Да Габрэяў 3 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык вось, браты святыя, удзельнікі нябеснага паклікання, пазнайце Пасланца і Першасвятара вызнання нашага, Ісуса Хрыста,
Темже братие святіи, Царствию Небесному наследници, ведте Посланника, и Светителя исповедания вашего Ісуса Христа,
бо Ён верны Таму, Хто Яго паставіў, як і Майсей, ва ўсім доме Яго.
верна быти поставившему И • Яко и Моисей во всемъ дому Его •
Бо Ён прызнаны дастойным славы большае за Майсея, як большую славу мае ў параўнанні з домам той, хто яго збудаваў.
Множайшей же славе сподобися Христос, нежели Моисей • Яко и множайшую честь имат вделавый домъ, нежели сам домъ,
Кожны дом, вядома, кімсьці пабудаваны, а вось Той, Хто ўсё стварыў, ёсць Бог.
всякъ бо домъ бываеть сделанъ от некоего • Сотворивый же всячьская Богъ естъ •
І Майсей, вядома, верны быў ва ўсім доме Яго, як паслугач, на сведчанне таго, што павінна было быць сказаным.
Моисей убо веренъ бе во всемъ дому Его, яко угодникъ во сведетелство глаголанныхъ •
Хрыстос жа — як Сын у доме Сваім. Дом жа Яго — мы, калі захаваем цвёрдую веру і ўслаўленне надзеі аж да канца.
Христосъ же яко Сынъ в дому Своемъ • Егоже домъ есмо мы, аще надежу и хвалу упования даже до конца крепко удержимъ •
Таму вось што кажа Дух Святы: «О, каб вам сёння паслухаць голас Яго,
Темже яко глаголеть Духъ Святый: днесъ аще гласъ Его услышите,
не закамяняйце сэрцаў вашых, як у час узбунтавання, як у дзень спакушэння ў пустыні,
не затвержайте серць ваших • Яко во прогневаніи, по дни искушения во пустыни •
дзе спакушалі Мяне бацькі вашы; выпрабоўвалі Мяне, хоць і бачылі справы Мае
Идеже искусиша Мя отци ваши • Познаша и видеша дела Моя четыредесят летъ •
на працягу сарака гадоў. Таму вось разгневаўся Я на гэтае пакаленне і сказаў: яны народ заблуканых сэрцам; не пазналі яны шляхоў Маіх.
Сего ради негодовахъ рода того • И рехъ: сие всегда блудять серцемъ, ониже не хотеша знати путей Моих,
Дык пакляўся Я ў гневе Маім: не ўвойдуць яны ў супачынак Мой».
имже и кляхся во гневе Моемъ, яко не вніидут в покой Мой •
Глядзіце, браты, каб не было між вамі выпадкам ліхога сэрца няверуючага, што адступіцца ад Бога жывога,
Блюдете братия, да некогда будеть въ некоемъ серце лукаво исполнено неверствия, отступити от Бога жива •
але заахвочвайце самі сябе штодня, пакуль трывае гэтае «сёння», каб не зацвярдзеў хто з вас праз падман граху.
Но напоминайте себе на всякъ день • Дондеже день нарицается • Да не ожеститься кто от васъ лестию греховною •
Бо мы сталіся супольнікамі Хрыста, калі толькі пачатак існавання аж да канца цвёрда захаваем,
Причасници убо быхомъ Христу, естъ ли же начатокъ веры Его даже до конца силне удержимъ,
дакуль гаворыцца: «О, каб вам сёння паслухаць голас Яго, не закамяняйце сэрцаў вашых, як у час узбунтавання».
поколе глаголется: днесъ аще гласъ Мой услышите не затвержайте серць ваших яко во прогневаніи •
Хто ж гэта тыя, хто, слухаючы, абураліся? Ці не ўсе, што выйшлі з Егіпта праз Майсея?
Неціи бо услышавше прогневаша Его, но не вси вышедшіи изъ Египта с Моисеемъ •
На каго ж гневаўся Ён на працягу сарака гадоў? Ці не на тых, што зграшылі, чые косці параскіданы па пустыні?
Коих пакъ негодовалъ естъ четыредесятъ летъ? Не согрешивъших ли, ихже трупия падоша во пустыни?
А каму ж гэта пакляўся, што не ўвойдуць у супачынак Яго, калі не тым, што не пакарыліся?
И коимъ клятся не вніити в покой Его? Не точию ли противляющимся?
І бачым, што не змаглі ўвайсці з-за нявер’я.
Видим бо иже не могоша вніити для неверствия •
