Да Габрэяў 9 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І першы запавет меў уставу пра набажэнства і сьвяцілішча зямное,
Имеаше убо первый законъ место ко оправданию служебъ • И светыню людскую •
бо пастаўлена была скінія першая, у якой былі сьвяцільня, і стол, і хлябы пакладныя, і якая называецца «сьвятое».
Сень бо совершена бысть первая • В нейже бе светилник, и столъ, и предложение хлебовъ • И сия называшеся светыня •
А за другою заслонаю была скінія, называная «сьвятое сьвятых»,
За второю же завесою бе сень, глаголемая Светыня Святыхъ,
у якой мелася залатая кадзільніца і абкладзены з усіх бакоў золатам каўчэг запавета, дзе былі залаты посуд з маннаю, жазло Ааронава расьцьвілае і скрыжалі запавета,
имеющи в собе златую кадилницу, и скріню завета оковану всюду златомъ • В нейже бысть ручка златая имущи манну, и жезлъ Аароновъ процветшій • И дщъкы завета •
а над ім хэрувімы славы, якія асланялі ачышчальню; пра што ня трэба цяпер гаварыць падрабязна.
Над нею же быша два херувима славы осеняюще молитовницу • О нихже не естъ треба ныне глаголати по части •
Пры такім уладкаваньні, у першую скінію заўсёды ўваходзяць сьвятары служыць Набажэнства;
Сим же тако устроенымъ • Во первую пакъ сень на каждый день вхожаху свещенници, службы соделавающе •
а ў другую — адзін раз на год адзін толькі першасьвятар, не бяз крыві, якую ахвяруе за сябе і за грахі неабазнанасьці народу.
Во вторую же одинова в лете самъ толико первосвещенникъ, въходяше съ кровию • Юже приносяше о собе, и о людскихъ невежствиих •
Гэтым Дух Сьвяты паказвае, што яшчэ не адкрыта дарога ў сьвяцілішча, пакуль стаіць ранейшая скінія.
Сие было знаменовано Духомъ Святымъ, не уже бо былъ явленъ путь до небес, первому храму имеющу стояние,
Яна ёсьць вобраз цяперашняга часу, калі прыносяцца дары і ахвяры, якія ня могуць зрабіць у сумленьні дасканалым ахвяравальніка,
иже был притча времени оного настоящего • В неже дарове и жертвы приносяхуся не могуще, въ совести совершити служащего •
і якія з прысмакамі і пітвом, і рознымі абмываньнямі і абрадамі, што датычацца плоці, устаноўленыя былі толькі да часу выпраўленьня.
Толико во брашнехъ, и въ питиехъ, и в различных омываниехъ, и оправданиих телесных, даже до времени исправления наложены быша •
Але Хрыстос, Першасьвятар будучых дабротаў, прыйшоўшы з большай і дасканалейшай скініяй, нерукатворнаю, гэта значыць, не таго ўсталяваньня,
Христосъ же пришедъ Архиерей будущего добра • Во болшій, и совершенейшій храмъ нерукотворенный • Сей ест не сею тварию •
і ня з крывёю казлоў і цялят, а са Сваёю Крывёю; аднаго разу ўвайшоў у сьвяцілішча і набыў вечнае адкупленьне.
Ни с кровию козлею, и юнъчею • Но Своею Кровию вніиде единою во святая • Вечное избавление обретъ •
Бо, калі кроў цялят і казлоў і попел ялаўкі праз акрапленьне асьвячае апаганеных, каб чыстае было цела,
Аще бо кров агнъча, и козля • И попелъ юнице, окропляющи • Оскверненыя освещаеть, ко плотской чистоте •
дык наколькі ж болей Кроў Хрыста, Які Духам Сьвятым прынёс Сябе, бездакорнага, Богу, ачысьціць сумленьне нашае ад мёртвых дзеяў, на служэньне Богу жывому і Сапраўднаму!
