Да Габрэяў 4 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дзеля гэтага высьцерага́ймася, каб, калі йшчэ трывае прырачэньне ўвайсьці ў супачынак Яго, не аказаўся хто з вас спозьніўшымся.
Да убоимся же братия, да некако оставивши обетование о внитіи в покой Его • Мняй некто от васъ, ижебы от него лишенъ былъ •
Бо і нам яно абве́шчана, як і гэным; але ім не дало карысьці чутае слова, бо не давяршылася ве́раю слухаўшых.
Ибо и намъ благовестовано естъ, яко и онымъ • Но не проспело имъ слово слышания, зануж не верили слышавшіи •
Бо ўваходзім у супачынак мы, уве́раваўшыя, бо Ён сказаў: Як пакляўся Я ў гне́ве Маім: ці ўвойдуць у супачынак Мой?, хаця ўчынкі Яго сталіся йшчэ ад стварэньня сьве́ту.
Внидем бо в покой мы веровавшіи • Якоже и рече к неверным: се кляхся во гневе Моемъ, иже не внидут в покой Мой • И яко деломъ от сложенія миру бывшимъ •
Бо сказана не́дзе аб сёмым дню гэтак: І супачыў Бог у дзе́нь сёмы ад усіх дзе́л Сваіх (Быцьцё 2:2).
Поведено естъ намъ о седмомъ дни тако: и почи Богъ от всехъ дел Своихъ въ день седмый •
І яшчэ не́дзе: Ці ўвойдуць у супачынак Мой?
И о семъ паки: аще не внидуть въ покой Мой •
Дык, калі некаторым астае́цца ўвайсьці ў яго, а тыя, якім ране́й абве́шчана, не ўвайшлі ў яго за непаслухмянства,
Понеже убо оставлени суть неціи еже внидуть в покой той • Коимъ бо первей изъвестовано естъ не вніидоша для неверия •
то йзноў азначае не́йкі дзе́нь «сягоньня», гаворачы праз Давіда, цераз гэтулькі часу, як было сказана: Сягоньня, калі пачуеце голас Яго, не рабе́це цьвёрдымі сэрцы вашыя.
Опять являеть Писание иный день • Во Давыдовыхъ книгахъ глаголя • По мнозехъ летехъ, якоже прежде поведено естъ: днесь аще гласъ Его услышите, не затвержайте серць вашихъ •
Бо, калі-б Ісус гэных супакоіў, дык ня было-б сказана пасьля таго аб іншым дню.
Понеже бы былъ Ісусъ Наувинъ техъ упокоилъ • Не был бы Давыдъ о иномъ отпочиненіи глаголалъ •
Дзеля гэтага пакінена яшчэ народу Божаму сьвяткаваньне суботы.
Сего ради оставлено ест отпочинение людемъ Божіим •
Бо, хто ўвайшоў у супачынак Яго, той і сам супачыў ад дзе́л сваіх, як і Бог ад Сваіх.
Вошедый бо во отпочинение Его, той упокоится от делъ своих • Якоже и Богъ от Своихъ •
Дык пастараймася ўвайсьці ў супачынак гэты, каб хто за тым-жа прыкладам ня ўпаў у непакорнасьць.
Протожъ поспешимо вніити в покой той • Да некто тою же притчею падеть неверования •
Бо слова Божае жывое і дзе́ючае, ды гастрэйшае за ўсякі ме́ч двусе́чны, і пранікаючае да разьдзяле́ньня душы і духа, суставаў і мазгоў, і су́дзіць думкі й лятуце́ньні сэрца.
Живо убо ест слово Божие, и действено • И острее всякого меча обоуду остра, и проходяй до разделения души, и духа • Члонков же, и мозговъ • И судяй помышления, и умыслы сердечныя •
І няма стварэньня, укрытага ад Яго, але ўсё абнажо́на й адкрыта вача́м Яго, да Якога нашае слова.
И несть ни едина тварь невидима предъ Нимъ • Но вся нага, и открита очима Его, о Немже имамы к вам слово •
Дык, маючы Архірэя вялікага, што нябёсы прайшоў, Ісуса, Сына Божага, трыма́ймася вызнаньня.
Імеющи же Светителя велика, прошедша небеса, Ісуса Сына Божия, соблюдимо жъ исповедание Его •
Бо ма́ем Архірэя не такога, што ня мог-бы спачуваць слабасьцям нашым, але такога, які, падобна нам, дазнаў у-ва ўсім спакушэньня, апрача грэху.
Зануж не имамы святителя не могущего пострадаті немощем нашим • Но искушена по всему подобию, кроме греха •
Дык прыступа́йма з адвагаю да пасаду ласкі, каб дастаць зьмілаваньне ды ласку знайсьці на падмогу ў добры час.
Да приходимъ убо со дерзновениемъ ко престолу благодати Его, и да пріимемъ милость, и благодат обрящемъ, во добревременную помощъ •
