Да Габрэяў 9 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык і першы [запавет] меў пастановы служэньня і сьвятыню ў сьвеце.
Имеаше убо первый законъ место ко оправданию служебъ • И светыню людскую •
Бо першы намёт быў збудаваны, і ў ім сьвечнік, і стол, і хлябы пакладныя, і завецца ён “Сьвятое”.
Сень бо совершена бысть первая • В нейже бе светилник, и столъ, и предложение хлебовъ • И сия называшеся светыня •
А за другой заслонай намёт, які завецца “Сьвятое Сьвятых”,
За второю же завесою бе сень, глаголемая Светыня Святыхъ,
які мае залатую кадзільню і каўчэг запавету, які абкладзены з усіх бакоў золатам, у якім залатая пасудзіна з маннай, і кій Аарона, што расквітнеў, і табліцы запавету,
имеющи в собе златую кадилницу, и скріню завета оковану всюду златомъ • В нейже бысть ручка златая имущи манну, и жезлъ Аароновъ процветшій • И дщъкы завета •
а над ім — херувімы славы, якія ацяняюць перамольню; пра гэта ня варта цяпер казаць падрабязна.
Над нею же быша два херувима славы осеняюще молитовницу • О нихже не естъ треба ныне глаголати по части •
А калі гэта так збудавана, у першы намёт заўсёды ўваходзяць сьвятары, зьдзяйсьняючы служэньне,
Сим же тако устроенымъ • Во первую пакъ сень на каждый день вхожаху свещенници, службы соделавающе •
а ў другі — раз у год адзін першасьвятар, не без крыві, якую прыносіць за сябе і за няведаньне народу.
Во вторую же одинова в лете самъ толико первосвещенникъ, въходяше съ кровию • Юже приносяше о собе, и о людскихъ невежствиих •
Гэтым паказвае Дух Сьвяты, што яшчэ не адкрыты шлях у сьвятыню, пакуль стаіць першы намёт,
Сие было знаменовано Духомъ Святымъ, не уже бо былъ явленъ путь до небес, первому храму имеющу стояние,
які ёсьць прыклад цяперашняга часу, калі прыносяцца дары і ахвяры, якія ня могуць удасканаліць паводле сумленьня таго, хто служыць,
иже был притча времени оного настоящего • В неже дарове и жертвы приносяхуся не могуще, въ совести совершити служащего •
якія толькі ў ежы і пітве, і розных абмываньнях і пастановах цела, якія пастаўленыя да часу выпраўленьня.
Толико во брашнехъ, и въ питиехъ, и в различных омываниехъ, и оправданиих телесных, даже до времени исправления наложены быша •
А Хрыстос, Першасьвятар будучага дабра, прыйшоўшы праз вялікшы і дасканалейшы намёт, не рукамі зроблены, гэта значыць, не такога стварэньня,
Христосъ же пришедъ Архиерей будущего добра • Во болшій, и совершенейшій храмъ нерукотворенный • Сей ест не сею тварию •
і не праз кроў казлоў і цялят, але праз уласную кроў, адзін раз увайшоў у сьвятыню, знайшоўшы вечнае выбаўленьне.
Ни с кровию козлею, и юнъчею • Но Своею Кровию вніиде единою во святая • Вечное избавление обретъ •
Бо калі кроў валоў і казлоў і попел каровы, пакрапіўшы апаганеных, асьвячае іх дзеля чыстасьці цела,
Аще бо кров агнъча, и козля • И попелъ юнице, окропляющи • Оскверненыя освещаеть, ко плотской чистоте •
наколькі больш кроў Хрыста, Які праз Духа вечнага прынёс Сябе беззаганнага Богу, ачысьціць сумленьне вашае ад мёртвых справаў дзеля служэньня Богу Жывому?