Многымъ болей Кровь Христова, Онже Духомъ Святымъ Себе принесе непорочна Богу • Очистить совести наша от мертвыхъ делъ • Да послужимъ Богу живому, и истинному •
І таму Ён ёсьць Заступнік Новага Запавета, каб у выніку сьмерці Ягонай, якая была дзеля адкупленьня ад злачынстваў, зробленых у першым запавеце, пакліканыя да вечнай спадчыны атрымалі абяцаньне.
И сего ради завету новому ходатай ест • Яко да смерти Его бывшей во избавление, еже во первомъ законе беша преступления • Обетование пріимуть званіи, вечнаго наследия •
Бо, дзе завяшчаньне, там трэба, каб настала сьмерць завяшчальніка,
Понеже игде ся дееть заветъ, потреба естъ, абы смерть была завещевающего •
бо завяшчаньне мае сілу пасьля памерлых; яно ня мае сілы, калі завяшчальнік жывы.
Завет бо смертию бываеть потверженъ, и ничьтоже можеть поколе живъ ест завещаваяй •
Таму і першы запавет быў уцьверджаны не бяз крыві,
Темже и первый заветъ не без крови потъверженъ бысть •
бо і Майсей, прамовіўшы ўсе запаведзі паводле закона перад усім народам, узяў кроў цялят і казлоў з вадою і воўнай чырванёнаю і ісопам, і акрапіў як самую кнігу, так і ўвесь народ,
Внегда убо Моисей поведилъ вся заповеди по закону предъ людми • Взялъ кровь тельчию, и козлию с водою, и волною червленою, и иссофомъ • Саму тую книгу, и вся люди окропи
кажучы: «гэта кроў запавета, які запавядаў вам Бог».
глаголя: сия кровь завета, иже заповеда къ вамъ Богъ •
Таксама акрапіў крывёю і скінію і ўвесь посуд богаслужбовы.
Храм же и вся сосуды служебныя кровию такожде покропи •
Ды і ўсё амаль паводле закона ачышчаецца крывёю, і без праліцьця крыві ня бывае дараваньня.
И отнудь по закону вся кровию очищаются • И безъ пролития крови не бываеть оставление •
Таму і вобразы нябеснага павінны былі ачышчацца гэтымі, а самае нябеснае лепшымі за гэтыя ахвярамі.
И тако потреба естъ, аще уподобления тых еже суть на небесехъ, таковыми очистяются • Самемъ небеснымъ, лепшими жертвами паче сих очистятися •
Бо Хрыстос ўвайшоў не ў рукатворнае сьвяцілішча, паводле вобразу сапраўднага ўсталяванае, а ў самое неба, каб стаць сёньня за нас перад абліччам Божым,
Не во рукотвореную бо светыню внииде Христосъ, образующу истинную • Но в самое небо, да явится ныне лицу Божию о насъ •
і не на тое, каб шматкроць ахвяроўваць Сабою, як першасьвятар уваходзіць у сьвяцілішча штогод з чужою крывёю;
А ни теже потреба естъ, да многажды приносить Себе Самого за насъ • Якоже первосвещеник, входяше во Светыню Светыхъ • На каждое лето съ чуждею кровию •
інакш належала б Яму шматкроць пакутаваць ад пачатку сьвету. А Ён адзін раз, пад канец вякоў, зьявіўся для зьнішчэньня грэху ахвяраю Сваёю.
Понеже имелъ бы многократъ пострадати от сложения миру • Ныне же единова въ кончине векъ, на отметание греха с жерътвою Своею явися •
І як людзям належыць адзін раз памерці, а потым суд,
И якоже уставлено естъ человекомъ единою умрети • Потом суду быти •
так і Хрыстос: адзін раз прынёсшы Сябе ў ахвяру, каб пабраць грахі многіх, другі раз зьявіцца ня дзеля ачышчэньня грэху, а дзеля тых, што чакаюць Яго на збавеньне.
Такожъ и Христосъ единова приведеся да вознесеть многыхъ грехы • Второе же без греха явится ждущимъ Его верою во спасение •
