Да Габрэяў 11 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Ве́ра-ж ёсьць зьдзейсьне́ньне спадзяванага, пэўнасьць у рэчах, якіх ня бачым.
Естъ же вера надеемымъ вещем составъ, и обличение невидимым,
Бо ў ёй пасьве́дчаны старажытныя.
в тоі бо сведетелствовани быша отцеве старіи •
Ве́раю пазнае́м, што вякі скла́дзены словам Божым, каб з нявідомага сталася ба́чнае.
Верою поразумеваемъ совершитися векомъ словомъ Божіимъ, да от невидимыхъ, видимымъ вещем быти •
Ве́раю Авель прынёс Богу ахвяру, ле́пшую за Ка́інаву, ды е́ю дастаў сьвядоцтва пра́веднасьці, як засьве́дчыў Бог аб дарох яго; е́ю ён яшчэ й паме́ршы гаворыць.
Верою приатнейшую жертву Авель, нежели Каинъ, принесе Богови • Еяже ради сведетелствовася быти праведенъ • Сведетелствующу о дарехъ его Богу • И того для мертвъ сый, еще воспоминается •
Ве́раю Энох быў перане́сены, каб Яму сьме́рці ня бачыць; і не знайшлі яго, бо перанёс яго Бог. Бо да перанясе́ньня яго было пасьве́дчана аб ім, што дагадзіў Богу.
Верою Енохъ преставленъ бысть, дабы не виделъ смерти • И не обреташеся занежъ пренесе и Богъ • Прежде бо пренесения его сведетелствованъ естъ угодити Богови •
А бяз ве́ры дагадзіць немагчыма; бо хто прыходзіць да Бога, мусіць ве́рыць, што Ён ёсьць і шукаючым Яго дае́ нагароду.
Без веры пакъ невозможно угодити Богу • Протож потреба веровати приходящему к Нему иже Богъ ест • И возыскающимъ Его мьзду воздатель бываеть •
Ве́раю Ной, дазнаўшыся аб ніколі ня бачаным, праз асьцярожнасьць пабудаваў карабе́ль на спасеньне дому свайго; е́ю асудзіў ён сьве́т і па ве́ры ўнасьле́даваў праведнасьць.
Верою проповедь приялъ Ное, о речахъ николиже виданыхъ • И убоявся приправовал ковчегъ, во соблюдение дому своему • Имже осуди весъ миръ потонути • И бысть самъ наследникъ во правде, юже имеаше от веры •
Ве́раю пакліканы Аўраам паслухаўся, каб ісьці ў ме́сца, якое ме́ў дастаць у спадчыну, і выйшаў, ня ве́даючы, куды йдзе́.
Верою зовемый Авраамъ, послуша Бога, изыйде в место идеже хотяше прияти наследие, и иде самъ не ведый камо грядеть •
Ве́раю асе́ў ён на зямлі абяцанай, як на чужой, і жыў у шатрох з Ізаакам і Якубам, сунасьле́днікамі таго-ж прырачэньня;
Верою живяше Авраамъ на земли обетованной яко на чуждей, вселився во кровы, со Ісаакомъ, и Іаковомъ, с наследники тогожде обетованія •
бо чакаў ме́ста, маючага фундамэнты, якога будаўнічы й тварэц — Бог.
Ждаше бо основания будущего града, емуже хытрец, и содетел бысть Богъ •
Ве́раю й сама́ Сара прыняла сілу на зачацьце насе́ньня і не па часе ве́ку спарадзіла, бо ве́рным лічыла Таго, Хто даў абяцаньне.
Верою такоже и Сарра неплодна сущи • Силу ко зачатию семени приняла естъ, и в неподобные лета в старости роди • Понеже верна умени обащавшего •
І дзеля гэтага ад аднаго, пры тым амярцьве́лага, нарадзілася гэтак многа, як многа зораў на не́бе і як нязьлічо́ны пясок, што на ўзьбярэжжы мора.
Темже и от мужа ея якобы наполы вже умерщвленаго розплодишеся • Яко звезды небесныя множествомъ • И яко песокъ иже по брегу морскомъ безчислены •
Усе́ тыя паме́рлі водле ве́ры, не атрымаўшы абяцанага, а толькі здалёк пабачыўшы яго, і ве́рылі, і це́шыліся, і казалі аб сабе́, што яны чужынцы й прыходні на зямлі.
Въ вере изомроша сии вси, не приемши обетованія, но здалеча е видеша, и ожидаша • Исповедающися, яко странници суть и пришельци на земли той •
Бо тыя, што гэтак кажуць, паказваюць, што яны бацькаўшчыну шукаюць;
Ибо таковая глаголющие ведомо дають, иже отечества собе възыскають •
і, калі-б памяталі тую, з якое выйшлі, дык ме́лі-б час вярнуцца.
И аще бы были на оно воспомянули от негоже вышли • Имели часу досыть возвратитися •
Але яны ле́пшага пажадалі, гэта ёсьць нябе́снага; дзеля гэтага і Бог не сароміцца іх, каб іхнім Богам называцца, бо Ён прыгатаваў ім ме́ста.
Ныне же лепшего жадають • То естъ небеснаго • А для того не стыдится ими Богъ, нарицатися Богомъ их, уготова бо имъ градъ •
Ве́раю Аўраам, спакуша́ны, прывёў Ізаака і, прыняўшы прырачэньне, прынёс адзінароднага,
Верою приведе Авраамъ Ісаака искушаемъ • И единороднаго принесе на жертву, в немже принялъ былъ обетования •
аб якім было сказана: У Ізааку назаве́цца насе́ньне табе́ (Быцьцё 21:12);
К нему бо глаголано бысть: яко во Ісааце наречет ти ся семя •
бо ён думаў, што Бог ма́е сілу і з мёртвых ускрасіць, дзеля чаго й дастаў яго на ўзор.
