Яна 19 разьдзел

 

 

Тады Пілат узяў Ісуса і учыніў Яму бічаваньне.

 

Дык тады ўзяў Пілат Ісуса і біў Яго пугамі.

І воіны, сплёўшы вянец з цярніны, узлажылі Яму на галаву, і адзелі Яго ў баграніцу, —

 

І жаўнеры, зьвіўшы карону зь церня, узлажылі на галаву Яму, і адзецьце шкарлатнае накінулі на Яго,

І гаварылі: — радуйся, Кароль Юдэйскі, і білі Яго па абліччы.

 

І падходзілі да Яго, і казалі: «Здароў, Каролю Юдэйскі!» І білі Яго па відзе.

Пілат-жа зноў выйшаў навонкі і сказаў ім: — вось я выводжу Яго да вас, каб вы ведалі, што я не знайходжу ў Ім ніякае віны.

 

А Пілат вышаў ізноў вонкі і кажа ім: «Гля, я выводжу Яго да вас, каб вы даведаліся, што я ніякае віны не знаходжу ў Ім».

І выйшаў Ісус у церневым вянцы і ў рызе — баграніцы; і сказаў ім Пілат: — во, Чалавек!

 

Тады вышаў Ісус вонкі ў цярнёвай кароне і ў шкарлатным адзецьцю. І кажа ім Пілат: «Во Чалавек!»

Калі-ж убачылі Яго архісьвятары і слугі іхныя, то пачалі крычаць, кажучы: — укрыжуй, укрыжуй Яго. Гаворыць ім Пілат: — вазьмеце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я не знайходжу ў Ім віны.

 

Як жа абачылі Яго найвышшыя сьвятары а паслугачыя, яны закрычэлі: «Укрыжуй, укрыжуй Яго!» Пілат кажа ім: «Вазьміце Яго й укрыжуйце, бо я не знаходжу віны ў Ім».

Юдэі адказалі яму: — мы маем закон, і подля закону нашага Ён мусіць умерці, бо Ён удае Сябе за Сына Божага.

 

Адказалі яму Юдэі: «Мы маем Закон, і подле Закону Ён мае памерці, бо выдаваў Сябе за Сына Божага».

Пілат, пачуўшы гэтае слова, яшчэ больш затрывожыўся.

 

Як Пілат пачуў гэтае слова, ён больш зьлякаўся.

І зноў увайшоў у Прэторыю і прамовіў да Ісуса: — адкуль Ты? — але Ісус ня даў яму адказу.

 

І ўзноў увыйшоў да ратушы, і кажа Ісусу: «Скуль Ты?» Але Ісус ня даў яму адказу.

І сказаў Яму Пілат: — Ты не адказваеш мне? ці ня ведаеш, што я маю ўладу ўкрыжаваць Цябе, і маю ўладу адпусьціць Цябе.

 

Дык Пілат кажа яму: «Ня гутарыш із імною? альбо Ты ня ведаеш, што я маю ўладу выпусьціць Цябе і маю Ўладу ўкрыжаваць Цябе?»

Ісус-жа адказаў: — ня меў-бы ты нада Мною ніякае ўлады, калі-б ня было табе дадзена зузвыш; дзеля таго, больш грэху на тым, хто прадаў Мяне табе.

 

Ісус адказаў: «Ты ня меў бы над Імною ніякае ўлады, калі б ня было дана табе з вышы; затым тый, хто Мяне выдаў табе, большы грэх мае».

З таго маменту Пілат стараўся звольніць Ісуса, але юдэі крычалі, вымаўляючы: — калі звольніш Яго, ты ня прыяцель кесару; кажны, хто робіць сябе каралём, ёсьць праціўнік кесара.

 

Адгэтуль Пілат шукаў выпусьціць Яго. Юдэі ж крычэлі, кажучы: «Калі ты Гэтага выпусьціш, ты ня прыяцель цэсару. Кажны, што выдаець сябе за караля, гукае супроці цэсара».

Пілат, пачуўшы гэтыя словы, вывеў Ісуса навонкі, і сеў на судовым пасадзе, на месцы, званым Літостратон, а пагэбрайску Гаўвафа.

 

Тады Пілат, пачуўшы гэтыя словы, вывеў Ісуса вонкі і сеў на судовае седава, на месца званае Літостротос, а пагэбрэйску Ґаббата

Была-ж тады пятніца перад Пасхай і гадзіна шостая; і сказаў Пілат юдэям: — вось, кароль ваш.

 

Была ж прыгатова да Пасхі, каля шостае гадзіны. І кажа ён Юдэям: «Во Кароль ваш!» Але яны закрычэлі: «Вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго!»

