Да Габрэяў 7 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Бо Мэльхісэдэк, цар Саліму, сьвяшчэньнік Бога Найвышэйшага, той, што спаткаў Аўраама, як варочаўся з пабоішча цароў, і пабагаславіў яго,
Сей убо Мельхиседекъ царь Салимскій, свещенник Бога Вышнего, стрете Авраама возвращающася от сечи царей, и благослави его •
ды яму дзесяціну аддзяліў Аўраам ад усяго (— пе́ршае ў перакладзе цар праўды, а пасьля і цар Салімскі, гэта ёсьць цар міру),
Емуже и десетину от всехъ отдели Авраамъ • Онже первое исказуется царь правде • Потом царь Салимескъ, еже естъ царь смирения •
бяз бацькі, бяз маткі, без радаводу, ня маючы ні пачатку дзён, ні канца жыцьця, упадоблены-ж Сыну Божаму, астае́цца сьвяшчэньнікам назаўсёды.
Незънаема отца, и незнаемы матере, и незнаема роду • Ни начала днемъ, ни животу конца имея • Уподобленъ Сыну Божию, пребываеть свещенникъ всегда •
Ба́чыце-ж, як вялік той, каму й дзесяціну даў Аўраам патрыарх із найле́пшае здабычы.
Видте жъ коликовъ былъ сей, емуже и десетину далъ естъ от изъбранных речей Авраамъ патриарха •
І тыя з сыноў Ле́віных, што прымаюць сьвяшчэнства, маюць за́паведзь — браць паводле закону дзесяціну з народу, гэта ёсьць з сваіх братоў, хаця й гэтыя паходзяць ад сьцягнаў Аўраамавых.
Сынове пак Леивиевы свещенничество приемлющеи, приказание имають в законе • Десятину брати от людей, то ест от братіи своей, и паче вышедшее от бедръ Авраамовыхъ •
Ён жа, не паходзячы з іхняга роду, дастаў дзесяціну ад Аўраама і пабагаславіў таго, што ме́ў прырачэньне.
Сей же Мельхиседекъ не причитаемъ родомъ онехъ • Десятину възялъ от Авраама • И имущему от Бога обетования далъ благославение •
Бяз усякае-ж спрэчкі ме́ншае багаслаўляецца большым.
Безъ всякого же прекословия • Меншій от болшего благославяется •
І тут дзесяціны бяруць людзі сьмяротныя, а там — той, аб Якім сьве́дчыцца, што жыве́.
Изде убо умирающие человеци, десятины приемлють • Тамо же сведетелствуемъ яко живъ ест •
І, адным словам, праз Аўраама ўзята дзесяціна і з Ле́вія, які сам бярэ дзесяціны,
И к тому речемъ • Яко во Аврааме одесятьствованъ ест и Леивіа самъ, приемляй от иныхъ десятины •
бо ён быў яшчэ ў сьцягнах бацькавых, калі спаткаў яго Мэльхісэдэк.
Еще бо в бедрахъ отчиих бе, егда стрете его Мельхиседек •
Дык, калі-б зьвяршэньне было праз сьвяшчэнства лявіцкае, (бо народ ад яго закон дастаў), дык якая йшчэ патрэба паўставаць іншаму сьвяшчэнству па уставу Мэльхісэдэкаваму, а не па уставу Аронаваму называцца?
Аще бы было совершено леивитское свещенъство • Людие бы на то възаконены быша были • Чтожъ еще потреба по чину Мельхиседекову, иному востати свещенству, а не по чину Ааронову нарицатися?
Бо з зьме́най сьвяшчэнства кане́чнай робіцца і зьме́на закону.
Прелогаему же свещенству, по нужди и закона преложение бываеть •
Бо Той, аб Кім гаворыцца гэтае, нале́жаў да другога кале́на, з якога ніхто не прыступаў да ахвярніка;
О Комже сия глаголются, от иного естъ поколения • От негоже никто олътареви причастися •
бо ве́дама, што Госпад наш зазьяў з кале́на Юдавага, а аб гэтым кале́не Майсе́й нічога не сказаў адносна сьвяшчэнства.
