле праведнасці законнай — бездакорны.
Але, што́ для мяне́ было набыткам, тое дзеля Хрыста лічыў я за страту.
Але што для мяне было здабыткам, тое дзеля Хрыста я стаў лічыць стратаю.
Дый усё лічу стратай для вышэйшага пазнаньня Хрыста Ісуса, Госпада майго, дзеля Якога я ўсё ўтраціў і ўсё лічу за сьмяцьцё, каб Хрыста прыдбаць
Ды і ўсё я лічу стратаю дзеля перавагі пазнання Хрыста Іісуса, Госпада майго, дзеля Якога я ўсяго пазбавіўся і ўсё лічу смеццем, каб здабыць Хрыста
і апынуцца ў Ім, маючы не маю́ праведнасьць, што з закону, але тую, што праз ве́ру ў Хрыста, праведнасьць ад Бога на падставе ве́ры,
і знайсці сябе ў Ім не са сваёю праведнасцю, якая ад закона, а з тою, якая праз веру ў Хрыста, з праведнасцю, якая ад Бога па веры;
каб пазнаць Яго і сілу ўваскрасе́ньня Яго, і ўчасьце ў муках Яго, упадабляючыся сьме́рці Яго,
каб спазнаць Яго, і сілу ўваскрасення Яго, і ўдзел у пакутах Яго, прыпадабня́ючыся Яму ў смерці,
каб толькі дасягнуць ускрасе́ньня мёртвых.
каб толькі дасягнуць уваскрасення з мёртвых.
Не затым, што я ўжо дасягнуў, ці ўжо стаўся дасканалым, а імкнуся, ці не дасягну й я таго, за што і мяне́ дасягнуў Хрыстос Ісус.
Гэта не значыць, што я дасягнуў ужо ці стаў ужо дасканалым; але імкнуся, ці не дасягну і я, як дасягнуў мяне Хрыстос Іісус.
Браты, я ня думаю аб сабе́, што дасягнуў, а толькі, забываючыся аб мінулым і пнучыся да таго, што напе́радзе,
Браты, я не думаю пра сябе, што ўжо дасягнуў; адно толькі: забываючы тое, што ззаду, і сягаючы наперад,
імкнуся да мэты, да чэсьці вышэйшага прызваньня Божага ў Хрысьце́ Ісусе.
імкнуся да мэты, да ўзнагароды вышэйшага паклікання Божага ў Хрысце Іісусе.
Дык хто з нас дасканалы, ду́майма гэтак; калі-ж вы аб чым іначай думаеце, дык і гэтае вам Бог адкрые.
Дык вось, хто з нас дасканалы, так і павінен думаць; калі ж вы пра што інакш думаеце, то і гэта Бог вам адкрые.
Па-за гэтым, чаго мы дасягнулі, (ёсьць:) тым жа законам жыці, тое-ж думаці.
Аднак, чаго мы дасягнулі, паводле такога правіла будзем жыць, гэтак і думаць.
Насьлядуйце, браты, мяне́ і ўзірайцеся на тых, хто гэтак паступае, па ўзору, які маеце ў нас.
Будзьце ўсе пераймальнікамі маімі, браты, і глядзіце на тых, што жывуць паводле ўзору, які вы маеце ў нас.
Бо многія, аб якіх я часта гаварыў вам, а цяпе́р і са сьлязьмі кажу, паступаюць, як ворагі Хрыстовага крыжа, —
Бо многія, пра каго я часта казаў вам, а цяпер нават са слязьмі кажу, жывуць як ворагі крыжа Хрыстовага;
якіх кане́ц — загуба, якіх бог — чэрава, і слава якіх у сораме іх, тых, што думаюць аб зямны́м.
іх канец — пагібель, іх бог — чэрава, і слава іх — у ганьбе: яны думаюць пра зямное.
Нашае-ж жыцьцё — на нябёсах, адкуль мы чакаем і Збавіцеля, Госпада Ісуса Хрыста,
А наша грамадзянства — на нябёсах, адкуль мы і чакаем Спасіцеля, Госпада нашага Іісуса Хрыста,
Які ператворыць це́ла зьнявагі нашае, каб яно сталася падобным да це́ла славы Яго, сілаю, якою Ён дуж і пакарыць Сабе́ ўсё.
Які пераўтворыць прынíжанае цела наша так, што яно стане падобным на слаўнае Цела Яго, праз уздзе́янне сілы Сваёй, якою Ён можа і падпарадкава́ць Сабе ўсё.
