Да Габрэяў 11 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Вера ж — гэта перакана́насць у спадзява́ным і ўпэ́ўненасць у рэ́чах нябачных.
Естъ же вера надеемымъ вещем составъ, и обличение невидимым,
Праз яе атрымалі сведчанне продкі.
в тоі бо сведетелствовани быша отцеве старіи •
Вераю спазнаём, што сусвет ўладкава́ны словам Божым, так што з няба́чнага ўзнікла ба́чнае.
Верою поразумеваемъ совершитися векомъ словомъ Божіимъ, да от невидимыхъ, видимымъ вещем быти •
Вераю Авель прынёс Богу ахвяру лепшую, чым Каін; праз яе ён атрыма́ў све́дчанне, што ён праведны, як засве́дчыў Бог пра дары яго; ёю і пасля смерці ён праця́гвае гаварыць.
Верою приатнейшую жертву Авель, нежели Каинъ, принесе Богови • Еяже ради сведетелствовася быти праведенъ • Сведетелствующу о дарехъ его Богу • И того для мертвъ сый, еще воспоминается •
Вераю Яно́х перане́сены быў, так што не ўбачыў смерці; і не знайшлі яго, таму што Бог перанёс яго. Бо раней, чым ён быў перане́сены, атрыма́ў ён све́дчанне, што дагадзіў Богу.
Верою Енохъ преставленъ бысть, дабы не виделъ смерти • И не обреташеся занежъ пренесе и Богъ • Прежде бо пренесения его сведетелствованъ естъ угодити Богови •
А без веры дагадзіць Богу немагчыма; бо той, хто прыхо́дзіць да Бога, павінен верыць, што Ён ёсць, і тым, хто шукае Яго, Ён дае ўзнагароду.
Без веры пакъ невозможно угодити Богу • Протож потреба веровати приходящему к Нему иже Богъ ест • И возыскающимъ Его мьзду воздатель бываеть •
Вераю Ной, будучы апаве́шчаны пра яшчэ нябачнае, з богабая́знасцю збудава́ў каўчэг для выратава́ння дому свайго; ёю асудзіў ён свет і стаў спадкае́мцам пра́веднасці па веры.
Верою проповедь приялъ Ное, о речахъ николиже виданыхъ • И убоявся приправовал ковчегъ, во соблюдение дому своему • Имже осуди весъ миръ потонути • И бысть самъ наследникъ во правде, юже имеаше от веры •
Вераю Аўраам паслу́хаўся паклікання ісці ў краіну, якую нале́жала яму атрымаць у спа́дчыну, і пайшоў, не ведаючы, куды ідзе.
Верою зовемый Авраамъ, послуша Бога, изыйде в место идеже хотяше прияти наследие, и иде самъ не ведый камо грядеть •
Вераю пасяліўся ён на зямлі абетава́най, як на чужой, і жыў у шатрах з Ісаакам і Іакавам, сунасле́днікамі таго ж абетава́ння;
Верою живяше Авраамъ на земли обетованной яко на чуждей, вселився во кровы, со Ісаакомъ, и Іаковомъ, с наследники тогожде обетованія •
бо ён чакаў горада, які ма́е трыва́лыя падму́ркі, горада, майстар і ствара́льнік якога — Бог.
Ждаше бо основания будущего града, емуже хытрец, и содетел бысть Богъ •
Вераю і сама Сарра, будучы бясплоднаю, атрымала здольнасць зача́ць і насуперак свайму ўзросту нарадзіла, бо ведала, што верны Той, Хто абяцаў.
Верою такоже и Сарра неплодна сущи • Силу ко зачатию семени приняла естъ, и в неподобные лета в старости роди • Понеже верна умени обащавшего •
А таму ад аднаго, і прытым амярцве́лага, нарадзілася так многа, як зорак на небе і як пяску незлічонага на беразе мора.
Темже и от мужа ея якобы наполы вже умерщвленаго розплодишеся • Яко звезды небесныя множествомъ • И яко песокъ иже по брегу морскомъ безчислены •
Усе яны памерлі ў веры, не атрымаўшы абяцанага, а толькі здалёк бачылі яго, і віта́лі, і казалі пра сябе, што яны чужынцы і вандроўнікі на зямлі;
Въ вере изомроша сии вси, не приемши обетованія, но здалеча е видеша, и ожидаша • Исповедающися, яко странници суть и пришельци на земли той •
бо тыя, хто так гаворыць, ясна паказваюць, што шукаюць бацькаўшчыну.
Ибо таковая глаголющие ведомо дають, иже отечества собе възыскають •
І калі б яны мелі ў думках тую, з якой выйшлі, то ў іх была б магчымасць вярнуцца;
И аще бы были на оно воспомянули от негоже вышли • Имели часу досыть возвратитися •
але цяпер яны імкнуцца да лепшага, гэта значыць, да нябеснага; таму і Бог не саромеецца іх, называючы Сябе іх Богам: бо Ён падрыхтаваў ім горад.
Ныне же лепшего жадають • То естъ небеснаго • А для того не стыдится ими Богъ, нарицатися Богомъ их, уготова бо имъ градъ •
Вераю Аўраам, праходзячы выпрабава́нне, прынёс у ахвяру Ісаака, і прыносіў адзінароднага ён, які атрыма́ў абетава́нні
Верою приведе Авраамъ Ісаака искушаемъ • И единороднаго принесе на жертву, в немже принялъ былъ обетования •
і якому было́ ска́зана: «у Ісааку будзе назва́на тваё патомства»;
К нему бо глаголано бысть: яко во Ісааце наречет ти ся семя •
бо ён думаў, што Бог мае сілу і з мёртвых уваскраша́ць, таму і атрымаў яго як вобраз уваскрасе́ння.