Явно убо ест, яко от поколения Іудова, восия Господь нашъ • И ничтоже Моисей глагола о свещенничсьтве сего поколения •
І яшчэ ясьне́й відаць з таго, што нападобу Мэльхісэдэку ўстае́ іншы сьвяшчэньнік,
И еще болей явно естъ • Аще по подобию Мельхиседекову востаеть свещенникъ инъ •
Які не па закону за́паведзі цяле́снае стаўся, але па сіле нязьнішчальнага жыцьця.
Онъже не заповедем закона плотна поставлен бысть • Но по силе жизни неразрушное,
Бо сьве́дчыцца: Ты — сьвяшчэньнік наве́к па уставу Мэльхісэдэкаваму.
сведетелствуеть бо о немъ сее • Иже: Ты еси свещенник во веки, по чину Мельхиседекову •
А ране́й быўшая за́паведзь адкінена праз бяссільле яе́ і бескарыснасьць;
Отложение пакъ бываеть прежде бывъшей заповеди • Для неможности, и невжитечности ея •
бо закон нічога не давяршыў; але ўводзіцца лепшая надзе́я, праз якую набліжаемся да Бога.
Никого бо къ соверъшению приведе закон • Но привожение ко лепшему упованию сталося ест Ісусъ Христом, имъже приближаемся къ Богу •
І паколькі гэта не бяз прысягі, —
И поелику не без клятвы,
(бо тыя ставаліся сьвяшчэньнікамі бяз прысягі, а Гэты — з прысягай Таго, Хто казаў да Яго: Кляўся Госпад і не пака́ецца: Ты — сьвяшчэньнік наве́к па уставу Мэльхісэдэкаваму) (Псальм 109:4),
они бо без клятвы вчинены суть свещенници • Сей же с клятъвою глаголющего ради к Нему: клятся Господь и не раскается • Ты еси свещенникъ во веки по чину Мельхиседекову •
пагэ́талькі парукай ле́пшага запаве́ту стаўся Ісус.
И тако лепшего закону бысть испоручникъ Ісусъ •
І тых сьвяшчэньнікаў было бале́й, бо сьме́рць недапускала трываць;
Они бо множайши бываху свещенници, занеже смерть возбраняше имъ долго пребываті •
а Гэты праз тое, што ве́чна трывае, ма́е сьвяшчэнства непраходзячае,
Сей пакъ понеж пребывати Ему во веки, непреступно имать свещеньство •
дык і можа назаўсёды збаўляць тых, што прыходзяць праз Яго да Бога, заўсёды жывы, каб заступацца за іх.
Темже и спасти до конца можеть, приходящихъ Его ради ко Богу • Вседа живъ сый, да и припоминаеть о насъ •
Гэткага і трэба было нам Архірэя: сьвятога, вольнага ад зла, беззаганнага, адлу́чанага ад грэшнікаў і узвы́шанага па-над нябёсы,
Таковъ убо намъ подобаше быти Первосвещенникъ: милосерденъ, незлобивъ, нескверненъ • Отлученъ от греховъ, и вышей небесъ бывъ •
Які ня ма́е патрэбы штодня, як архірэі, прынасіць ахвяры сьпярша за свае́ грахі, пасьля за грахі народу: бо Ён зрабіў гэта за-ра́з, прыне́сшы (ў ахвяру) Сябе́.
Онже не потребуеть по вся дни яко иніи свещенници • Первое о своих гресех жертвы приносити, потом же о людьскыхъ • Сее бо вчинилъ ест единою, внегда Самого Себе вознесе •
Бо закон стаўляе за Архірэяў людзе́й, маючых слабасьці; а слова прырачэньня, што пасьля закону, (паставіла) Сына, наве́кі дасканалага.
Законъ убо поставляеть человеки первосвещенники имуще немощъ • Слово же клятвеное Божие, еже бе по законе • Сына установи совершена во веки •