Яны-ж закрычалі: — вазьмі, вазьмі! укрыжуй Яго! Пілат сказаў ім: — ці-ж маю ўкрыжаваць караля вашага? архісьвятары адказалі: — няма ў нас караля, апроча кесара.

 

Пілат кажа ім: «Караля вашага ўкрыжую?» Найвышшыя сьвятары адказалі: «Няма ў нас караля, адно цэсар».

Тады аддаў Яго ім на ўкрыжаваньне; і ўзялі Ісуса і павялі.

 

Тады ён выдаў Яго ім, каб быў укрыжаваны.

І, нясучы на Сабе крыж, выйшаў на пляц, званы Чараповішча, а пагэбрайску Галгофа.

 

І ўзялі Ісуса, і павялі. І Ён вышаў, нясучы крыж Свой на месца званае Чарэпнішча, пагэбрэйску Ґолґота,

І там укрыжавалі Яго, а з Ім двух іншых, з аднаго і другога боку, а пасяродку Ісуса.

 

Ідзе Яго ўкрыжавалі і зь Ім двух іншых паабапал Яго, а Ісуса пасярэдзіне.

Пілат і надпіс напісаў і прылажыў на крыжы; а напісана было: — Ісус Назаранін Кароль Юдэйскі.

 

Пілат жа напісаў і напіс і памясьціў на крыжу. Было ж напісана: «Ісус Назарэцкі, Кароль Юдэйскі».

Многія з юдэяў чыталі гэты надпіс, бо пляц, дзе быў укрыжаваны Ісус, быў недалёка ад места, і напісана было пагэбрайску, пагрэцку і палатінску.

 

І гэты напіс шмат хто зь Юдэяў чытаў, бо блізка места было тое месца, ідзе Ісус быў укрыжаваны, і было напісана пагэбрэйску, пагрэцку а палацінску.

Гаварылі-ж архісьвятары юдэйскія Пілату: — ня пішы — Кароль Юдэйскі, — але што Ён Сам казаў: — Я Кароль Юдэйскі.

 

Тады найвышшыя сьвятары казалі Пілату: «Ня пішы "Кароль Юдэйскі", але што Ён сказаў: "Я Кароль Юдэйскі".»

Пілат адказаў: — што я напісаў, то напісаў.

 

Пілат адказаў: «Што я напісаў, напісаў».

Воіны-ж, укрыжаваўшы Ісуса, узялі адзеньне Ягонае і падзялілі на чатыры часьці, кажнаму па аднэй, таксама і хітон; а хітон-жа ня быў шыты, але вытканы ўвесь ад самага верху.

 

Жаўнеры ж, як укрыжавалі Ісуса, узялі адзецьце Ягонае і зрабілі чатыры часьці, кажнаму жаўнеру часьць, і туніку; была ж туніка ня сшытая, цэлая вытканая із самага верху.

Тады гаварылі між сабою: — ня будзем разьдзіраць яго, але кінем на яго жэрабе, каму дастанецца; — і збылося сказанае ў Пісаньні: — падзялілі адзеньне Мае між сабою, і на вопратку Маю жэрабе кідалі; гэтак і воіны учынілі.

 

І сказалі яны адзін аднаму: «Не дзярыма яе, але кіньма на жэрабя на яе, чыя яна будзе»; каб споўнілася Пісьмо: «Падзялілі адзецьці Мае мяжсобку і на адзежу Маю кінулі на жэрабя». Жаўнеры гэта зрабілі.

Стаялі-ж пры Крыжы Ісусавым — Маці Ягоная і сястра Маці Яго, Марыя Клеопава і Марыя Магдалена.

 

Стаялі ж ля крыжа Ісусавага Маці Ягоная а сястра Маці Ягонае, Марыя Клеопова, а Марыя Магдалена.

Ісус, угледзеўшы Маці і вучня, які стаяў тут, і якога любіў, сказаў Маці Сваёй: — жанчына! вось сын Твой.

 

Ісус абачыўшы Маці Сваю а вучаніка, блізка стаячага, каторага Ён мілаваў, кажа Маці: «Жонка, во сын Твой».

Пасля кажа вучню: — вось Маці твая; і з таго часу вучань узяў Яе да сябе.

 

Потым кажа вучаніку: «Во Маці твая». Адгэнуль узяў вучанік Яе да дому свайго.

Пасьля гэтага Ісус, ведаючы, што ўсё ўжо даканалася, каб збылося Пісаньне, прамовіў: — смагну!

