Да Габрэяў 10 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Закон, маючы цень будучых дабротаў, а не самы вобраз рэчаў, аднымі тымі самымі ахвярамі, якія кожны год стала прыносяцца, ніколі ня можа зрабіць дасканалымі тых, што прыходзяць зь імі.
Стень убо имея ветхій закон пріидущего добра • И не имый в собе совершения • Понеже на каждое лето тыми жъ жертвами, яже приносят всегда, николи могуще приходящихъ совершити •
Інакш перасталі б прыносіць іх, бо ахвяравальнікі, ачышчаныя адзін раз, ня мелі б ужо ніякага ўсьведамленьня грахоў.
Уже бы престали быша приношения, занеже ни единое имели бъ совести греховныя, принесши единова, и очистены суще •
Але ахвярамі штогод робіцца напамін пра грахі;
Но въ тых же воспоминание бываетъ греховъ на каждый годъ •
бо немагчыма, каб кроў цялят і казлоў зьнішчала грахі.
Невозможно бо крови юньчей, и козлей отпущати грехы •
Таму Хрыстос, уваходзячы ў сьвет, кажа: «ахвяры і прынашэньня Ты не захацеў, але цела падрыхтаваў Мне.
Темже входяй в миръ Христосъ глаголеть: жертвы и приношения не восхотелъ еси, тело же совершилъ еси Мне •
Усеспаленьні і ахвяры за грэх не даспадобы Табе.
Всесожжения и за грехы не возыскалъ еси •
Тады Я сказаў: вось, іду, як у пачатку кнігі напісана пра Мяне, выканаць волю Тваю, Божа»;
Тогда рехъ: се пріиду • Во главизне книжной писано ест о Мне, еже сотвориши Боже волю Твою •
сказаўшы раней, што ні ахвяр, ні прынашэньняў, ні ўсеспаленьняў, ні ахвяры за грэх, — якія прыносяцца паводле закона, — Ты не захацеў і не ўпадабаў,
Вышей глаголя: яко жертвы, и приношения, и всесожжения, и о гресехъ не восхоте, ни возыска • Еже по закону пріносятся •
потым дадаў: «вось, іду выканаць волю тваю, Божа». Адмяняе першае, каб пастанавіць другое.
Тогда рече: се пріиду сотворити Боже волю Твою • Отемлеть первое да поставить второе •
Па гэтай вось волі асьвечаныя мы аднаразовым прынясеньнем Цела Ісуса Хрыста.
И в той воли посвещени есмо, приношениемъ тела Ісусъ Христова единою •
І кожны сьвятар штодзень стаіць у служэньні і шмат разоў прыносіць адны і тыя самыя ахвяры, якія ніколі ня могуць зьнішчыць грахоў.
Всякій бо свещенникъ стоить на каждый день служай, и тые жъ многажды приносяй жертвы, еже николи могут отняти греховъ •
А Ён, прынёсшы адну ахвяру за грахі, назаўсёды сеў праваруч Бога,
Той же единою о гресех принесе жертву, и седе на веки одесную Бога •
чакаючы потым, пакуль ворагі Ягоныя будуць пакладзены «падножжам ног Ягоных».
Толико ждеть дондеже положатся врагы Его пожножие ногама Его •
Бо Ён адным прынашэньнем назаўсёды зрабіў дасканалымі тых, хто асьвячаецца.
Единым бо пришествиемъ совръши навеки освещаемыхъ •
Пра гэта сьведчыць вам і Дух Сьвяты; бо сказана:
Сведетелствуеть убо намъ и Духъ Святый • Внегда рече:
«вось запавет, які завяшчаю ім пасьля тых дзён, кажа Гасподзь: увяду законы Мае ў сэрцы іхнія, і ў думках іхніх напішу іх,
Се заветъ еже завещаю к нимъ по днехъ онехъ глаголеть Господь • Даю законъ Мой во серца их, и въ мышления их напишу и •
і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх не ўзгадаю больш».
И греховъ их, и безаконией не воспомяну к тому •
А дзе ёсьць дараваньне грахоў, там не патрэбнае прынашэньне за іх.