Помысливъ иже и из мертвых силенъ естъ Богъ воздвигнути семя • Темже того и во притчу приал •
Ве́раю ў будучае пабагаславіў Ізаак Якуба й Ізава.
Верою о будущемъ добре благослави Ісаакъ Іакова •
Ве́раю Якуб, паміраючы, пабагаславіў кожнага сына Язэпавага і пакланіўся на ве́рх кія свайго.
Верою Іаковъ умирая каждому сыну Іосифову далъ благославение • И поклонися на конець жезла его •
Ве́раю Язэп, канчаючыся, аб выхадзе сыноў Ізраілявых успамінаў і даў загад аб касьцёх сваіх.
Верою Іосифъ скончеваяся • О исходе сынов Ізраилевыхъ паметь вчинилъ • И о костехъ своих заповедалъ •
Ве́раю Майсе́й па нараджэньні тры ме́сяцы хаваны быў бацькамі сваімі, бо бачылі, што дзіця харошае, і не спало́халіся царскага загаду.
Верою внегда Моисей родися, сокровенъ бысть три месеци от родителей своих, занужъ видеша красно отроча, и не убояшеся повеления царева •
Ве́раю Майсе́й, як вырас, адмовіўся называцца сынам дачкі фараонавае
Верою Моисей великъ бывъ, отвержеся нарицатися, сынъ дщеры фараоновы •
і ле́пей захаце́ў паку́таваць з народам Божым, чым ме́ць дачэсную раскошу грэху,
Пачеже изъволи с людми Божиими страдати, нежли временную сладость греха имети •
зьнявагу Хрыстовую палічыўшы большым багацьцем, чым скарбы эгіпскія; бо ён на нагароду аглядаўся.
Болшее богатество въмени поношение Христово, нежели египетския сокровища • Возираше бо на мзду воздания •
Ве́раю пакінуў ён Эгіпет, не ўбаяўшыся царскага гне́ву: бо цьвёрды быў, быццам ба́чачы Нявідомага.
Верою остави Египетъ, и не убояся ярости царевы • Невидимаго убо Бога, якобы видяй последоваше •
Ве́раю зрабіў пасху і праліцьце крыві, каб нішчыцель першако́ў іх не крануў.
Верою сотвори Пасху, и пролитие крови • Да всегубитель первородныхъ их не биеть •
Ве́раю перайшлі яны цераз Чырвонае мора, як па сухапуцьцю; чаго паспробаваўшы, Эгіпцяне патапіліся.
Верою проидоша Чермное море, яко по суху земли, егоже покусивше Египтяне, истопишеся •
Ве́раю ўпалі сьце́ны Эрыхонскія, абходжаныя навакол се́м дзён.
Верою стены Ерихонския падоша • Оступлениемъ на седмъ дней •
Ве́раю Рааб блудніца, з мірам прыняўшы выве́дчыкаў, не пагібла з няве́рнымі.
Верою Раавъ блудница не погыбе со противящимися, приемши исходники с миромъ •
Дый што яшчэ скажу? Бо ня хопіць мне́ часу, каб апавядаць аб Гедэоне, аб Вараку, аб Самсоне ды Ефтаю, аб Давідзе і Самуіле, ды аб прароках,
И чтожъ еще глаголю? Не достаеть бо мне ко исповеданию часу • О Гедеоне • О Вараце • О Сампсоне • О Самуиле • О Давыде • И о другыхъ пророцехъ •
якія ве́раю перамагалі царствы, чынілі праўду, даставалі прырачэньні, загараджалі ля́пы львоў,
Иже верою победиша царствия • Содеяша правду, получиша обетования • Заградиша уста лвомъ •
тушылі сілу агню, уцякалі ад гострага мяча, крапчэлі ад слабасьці, ставаліся дужымі на вайне́, прымушалі ўцякаць палкі чужых.
Угасиша силу огнену • Убежаша от острия мечю • Возъмогоша от немощи • Быша крепци во брани, полки жъ обратиша чуждимъ •
Жоны паме́ршых сваіх з ускрасе́ньня даставалі; іншыя-ж былі заму́чаныя, ня прыняўшы вызвале́ньня, каб дастаці ле́пшае ўскрасе́ньне;
Приаша жены воскрешеныя мертвыя своя • Иные же изъбиени быша, не приемши изъбавления, да лучшее воскресение улучат •
другія паспыталі зьдзе́каў і біцьця, ды йшчэ путаў і вязьніцы,
Друзіи пакъ руганиемъ, и ранами покушени быша, еще же и узами, и темницами •
былі каме́ньнямі пабіваныя, распіловываныя, мучаныя, паміралі ад мяча́, туляліся ў гаве́чых ды казіных скурах, це́рпячы нэндзу, гора, нягоды,
Камениемъ побиени быша, претрени быша искушени быша • Убійством меча умроша • Проидоша во овчиих гуняхъ, и во козиих кожахъ • Лишени, оскорблени, и озлобълени •
(іх уве́сь сьве́т ня быў варты), бадзяліся па пустынях і горах, па пячорах і шчы́лінах зямлі.
Имъже не бе достоинъ весъ миръ • Въ пустыняхъ скитающеся, и в горахъ, и в вертьпахъ, и во пропастехъ земныхъ •
І ўсе́ гэтыя, дастаўшы пасьве́дчаньне праз ве́ру, не дасталі абяца́нага,
И сие вси послушствовани верою, не приаша обетованія •
бо Бог прадугле́дзіў аб нас не́шта ле́пшае, каб яны не бяз нас дасяглі дасканаласьці.
Богу лучшее что о насъ прозревшу, да не без насъ совершени будут •
