Да Габрэяў 3 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык вось, браты сьвятыя, супольнікі ў нябе́сным прызваньні, пазнайце Пасланца і Архірэя вызнаньня нашага, Ісуса Хрыста,
Темже братие святіи, Царствию Небесному наследници, ведте Посланника, и Светителя исповедания вашего Ісуса Христа,
Які ве́рны паставіўшаму Яго, як і Майсе́й у-ва ўсім доме Яго (Лічбаў 12:7).
верна быти поставившему И • Яко и Моисей во всемъ дому Его •
Бо Гэты варты тым большае славы перад Майсе́ем, чым большую чэсьць за дом ма́е той, хто яго збудаваў.
Множайшей же славе сподобися Христос, нежели Моисей • Яко и множайшую честь имат вделавый домъ, нежели сам домъ,
Бо кожны дом кім-не́будзь будуецца; а хто ўсё збудаваў, ёсьць Бог.
всякъ бо домъ бываеть сделанъ от некоего • Сотворивый же всячьская Богъ естъ •
І Майсе́й ве́рны ў-ва ўсім доме Яго, як слуга́, дзеля пасьве́дчаньня таго, што́ ме́ла быць сказаным.
Моисей убо веренъ бе во всемъ дому Его, яко угодникъ во сведетелство глаголанныхъ •
А Хрыстос — як Сын у доме Яго; дом жа Яго — мы, калі толькі адвагу й пахвалу надзе́і цьвёрда да канца захаваем.
Христосъ же яко Сынъ в дому Своемъ • Егоже домъ есмо мы, аще надежу и хвалу упования даже до конца крепко удержимъ •
Дзеля гэтага, як кажа Дух Сьвяты: Сягоньня, калі пачуеце голас Яго,
Темже яко глаголеть Духъ Святый: днесъ аще гласъ Его услышите,
не рабе́це цьвёрдымі сэрцы вашыя, як у гне́ве, у дзе́нь спакушэньня ў пустыні,
не затвержайте серць ваших • Яко во прогневаніи, по дни искушения во пустыни •
дзе спакушалі Мяне́ айцы вашыя, выпрабоўвалі Мяне́ і бачылі ўчынкі Мае́ сорак гадоў.
Идеже искусиша Мя отци ваши • Познаша и видеша дела Моя четыредесят летъ •
Дзеля гэтага угнявіўся Я на род гэны і сказаў: Заўсёды блукаюцца яны сэрцам, а самі не пазналі шляхоў Маіх;
Сего ради негодовахъ рода того • И рехъ: сие всегда блудять серцемъ, ониже не хотеша знати путей Моих,
дык пакляўся Я ў гне́ве Маім: ці ўвойдуць яны ў супачынак Мой? (Псальм 94:7−11.)
имже и кляхся во гневе Моемъ, яко не вніидут в покой Мой •
Глядзе́це, браты, каб ня было ў кім з вас сэрца хітрага ды няве́рнага, каб вам не адступіцца ад Бога жывога.
Блюдете братия, да некогда будеть въ некоемъ серце лукаво исполнено неверствия, отступити от Бога жива •
Але закліка́йце адзін аднаго што́-дня, дакуль можна казаці: сягоньня, — каб хто з вас не зачарстве́ў праз подступ грэху;
Но напоминайте себе на всякъ день • Дондеже день нарицается • Да не ожеститься кто от васъ лестию греховною •
бо мы сталіся супольнікамі Хрыста, калі толькі пачатак істнаваньня цьвёрда захаваем да канца́,
Причасници убо быхомъ Христу, естъ ли же начатокъ веры Его даже до конца силне удержимъ,
дакуль гаворыцца: Сягоньня, калі пачуеце голас Яго, не рабе́це цьвёрдымі сэрцы вашыя, як у гне́ве.
поколе глаголется: днесъ аще гласъ Мой услышите не затвержайте серць ваших яко во прогневаніи •
Бо некаторыя, пачуўшы, угнявілі; але ня ўсе́, што выйшлі з Эгіпту з Майсе́ем.
Неціи бо услышавше прогневаша Его, но не вси вышедшіи изъ Египта с Моисеемъ •
На каго-ж гне́ваўся Ён сорак гадоў? Ці не на саграшыўшых, косьці якіх паляглі ў пустыні?
Коих пакъ негодовалъ естъ четыредесятъ летъ? Не согрешивъших ли, ихже трупия падоша во пустыни?
Каму-ж кляўся, што ня ўвойдуць у супачынак Яго, калі не непакорным?
И коимъ клятся не вніити в покой Его? Не точию ли противляющимся?
І бачым, што яны ня здолелі ўвайсьці праз няве́рые.
Видим бо иже не могоша вніити для неверствия •