Многымъ болей Кровь Христова, Онже Духомъ Святымъ Себе принесе непорочна Богу • Очистить совести наша от мертвыхъ делъ • Да послужимъ Богу живому, и истинному •
І дзеля гэтага Ён — Пасярэднік новага запавету, каб, як станецца сьмерць дзеля адкупленьня парушэньняў, [што былі пры] першым запавеце, тыя, якія пакліканыя да вечнае спадчыны, атрымалі абяцаньне.
И сего ради завету новому ходатай ест • Яко да смерти Его бывшей во избавление, еже во первомъ законе беша преступления • Обетование пріимуть званіи, вечнаго наследия •
Бо дзе запавет, трэба, каб прыйшла сьмерць таго, хто заключыў [яго],
Понеже игде ся дееть заветъ, потреба естъ, абы смерть была завещевающего •
бо запавет набывае моц ад памёршых; ён ня мае сілы, пакуль жыве той, хто заключыў [яго].
Завет бо смертию бываеть потверженъ, и ничьтоже можеть поколе живъ ест завещаваяй •
Дык і першы [запавет] быў усталяваны не без крыві.
Темже и первый заветъ не без крови потъверженъ бысть •
Бо Майсей, сказаўшы ўсе прыказаньні паводле Закону ўсяму народу, узяў кроў цялят і казлоў з вадою, і воўнай пунсовай, і ізопам, пакрапіў і саму кнігу, і ўвесь народ,
Внегда убо Моисей поведилъ вся заповеди по закону предъ людми • Взялъ кровь тельчию, и козлию с водою, и волною червленою, и иссофомъ • Саму тую книгу, и вся люди окропи
кажучы: «Гэта кроў запавету, які даў вам Бог».
глаголя: сия кровь завета, иже заповеда къ вамъ Богъ •
І намёт, і ўсё начыньне дзеля служэньня таксама пакрапіў крывёю.
Храм же и вся сосуды служебныя кровию такожде покропи •
І амаль усё паводле Закону ачышчаецца крывёю, і без праліцьця крыві не бывае адпушчэньня.
И отнудь по закону вся кровию очищаются • И безъ пролития крови не бываеть оставление •
Дык трэба было, каб [рэчы, што паводле] прыкладу таго, што ў небе, ачышчаліся гэтымі, а самі [рэчы] нябесныя — лепшымі за гэтыя ахвярамі.
И тако потреба естъ, аще уподобления тых еже суть на небесехъ, таковыми очистяются • Самемъ небеснымъ, лепшими жертвами паче сих очистятися •
Бо Хрыстос увайшоў не ў сьвятыню, рукамі зробленую, на ўзор праўдзівае, але ў самае неба, каб цяпер зьявіцца перад абліччам Божым за нас;
Не во рукотвореную бо светыню внииде Христосъ, образующу истинную • Но в самое небо, да явится ныне лицу Божию о насъ •
і не дзеля таго, каб шматкроць прыносіць Сябе, як штогод уваходзіць першасьвятар у сьвятыню з чужою крывёй,
А ни теже потреба естъ, да многажды приносить Себе Самого за насъ • Якоже первосвещеник, входяше во Светыню Светыхъ • На каждое лето съ чуждею кровию •
бо мусіў бы Ён шматкроць цярпець ад заснаваньня сьвету, але Ён цяпер адзін раз зьявіўся на сканчэньні вякоў дзеля адкіданьня грэху праз ахвяру Сваю.
Понеже имелъ бы многократъ пострадати от сложения миру • Ныне же единова въ кончине векъ, на отметание греха с жерътвою Своею явися •
І як усім людзям вызначана раз памерці, а пасьля гэтага — суд,
И якоже уставлено естъ человекомъ единою умрети • Потом суду быти •
гэтак і Хрыстос, раз прынёсшы Сябе [ў ахвяру], каб панесьці грахі многіх, другі раз бяз грэху будзе зьяўлены дзеля збаўленьня тым, якія чакаюць Яго.
Такожъ и Христосъ единова приведеся да вознесеть многыхъ грехы • Второе же без греха явится ждущимъ Его верою во спасение •
