Да Габрэяў 8 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Галоўны зьмест таго, праз што кажам, ё: мы маем такога найвышшага Сьвятара, Каторы сеў паправе пасаду Вялікасьці,
Глава же о глаголемыхъ ест сия • Такова имамы Первосвещенника, иже седе одесную престола величествия на небесехъ •
Слугачага сьвятыні і тае праўдзівае вітальні, каторую збудаваў Спадар, а не чалавек.
Светыни служител и храму истинны • Егоже постави Богъ, а не человекъ •
Бо кажнага найвышшага сьвятара прызначаюць абракаць дары а аброкі; затым надабе было, каб і Гэты меў штось, што аброк бы.
Всякій убо первосвещенникъ, приносити дары и жертвы поставляется • Темже потреба ест имети что и Сему еже принесеть •
Вось жа, калі б запраўды Ён быў на зямлі, ня быў бы нават сьвятаром, бо тут сьвятарове абракаюць дары з права,
Аще было бы то на земли, не бы былъ первосвещенникъ • Сущим многымъ свещенникомъ приносящимъ по закону дары •
Каторыя служаць абразу а сьценю нябёсных рэчаў, як сказана было натханьням Масею, як ён меў скончыць вітальню: «Глядзі, кажа Ён, каб ты зрабіў усе подле зразы, каторая была паказана табе на гары».
Ониже образом, и уподоблениемъ служать небеснымъ • Якожъ и явлено бысть Моисееви хотящему совершити храмъ • Вижь бо рече, сотвориши вся по образу показаному тобе на горе •
Цяпер жа тым гаднейшае дасяг службы, чым лепшае Ён пасярэднік змовы, каторая на лепшых абятніцах устаноўлена.
Ныне же Ісусъ лечьшее улучи свещенство, елико и болшему закону ходатай бе • Иже налепшая обетования утвердися •
Бо калі б тая першая была без заганы, ня шукалі б месца другой.
Аще убо первый законъ былъ бы непороченъ, не бы второму искалося место •
Бо, знаходзячы загану, кажа ім: «Абач, настануць дні, кажа Спадар, і Я ўчыню з домам Ізраелявым а з домам Юдзіным змову новую,
Уничижевая бо их Богъ глаголеть к ним: се дние грядуть, рече Господь • И соверъшу на дом Ізраилевъ, и на домъ Іудовъ закон новъ •
Ня подле змовы тае, каторую Я ўчыніў з айцамі іхнымі ў дзень, як Я ўзяў іх за руку, каб вывесьці іх ізь зямлі Ягіпецкае; бо яны ня трывалі ў змове Маёй, і Я ўлегцы замеў іх, кажа Спадар.
Не по закону еже сотворихъ отцемъ их • Во день внегда взяхъ е за руку, изъвести их от земли Египетския • Яко тіи не пребыша в законе Моемъ • И Азъ не радихъ о них, глаголеть Господь •
Во тая змова, каторай Я змоўлюся з домам Ізраелявым просьле тых дзён, кажа Спадар: укладу правы Свае ў думкі іхныя, і на сэрцах іхных напішу іх, і буду ім Богам, а яны будуць Імне людам.
Яко сей естъ заветъ еже завещаю дому Ізраилеву, по днехъ онехъ рече Господь • Дамъ законъ Мой во мысли их, и на серцехъ их напишу и • И буду имъ въ Богъ, и они будуть Мне в люди •
І ня будуць ніякім парадкам вучыць кажны бліжняга свайго і кажны брата свайго, кажучы: "Пазнай Спадара", бо ўсі, ад найменшага аж да найболынага зь іх, будуць знаць Мяне.
И не будуть вчити единый каждый ближнего своего, и каждый брата своего глаголя: познай Господа • Понеже вси познають Мя, от найменшего даже до найболшего с нихъ •
Бо Я буду міласэрны да несправядлівасьцяў іхных а да грахоў іхных і наперад бяспраўяў іхных ня ўспомню».
Яко милостивъ буду неправдам их • И грехов их, и безаконіей их не помяну к тому •
Гэтым кажа: «Новая» ўчыніла першую старой; а трухлеючае а старэючае блізкое да шчэзьненьня.
И тако внегда глаголеть о новом законе обетша первый, а обетшавый, и состаревыйся близ ест истленія •
