Да Габрэяў 8 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Галоўнае ж, аб чым гаворыцца, ёсць тое, што мы маем такога Першасвятара, Які сеў праваруч пасада Велічы ў небе,
Глава же о глаголемыхъ ест сия • Такова имамы Первосвещенника, иже седе одесную престола величествия на небесехъ •
Служыцеля святыні і праўдзівай палаткі, якую паставіў Госпад, а не чалавек.
Светыни служител и храму истинны • Егоже постави Богъ, а не человекъ •
Кожны святар ставіцца, каб складаць дары і ахвяры, таму трэба было, каб і Гэты меў нешта для ахвяры.
Всякій убо первосвещенникъ, приносити дары и жертвы поставляется • Темже потреба ест имети что и Сему еже принесеть •
Калі б Ён заставаўся на зямлі, то не быў бы святаром, таму што ёсць тут святары, што складаюць дары паводле закону.
Аще было бы то на земли, не бы былъ первосвещенникъ • Сущим многымъ свещенникомъ приносящимъ по закону дары •
Яны служаць вобразу і ценю нябеснага, як сказана было Майсею, калі меў паставіць палатку: «Глядзі, — вось, кажа, — зрабі ўсё паводле ўзору, які быў табе паказаны на гары».
Ониже образом, и уподоблениемъ служать небеснымъ • Якожъ и явлено бысть Моисееви хотящему совершити храмъ • Вижь бо рече, сотвориши вся по образу показаному тобе на горе •
Цяпер, вось, Ён атрымаў лепшае служэнне настолькі, наколькі стаўся Пасярэднікам лепшага запавету, які ўгрунтаваны на лепшых абяцаннях.
Ныне же Ісусъ лечьшее улучи свещенство, елико и болшему закону ходатай бе • Иже налепшая обетования утвердися •
Бо калі б той першы быў без заганы, то не трэба было б шукаць на яго месца другога.
Аще убо первый законъ былъ бы непороченъ, не бы второму искалося место •
Бо, ушчуваючы іх, кажа: «Вось жа настануць дні, кажа Госпад, і Я заключу з домам Ізраэля і з домам Юды новы запавет,
Уничижевая бо их Богъ глаголеть к ним: се дние грядуть, рече Господь • И соверъшу на дом Ізраилевъ, и на домъ Іудовъ закон новъ •
не паводле запавету, які Я зрабіў з іх бацькамі ў дзень, у які ўзяў руку іх, каб вывесці іх з зямлі Егіпецкай, бо яны не вытрывалі ў Маім запавеце, і Я занядбаў іх, — кажа Госпад.
Не по закону еже сотворихъ отцемъ их • Во день внегда взяхъ е за руку, изъвести их от земли Египетския • Яко тіи не пребыша в законе Моемъ • И Азъ не радихъ о них, глаголеть Господь •
Вось жа, запавет, які Я дам дому Ізраэля пасля тых дзён, — кажа Госпад, — даўшы законы Мае у іх думкі, ды ў сэрцы іх упішу іх і буду ім Богам, і яны будуць Мне народам.
Яко сей естъ заветъ еже завещаю дому Ізраилеву, по днехъ онехъ рече Господь • Дамъ законъ Мой во мысли их, и на серцехъ их напишу и • И буду имъ въ Богъ, и они будуть Мне в люди •
І ніхто не будзе вучыць блізкага свайго, ані брата свайго, кажучы: “Пазнай Госпада!” Бо ўсе Мяне пазнаюць ад найменшага з іх аж да найбольшага.
И не будуть вчити единый каждый ближнего своего, и каждый брата своего глаголя: познай Господа • Понеже вси познають Мя, от найменшего даже до найболшего с нихъ •
Бо міласэрным буду да іх няправеднасцей і не ўспомню больш пра іх грахі».
Яко милостивъ буду неправдам их • И грехов их, и безаконіей их не помяну к тому •
Кажучы пра «новы», першы прызнаў Ён старым. А тое, што старое і марнее, тое блізкае да знішчэння.
И тако внегда глаголеть о новом законе обетша первый, а обетшавый, и состаревыйся близ ест истленія •