Внегда же симъ бысть оставление грехомъ, несть потребно къ тому приношение жертвы о гресехъ •
І вось, браты, маючы адвагу ўваходзіць у сьвяцілішча праз Кроў Ісуса Хрыста, шляхам новым і жывым,
Імуще жъ братия дерзновение о вніитіи во святыню Кровию Ісусовою, Онже обнови намъ путь спасения и жизни,
які Ён зноў адкрыў нам праз заслону, гэта значыцца, праз плоць Сваю,
прикривъ божество плотию Своею •
і маючы вялікага Сьвятара над домам Божым,
Сый Свещенникъ великій дому Божия •
прыступайма са шчырым сэрцам, з поўнаю вераю, крапленьнем ачысьціўшы сэрцы ад пахібнага сумленьня, і абмыўшы цела вадою чыстаю,
Приступмо к Нему истиннымъ серцемъ, во правой вере, окроплены имеюще смыслы от совестей злыхъ • И омыты тела водою чистою •
будзем трымацца вызнаньня надзеі непахісна, бо верны Той, Хто абяцаў;
Да содержимъ исповедание упования нашего неуклонно • Веренъ убо естъ обещавый намъ •
будзем уважлівыя адно да аднаго, заахвочваючы ў любові і добрых учынках;
И будмо пильни друг друга, приводяще к любви, и ко добрым деломъ •
ня будзем пакідаць сходу свайго, як гэта ў некаторых у звычаі; а будзем намаўляць адно аднаго, і тым болей, чым выразьней бачыце набліжэньне дня таго.
Не оставляюще сонмища своего, якоже некіи имають во обычаи • Но утешающе единъ другаго • И тымъ болей, занеж видите приближающъся день Господень •
Бо, калі мы, атрымаўшы спазнаньне ісьціны, самахоць грэшым, дык не застаецца больш ахвяры за грахі,
Волею бо согрешающимъ намъ по приятіи разума истинны, к тому о гресехъ не обретается жертва •
а нейкае страшнае чаканьне суду і лютасьці вагню, гатовага зжэрці супраціўцаў.
Но сташного неякого ожидание суду, и огня прикрого, поясьти хотящего супротивныя •
Калі чалавек, які адкінуў закон Майсееў, пры двух і трох сьведках, безь мілажалю караецца сьмерцью,
Аще убо преступающій законъ Моисеовъ, без милости при дву или трехъ сведетелехъ умираеть •
дык наколькі ж цяжэйшае, думаеце, кары варты будзе той, хто топча Сына Божага і не ўважае за сьвятыню Кроў запавета, якою асьвечаны, і Духа мілаты абражае?
Колицей мните горшей сподобится муце, онже Сына Божия презре, и Кровь заветную Его в непочтивости имат в нейже осветися, и Духъ благодати укори?
Мы ведаем Таго, Хто сказаў: «у Мяне адпомста, Я аддам, кажа Гасподзь». І яшчэ: «Гасподзь будзе судзіць народ Свой».
Вемы бо рекшего: Мне отмщение, Азъ воздамъ, глаголеть Господь • И паки: Господь судить людемъ Своимъ •
Страшна трапіць у рукі Бога жывога!
Страшно же естъ упасти в руце Бога живаго •
Успомніце ранейшыя дні вашыя, калі вы, дасьведчаныя, вытрымалі вялікі подзьвіг пакутаў,
Воспоминайте ж первыя дни ваша, в нихже просветившеся, многыя муки претерпесте страданией •
то самі сярод глумленьня і зьдзекаў, служачы відовішчам іншым, то будучы супольнікамі тых, што гэта зазналі;
Часто убо поношения, и печали приемлюще въ позоръ бысте всемъ • Часто теже общеніци таковая терпящимъ бесте •
бо вы і маім кайданам спагадалі, і рабунак маёмасьці вашай прымалі з радасьцю, ведаючы, што ёсьць у вас на нябёсах маёмасьць лепшая і непрамінушчая.
Ибо и моимъ соузомъ пострадасте • И расхищения имениемъ вашимъ с радостию подъясте, ведуще сее иже будете имети лепшее, и пребывающее имение на небесехъ •
Дык не пакідайце спадзяваньня вашага, якое мае атрымаць вялікую аддзяку.
Не отложите убо упования вашего, еже имать мздовоздание велико •
Цярплівасьць патрэбна вам, каб, выканаўшы волю Божую, атрымаць абяцанае;
Терпения бо имате потребу, да волю Божию сотворше, пріимете обетование •
«яшчэ крыху, зусім крыху, і Той, Хто мае прыйсьці, прыйдзе і не забавіцца.
Еще ж мало часу, и Той Онъже пріити имать, пріидеть, и не замедлить •
Праведны вераю жыць будзе; а калі хто завагаецца, ня хінецца да таго душа Мая».
Праведный же верою живъ естъ • И аще отверъжеться веры, не благоволить душа Моя в немъ •
А мы ня з тых, што вагаюцца на пагібель, а стаім у веры на ратунак душы.
Мы же не отверзаймыся да не будем сынове погибели • Но пербываймо въ вере, да спасемъ душе наше •
