Да Габрэяў 5 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Бо ўсякі першасьвятар, які спаміж людзей бярэцца, дзеля людзей стаўляецца на тое, што Божае, каб прыносіў дары і ахвяры за грахі,
Всякій бо светител, от человек избраный, за человеки поставляется • Яже ко Богу да приносить дары, и жертвы о гресехъ •
каб мог спачуваць тым, якія не разумеюць і заблукалі, бо і сам абложаны нядужасьцю,
Равно смирениемъ скорбети могый, о невежъствующихъ и заблудшихъ • Понеже и той обложенъ естъ немощию •
і праз гэта павінен як за народ, гэтак і за сябе прыносіць [ахвяры] за грахі.
Сего ради долженъ ест • Якоже о людехъ, тако и о себе жертвы приносити о гресехъ •
І ніхто сам сабою не прыймае гэтую пашану, але той, хто пакліканы Богам, як і Аарон.
І не собе кто приемлеть честь, но званый от Бога • Яко бо Ааронъ,
Гэтак і Хрыстос ня Сам Сябе праславіў, каб быць Першасьвятаром, але Той, Які сказаў Яму: «Ты — Сын Мой, Я сёньня нарадзіў Цябе»,
тако и Христосъ, не Себе прослави быти светителя, но глаголавый к Нему: Сынъ Мой еси Ты Азъ днесъ родих Тя •
а таксама ў іншым [месцы] кажа: «Ты — сьвятар на вякі паводле парадку Мэльхісэдэка».
Якоже и инде глаголеть: Ты еси свещенникъ во веки, по чину Мелхиседекову •
Ён у дні цела Свайго з вялікім крыкам і сьлязьмі прыносіў просьбы і ўпрошваньні да Таго, Які мог збавіць Яго ад сьмерці, і быў выслуханы дзеля багабойнасьці.
Онъ же во дни плоти Своея, молитвы и моления • Ку Могущему спасти от смерти, с воплемъ крепкимъ, и съ слезами приносяше • И услышанъ бысть для доброчестия •
Хоць Ён — Сын, але навучыўся паслухмянасьці праз тое, што перацярпеў,
Ибо и Сынъ сый, навчися от тыхъ еже пострада послушания •
і, споўніўшы [ўсё], стаўся для ўсіх, якія паслухмяныя Яму, прычынаю вечнага збаўленьня,
И скончався, бысть всемъ послушающимъ Его повиненъ ко спасению вечному •
названы ад Бога Першасьвятаром паводле парадку Мэльхісэдэка.
Нареченъ от Бога Светитель по чину Мелхиседекову •
Адносна Яго мы маем шмат сказаць, і цяжка выказаць, бо вы сталіся маруднымі, каб слухаць.
О Немже многа к вамъ имамы слова, и трудносказателна глаголати • Зануж лениви сталистеся ко слуханию •
Бо вы, якія паводле часу павінны быць настаўнікамі, ізноў маеце патрэбу, каб вучылі вас падставовым пачаткам словаў Божых, і вы маеце патрэбу ў малацэ, а ня ў цьвёрдай страве.
Ибо должни есте быти учителми, летъ ради • Опять требуете да быхомъ учили васъ, еже суть составы начатку словесъ Божіих • И бысте яко тіи иже потребують млека, а не крепкія піща •
Бо ўсякі, хто спажывае малако, неспрактыкаваны ў слове праведнасьці, бо ён — немаўля.
Всякій бо поживая млека, неискусенъ бывает слову правде, младенець убо естъ •
А цьвёрдая страва ёсьць для дасканалых, у якіх праз ужываньне разуменьне спрактыкаванае распазнаваць добрае і ліхое.
Совершеныхъ пакъ твердая пища • Ониже от звычая имеють чувъства искушена, ко разсужению доброго, и злого •
