Да Габрэяў 3 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык вось, браты святыя, супольнікі нябеснага паклíкання, паглядзíце на Пасла́нніка і Першасвятара вызнання нашага, Хрыста Іісуса,
Темже братие святіи, Царствию Небесному наследници, ведте Посланника, и Светителя исповедания вашего Ісуса Христа,
Які верны Таму, Хто паставіў Яго, як і Маісей ва ўсім доме Яго.
верна быти поставившему И • Яко и Моисей во всемъ дому Его •
Бо Ён удасто́ены настолькі бо́льшай славы, чым Маісей, наколькі большы гонар у параўнанні з домам ма́е той, хто пабудаваў яго;
Множайшей же славе сподобися Христос, нежели Моисей • Яко и множайшую честь имат вделавый домъ, нежели сам домъ,
таму што ўсякі дом будуецца кім-небудзь; а будаўнік усяго — Бог.
всякъ бо домъ бываеть сделанъ от некоего • Сотворивый же всячьская Богъ естъ •
І Маісей верны ва ўсім доме Яго, як служы́цель, дзеля све́дчання таго, што нале́жала абвясціць.
Моисей убо веренъ бе во всемъ дому Его, яко угодникъ во сведетелство глаголанныхъ •
А Хрыстос — як Сын у доме Яго; дом жа Яго — мы, калі толькі цвёрда захаваем да канца адвагу і надзею, якою ганарымся.
Христосъ же яко Сынъ в дому Своемъ • Егоже домъ есмо мы, аще надежу и хвалу упования даже до конца крепко удержимъ •
Таму, як кажа Дух Святы, «сёння, калі пачуеце голас Яго,
Темже яко глаголеть Духъ Святый: днесъ аще гласъ Его услышите,
не зрабіце жорсткімі сэрцы вашы, як падчас бунту, у дзень спакушэння ў пустыні,
не затвержайте серць ваших • Яко во прогневаніи, по дни искушения во пустыни •
дзе спакушалі Мяне бацькі вашы, выпрабоўвалі Мяне і бачылі справы Мае сорак гадоў.
Идеже искусиша Мя отци ваши • Познаша и видеша дела Моя четыредесят летъ •
Таму разгневаўся Я на той род і сказаў: яны заўсёды блука́юць сэ́рцам і не спазналі яны шляхоў Маіх;
Сего ради негодовахъ рода того • И рехъ: сие всегда блудять серцемъ, ониже не хотеша знати путей Моих,
таму пакляўся Я ў гневе Маім, што яны не ўвойдуць у спакой Мой».
имже и кляхся во гневе Моемъ, яко не вніидут в покой Мой •
Глядзіце, браты, каб не было ў кім у вас сэрца злога і бязвернага, каб не адступíцца ад Бога жывога.
Блюдете братия, да некогда будеть въ некоемъ серце лукаво исполнено неверствия, отступити от Бога жива •
А настаўляйце адзін аднаго кожны дзень, пакуль можна казаць «сёння», каб не стаў жорсткім хто з вас, уведзены ў зман грахом.
Но напоминайте себе на всякъ день • Дондеже день нарицается • Да не ожеститься кто от васъ лестию греховною •
Бо мы сталі супольнікамі Хрыста і застане́мся імі, калі толькі пачатае жыццё цвёрда ўтрымаем да канца,
Причасници убо быхомъ Христу, естъ ли же начатокъ веры Его даже до конца силне удержимъ,
пакуль гаворыцца: «сёння, калі пачуеце голас Яго, не зрабіце жорсткімі сэрцы вашы, як падчас бунту».
поколе глаголется: днесъ аще гласъ Мой услышите не затвержайте серць ваших яко во прогневаніи •
Бо некаторыя, хто чуў, узбунтава́ліся; але не ўсе, хто выйшаў з Егіпта разам з Маісеем.
Неціи бо услышавше прогневаша Его, но не вси вышедшіи изъ Египта с Моисеемъ •
На каго ж гневаўся Ён сорак гадоў? Хіба не на тых, што саграшылі, чые косці пале́глі ў пустыні?
Коих пакъ негодовалъ естъ четыредесятъ летъ? Не согрешивъших ли, ихже трупия падоша во пустыни?
Пра каго ж кажучы Ён пакляўся, што не ўвойдуць у спакой Яго, калі не пра тых, якія не скарыліся?
И коимъ клятся не вніити в покой Его? Не точию ли противляющимся?
І мы бачым, што яны не змаглі ўвайсці з-за нявер’я.
Видим бо иже не могоша вніити для неверствия •
