Да Габрэяў 8 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А галоўнае ў тым, што сказана, тое, што мы маем Першасьвятара, Які сеў праваруч пасаду велічы ў небе,
Глава же о глаголемыхъ ест сия • Такова имамы Первосвещенника, иже седе одесную престола величествия на небесехъ •
[і ёсьць] служыцель Сьвятыні і праўдзівага Намёту, пастаўленага Госпадам, а не чалавекам.
Светыни служител и храму истинны • Егоже постави Богъ, а не человекъ •
Бо кожны першасьвятар стаўляецца на тое, каб прыносіць дары і ахвяры; таму трэба, каб і Гэты меў нешта, што прынесьці.
Всякій убо первосвещенникъ, приносити дары и жертвы поставляется • Темже потреба ест имети что и Сему еже принесеть •
Бо калі б Ён быў на зямлі, ня быў бы сьвятаром, [бо] ёсьць сьвятары, якія паводле Закону прыносяць дары,
Аще было бы то на земли, не бы былъ первосвещенникъ • Сущим многымъ свещенникомъ приносящимъ по закону дары •
якія служаць прыкладу і ценю [рэчаў] нябесных, як атрымаў слова Майсей, калі меўся зрабіць намёт: «Глядзі, — прамовіў Ён, — зрабі ўсё паводле ўзору, які паказаны табе на гары».
Ониже образом, и уподоблениемъ служать небеснымъ • Якожъ и явлено бысть Моисееви хотящему совершити храмъ • Вижь бо рече, сотвориши вся по образу показаному тобе на горе •
А цяпер Ён атрымаў служэньне тым слаўнейшае, чым лепшага Ён пасярэднік запавету, які ўзаконены на лепшых абяцаньнях.
Ныне же Ісусъ лечьшее улучи свещенство, елико и болшему закону ходатай бе • Иже налепшая обетования утвердися •
Бо калі б той першы быў без заганы, не шукалася б месца для другога.
Аще убо первый законъ былъ бы непороченъ, не бы второму искалося место •
Бо, вінавацячы іх, кажа: «Вось, надыходзяць дні, — кажа Госпад, — і Я зраблю з домам Ізраіля і з домам Юды новы запавет,
Уничижевая бо их Богъ глаголеть к ним: се дние грядуть, рече Господь • И соверъшу на дом Ізраилевъ, и на домъ Іудовъ закон новъ •
не паводле запавету, які Я зрабіў з бацькамі іх у дзень, калі ўзяў іх рукою Маёю, каб вывесьці іх з зямлі Эгіпту, бо яны ня вытрывалі ў запавеце Маім, і Я занядбаў іх, — кажа Госпад.
Не по закону еже сотворихъ отцемъ их • Во день внегда взяхъ е за руку, изъвести их от земли Египетския • Яко тіи не пребыша в законе Моемъ • И Азъ не радихъ о них, глаголеть Господь •
Вось запавет, які Я заключу з домам Ізраіля пасьля тых дзён, — кажа Госпад, — даючы законы Мае ў думкі іхнія, напішу іх і на сэрцах іхніх, і буду ім Богам, а яны Мне будуць народам.
Яко сей естъ заветъ еже завещаю дому Ізраилеву, по днехъ онехъ рече Господь • Дамъ законъ Мой во мысли их, и на серцехъ их напишу и • И буду имъ въ Богъ, и они будуть Мне в люди •
І ня будзе вучыць кожны бліжняга свайго і кожны брата свайго, кажучы: “Пазнай Госпада”, бо ўсе, ад малога іхняга да вялікага іхняга, будуць ведаць Мяне.
И не будуть вчити единый каждый ближнего своего, и каждый брата своего глаголя: познай Господа • Понеже вси познають Мя, от найменшего даже до найболшего с нихъ •
Бо міласьцівы буду да няправеднасьцяў іхніх, і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх больш не ўзгадаю».
Яко милостивъ буду неправдам их • И грехов их, и безаконіей их не помяну к тому •
Калі кажа “новы”, учыніў старым першы; а тое, што старэе і здаўніваецца, блізкае, каб шчэзнуць.
И тако внегда глаголеть о новом законе обетша первый, а обетшавый, и состаревыйся близ ест истленія •
