Да Габрэяў 6 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Пасьля, пакінуўшы пачаткі вучэньня Хрыстовага, пасьпяшаймася да дасканаласьці; і ня будзем зноў закладваць аснову да каяньня за мёртвыя дзеі і аснову веры ў Бога,
Темже оставивше еже о Христе простая словеса • На совершеная ведемся, да не паки надеющеся на основание покаяния, мертвая дела чините • А ни на веру Божию •
вучэньню пра хрышчэньні, пра ўскладаньне рук, пра ўваскрэсеньне мёртвых і пра суд вечны.
А ни на крещение, ни на навчение, или возложение руку • Понеже имамы из мертвыхъ воскреснути, и суду вечному предстати •
І гэта зробім, калі Бог дазволіць.
А се сотворимъ внегда Богъ повелит •
Бо немагчыма — тых, што адзін раз пасьвечаныя і паспыталі дару нябеснага, і зрабіліся супольнікамі Духа Сьвятога,
Невозможно бо тымъ ониже единою просветишеся, вкусивше дара небеснаго • И причастники бывше Духа Святого •
і паспыталі добраснага слова Божага і сіл будучага веку,
И навчившеся добраго слова Божия, и силы будущего века •
і адпалі, — нанава ўзнаўляць пакаяньнем, калі яны зноў крыжуюць у сабе Сына Божага і паглумляюць Яго.
Вопадшимъ во грехы, паки обновлятися во покаяние • И знову распинающе сами в собе Сына Божия, и поругающеся Ему •
Зямля, якая піла дождж, што шматкроць на яе ападае, і родзіць збажыну, карысную тым, каму і вырошчваецца, прымае дабраславеньне ад Бога;
Земля бо приемши, иже на ню многажды гредущего дождя • И ражающа былину добру, тымъ ониже делають ея • Берет благославение от Бога •
а якая плодзіць церні і бадзякі — няпрыдатная і блізкая да пракляцьця, канец якога — спаленьне.
А износяюща терние и волчець, непотребна ест, и близка клятъвы, и пожжения •
А што да вас, любасныя, дык мы спадзяёмся, што вы ў лепшым стане і трымаецеся збавеньня, хоць і гаворым так.
Надеемся же о васъ братия возлюбленная лучшая, и близшая ко спасению аще и сице глаголемъ •
Бо не несправядлівы Бог, каб забыў дзею вашую і працу любові, якую вы выявілі ў імя Ягонае, паслужыўшы і служачы сьвятым.
Не обидливъ убо ест Богъ, дабы забылъ дела ваша, и труды еже чинисте въ любви • Уповающе на имя Его • И послуживше святымъ, и еще служаще •
А жадаем, каб кожны з вас, дзеля поўнай пэўнасьці ў надзеі, выяўляў такую самую руплівасьць да канца;
Жедаем же васъ единаго каждого, тое жъ являти тъщание, ко выполнению упования даже до конца •
каб вы не разгультаіліся, а пераймалі тых, якія вераю і доўгай цярплівасьцю спадкуюць абяцаньні.
Да не лениви будете • Но наследуйте тыхъ, ониже верою и долготерпениемъ, приняли обетования •
Бог, даючы абяцаньне Абрагаму, калі ня мог нікім вышэйшым прысягнуць, прысягаў Самім Сабою,
Аврааму бо обетова Богъ • И понеже ни единым имеаше болшимъ клятися • Клятся Самъ Собою
кажучы: «у ісьціне дабраслаўляючы, дабраслаўляю цябе і памнажаючы памножу цябе».
глаголя: во истинну благославляя благославлю тя, и множа умножу тя •
І так Абрагам цярплівасьцю атрымаў абяцанае.
А тако долготерпевъ улучи обетование •
Людзі прысягаюць вышэйшым, і прысяга на сьведчаньне кладзе канец усякай спрэчцы іхняй.
Человеци убо болшимъ кленутся, и всякому их прекословию, к потвержению конец ест клятва •
Таму і Бог, хочучы пераважней паказаць спадкаемцам абяцаньня непарушнасьць Сваёй волі, скарыстаўся прысягай,
И тако Богъ хотяй показати болшее наследникомъ обетование, и непреложность совета Своего, закляся клятвою •
каб у двух непарушных рэчах, у якіх немагчыма Богу зманіць, моцную ўцеху мелі мы, пастанавіўшы прыняць прызначаную надзею,
Да двема вещма непорушенныма • Имиже невозможно солгати Богу, крепко утешение имамы притекающие ко предълежащему намъ упованию,
якая для душы ёсьць — быццам якар бясьпечны і моцны, і ўваходзіць усярэдзіну за заслону,
еже яко осънование сожержить душу • И твердо, и известно, и входяще во внутреняя завеса,
куды як наш папярэднік увайшоў Ісус, стаўшыся Першасьвятаром навек па чыне Мелхісэдэка.
идеже предтеча о насъ вніиде Христосъ • По чину Мельхиседекову, Первосвещенникъ бывъ во веки •