 

Просьле гэтага Ісус, ведаючы, што ўжо ўсе зьдзеялася, кажа, каб споўнілася Пісьмо: «Сьмягну».

Стаяла-ж тут посудзіна, поўная воцту; воіны, напаішы губку воцтам і насадзіўшы яе на трысьціну, паднясьлі да вуснаў Ягоных.

 

Была ж там судзіна, поўная воцту. Тады яны, напоўніўшы губку воцтам і абклаўшы гізопам, падалі да вуснаў Ягоных.

І калі Ісус прыняў воцту, прамовіў: — зьдзейсьнілася! і скланіўшы галаву, аддаў дух.

 

І як паспытаўся Ісус воцту, Ён сказаў: «Сталася!» І, сьхінуўшы галаву, выдаў дух.

Юдэі-ж, дзеля таго што была пятніца (Дзень Прыгатовы), і подля звычаю, целы ўкрыжаваных не павінны былі заставацца на сыботу, бо быў Вялікі той дзень сыботні, прасілі Пілата, каб перабіць ім галені ды пазьнімаць іх.

 

А як была прыгатова, Юдэі, каб целы не заставаліся на крыжу ў сыботу, — бо дзень тае сыботы быў вялікі, — папрасілі ў Пілата, каб зламіць у іх галёнкі й зьняць.

І вось воіны прыйшлі і перабілі галені першаму і другому, укрыжаванаму з Ім.

 

Дык прышлі жаўнеры, і ў першага зламілі галёнкі, і ў другога, укрыжаванага зь Ім.

Калі-ж падыйшлі да Ісуса, то ўбачылі, што Ён ужо ўмершы, і не перабівалі Яму галеняў.

 

Прышоўшы ж да Ісуса, яны, як абачылі, што Ён ужо памер, не ламілі ў Яго галёнак,

Толькі адзін з воінаў дзідай прабіў Яму бок, і ўраз-жа пацякла кроў і вада.

 

Але адзін із жаўнераў дзідаю прабіў Яму бок, і якга вышла кроў і вада.

І той, хто бачыў, засьветчыў, і праўдзівае ёсьць сьветчаньне яго; і ён ведае, што гаворыць праўду, каб і вы веру мелі.

 

А тый, што бачыў гэта, сьветча, і сьветчаньне ягонае праўдзівае, і ён ведае, што праўдзівае кажа, каб вы верылі.

Сталася-ж гэта, каб спраўдзілася Пісаньне: — косьць Яго няхай ня скрушыцца.

 

Бо гэта сталася, каб споўнілася Пісьмо: «Косьць Ягоная ня будзе зломлена».

І яшчэ ў іншым Пісаньні гаворыцца: — узглянуць на Таго, Каго прабілі.

 

І ўзноў іншае Пісьмо кажа: «Будуць глядзець на Таго, Каго прабілі».

Пасьля гэтага Язэп з Арымафеі — вучань Ісуса, але скрытны з-за страху прад юдэямі, прасіў Пілата, каб зьняць Цела Ісуса, і Пілат дазволіў. Ён прыйшоў і зьняў Цела Ісусава.

 

А просьле гэтага Язэп із Арымафеі, што быў патайным вучанікам Ісусавым із боязьні Юдэяў, прасіў у Пілата ўзяць цела Ісусава; і дазволіў Пілат. Дык ён прышоў і ўзяў цела Ісусава.

Прыйшоў і Нікадым, які раней прыйходзіў да Ісуса ўначы, і прынёс блізу сто фунтаў мірра, зьмешанага з алоэ.

 

Прышоў жа й Мікадым, — што ўпяршыню прыходзіў да Ісуса ночы, — нясучы мешанку зь міры й алёю каля сту хунтаў.

І ўзялі яны Цела Ісуса, і авінулі Яго надухмяненымі пялёнамі, як звычайна хаваюць у юдэяў.

 

Дык узялі яны цела Ісусава, і паклалі Яго ў палотны з пахамі, і завязалі, як гэта ё звычаем у Юдэяў хаваць.

У тым-жа месцы, дзе Ён быў укрыжаваны, быў сад, а ў садзе новы гроб, у якім яшчэ ніхто ня быў паложаны.

 

Быў жа гарод на тым месцу, ідзе Ён быў укрыжаваны, а ў гародзе гроб новы, у каторым ніхто яшчэ ня быў пахаваны.

І там, дзеля таго, што было сьвята юдэйскае Дня Прыгатовы, а гроб быў блізка, палажылі Цела Ісуса.

 

Дык там, дзеля прыгатовы юдэйскае, бо гроб быў блізка, пахавалі Ісуса.