Помысливъ иже и из мертвых силенъ естъ Богъ воздвигнути семя • Темже того и во притчу приал •
Вераю ў будучыню Ісаак благаславіў Іакава і Ісава.
Верою о будущемъ добре благослави Ісаакъ Іакова •
Вераю Іакаў, паміра́ючы, благаславіў кожнага з сыноў Іосіфа і пакланіўся, абапіра́ючыся на верх жазла́ свайго.
Верою Іаковъ умирая каждому сыну Іосифову далъ благославение • И поклонися на конець жезла его •
Вераю Іосіф пры сконе нагада́ў пра выхад сыноў Ізраілевых і даў наказ наконт касце́й сваіх.
Верою Іосифъ скончеваяся • О исходе сынов Ізраилевыхъ паметь вчинилъ • И о костехъ своих заповедалъ •
Вераю Маісей пасля нараджэння быў хава́ны тры месяцы бацька́мі сваімі; бо яны бачылі, што дзіця́ прыгожае, і не пабая́ліся царскага загаду.
Верою внегда Моисей родися, сокровенъ бысть три месеци от родителей своих, занужъ видеша красно отроча, и не убояшеся повеления царева •
Вераю Маісей, стаўшы дарослым, адмовіўся называцца сы́нам дачкі фараонавай,
Верою Моисей великъ бывъ, отвержеся нарицатися, сынъ дщеры фараоновы •
і пажада́ў лепш пакутаваць з народам Божым, чым мець часовае грахоўнае задавальне́нне,
Пачеже изъволи с людми Божиими страдати, нежли временную сладость греха имети •
і палічыў, што цярпець знявагі дзеля Хрыста — бо́льшае багацце, чым егіпецкія скарбы; бо ён глядзеў на будучую ўзнагароду.
Болшее богатество въмени поношение Христово, нежели египетския сокровища • Возираше бо на мзду воздания •
Вераю пакінуў ён Егіпет, не пабаяўшыся гневу царскага; бо ён, бы́ццам бачачы Нябачнага, быў цвёрдым.
Верою остави Египетъ, и не убояся ярости царевы • Невидимаго убо Бога, якобы видяй последоваше •
Вераю здзейсніў ён пасху і акрапленне крывёю, каб вынішчальнік першынцаў не крануў іх.
Верою сотвори Пасху, и пролитие крови • Да всегубитель первородныхъ их не биеть •
Вераю перайшлі яны Чырвонае мора, як па сушы, што паспрабавалі зрабіць Егіпцяне — і патанулі.
Верою проидоша Чермное море, яко по суху земли, егоже покусивше Египтяне, истопишеся •
Вераю рухнулі сцены Іерыхонскія пасля сямідзённага абходу вакол іх.
Верою стены Ерихонския падоша • Оступлениемъ на седмъ дней •
Вераю Рааў-блудніца, з мірам прыняўшы выведнікаў (і правёўшы іх іншай дарогаю), не загінула з нявернымі.
Верою Раавъ блудница не погыбе со противящимися, приемши исходники с миромъ •
І што яшчэ скажу? Не хопіць мне часу, каб расказваць пра Гедэона, Варака і Самсона, пра Іефая, Давіда і Самуіла, і іншых прарокаў,
И чтожъ еще глаголю? Не достаеть бо мне ко исповеданию часу • О Гедеоне • О Вараце • О Сампсоне • О Самуиле • О Давыде • И о другыхъ пророцехъ •
якія вераю скара́лі царствы, вяршы́лі справядлівасць, атры́млівалі абяцанае, закрыва́лі пашчы львам,
Иже верою победиша царствия • Содеяша правду, получиша обетования • Заградиша уста лвомъ •
гасíлі сілу агню, пазбяга́лі вастрыя́ мяча, станавіліся дужымі пасля немачы, былі моцнымі на вайне, праганялі войскі чужы́нцаў;
Угасиша силу огнену • Убежаша от острия мечю • Возъмогоша от немощи • Быша крепци во брани, полки жъ обратиша чуждимъ •
жанчыны атры́млівалі паме́рлых сваіх уваскрэ́слымі; а іншыя заму́чаны былí, адмовіўшыся ад вызвале́ння, каб дасягну́ць уваскрасе́ння ў лепшае жыццё;
Приаша жены воскрешеныя мертвыя своя • Иные же изъбиени быша, не приемши изъбавления, да лучшее воскресение улучат •
іншыя перане́слі здзекі і пабоі, а таксама зняво́ленне і цямнíцу,
Друзіи пакъ руганиемъ, и ранами покушени быша, еще же и узами, и темницами •
былі пабіты камянямі, былі перапілава́ны, катава́ны, паміралі, забітыя мячом, блука́лі ў авечых і казіных скурах, цярпелі няста́чы, уціск, злобу;
Камениемъ побиени быша, претрени быша искушени быша • Убійством меча умроша • Проидоша во овчиих гуняхъ, и во козиих кожахъ • Лишени, оскорблени, и озлобълени •
тыя, каго не варты быў увесь свет, блука́лі па пусты́нях, і гарах, і пячорах, і цяснíнах зямных.
Имъже не бе достоинъ весъ миръ • Въ пустыняхъ скитающеся, и в горахъ, и в вертьпахъ, и во пропастехъ земныхъ •
І ўсе яны, хоць і заслужы́лі пахвалу́ за веру, не атрыма́лі абяца́нага,
И сие вси послушствовани верою, не приаша обетованія •
таму што Бог прадугле́дзеў для нас нешта лепшае, каб яны не без нас дасягну́лі даскана́ласці.
Богу лучшее что о насъ прозревшу, да не без насъ совершени будут •
