Да Габрэяў 6 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Пакінем жа пачатак Хрыстовага вучэння ды звернемся да таго, што дасканалае. Не будзем закладваць зноў падмурак, якім з’яўляецца адыход ад мёртвых учынкаў і вера ў Бога,
Темже оставивше еже о Христе простая словеса • На совершеная ведемся, да не паки надеющеся на основание покаяния, мертвая дела чините • А ни на веру Божию •
вучэнне аб хросце, ускладанні рук, уваскрашэнні і вечным судзе.
А ни на крещение, ни на навчение, или возложение руку • Понеже имамы из мертвыхъ воскреснути, и суду вечному предстати •
І гэта зробім, калі толькі дазволіць Бог.
А се сотворимъ внегда Богъ повелит •
Бо немагчыма, каб тыя, якія ўжо раз былі асвячаныя і пакаштавалі нябеснага дару ды сталіся ўдзельнікамі Святога Духа,
Невозможно бо тымъ ониже единою просветишеся, вкусивше дара небеснаго • И причастники бывше Духа Святого •
якія пакаштавалі дабрыні Божага слова і моц будучага веку,
И навчившеся добраго слова Божия, и силы будущего века •
але адпалі, маглі зноў навярнуцца. Яны крыжуюць у сабе Сына Божага і зневажаюць Яго.
Вопадшимъ во грехы, паки обновлятися во покаяние • И знову распинающе сами в собе Сына Божия, и поругающеся Ему •
Зямля, калі п’е дождж, які часта падае на яе, родзіць расліны на карысць тым, хто яе абрабляе, атрымлівае благаслаўленне ад Бога.
Земля бо приемши, иже на ню многажды гредущего дождя • И ражающа былину добру, тымъ ониже делають ея • Берет благославение от Бога •
Калі ж дае пустазелле, то яна непрыдатная і блізкая да праклёну, і ў канцы будзе спалена.
А износяюща терние и волчець, непотребна ест, и близка клятъвы, и пожжения •
Мы, хоць так кажам, спадзяемся на вас, умілаваныя, што вы лепшыя і трымаецеся збаўлення.
Надеемся же о васъ братия возлюбленная лучшая, и близшая ко спасению аще и сице глаголемъ •
Бог не з’яўляецца несправядлівым, каб забыцца пра вашую працу і любоў, якую вы засведчылі ў Ягонае імя падчас мінулага і цяперашняга служэння святым.
Не обидливъ убо ест Богъ, дабы забылъ дела ваша, и труды еже чинисте въ любви • Уповающе на имя Его • И послуживше святымъ, и еще служаще •
Таму жадаем, каб кожны з вас да канца засведчыў такую самую руплівасць у дачыненні да паўнаты надзеі,
Жедаем же васъ единаго каждого, тое жъ являти тъщание, ко выполнению упования даже до конца •
каб вы не разленаваліся, але наследавалі тых, хто праз веру і доўгацярплівасць атрымлівае ў спадчыну абяцанні.
Да не лениви будете • Но наследуйте тыхъ, ониже верою и долготерпениемъ, приняли обетования •
Даўшы абяцанне Абрагаму, Бог не мог паклясціся нікім большым і таму пакляўся самім сабою,
Аврааму бо обетова Богъ • И понеже ни единым имеаше болшимъ клятися • Клятся Самъ Собою
кажучы: «Сапраўды благаслаўлю цябе і памножу цябе».
глаголя: во истинну благославляя благославлю тя, и множа умножу тя •
А паколькі той цярпліва чакаў, атрымаў абяцанае.
А тако долготерпевъ улучи обетование •
Бо людзі клянуцца нечым большым, і заканчэнне кожнай сваёй спрэчкі яны падмацоўваюць клятвай.
Человеци убо болшимъ кленутся, и всякому их прекословию, к потвержению конец ест клятва •
Таму і Бог, жадаючы яшчэ больш выразна паказаць спадкаемцам абяцання нязменнасць сваёй волі, пацвердзіў яго клятвай,
И тако Богъ хотяй показати болшее наследникомъ обетование, и непреложность совета Своего, закляся клятвою •
каб дзякуючы дзвюм нязменным рэчам, у якіх не можа Бог зманіць, мы, якія прыбеглі схапіцца за прапанаваную надзею, мелі цвёрдую заахвоту.
Да двема вещма непорушенныма • Имиже невозможно солгати Богу, крепко утешение имамы притекающие ко предълежащему намъ упованию,
Гэтая надзея для нас нібы якар душы, надзейны і моцны, які пранікае ўнутр па-за заслону,
еже яко осънование сожержить душу • И твердо, и известно, и входяще во внутреняя завеса,
куды як папярэднік увайшоў за нас Езус, навекі стаўшы першасвятаром на ўзор Мэльхізэдэка.
идеже предтеча о насъ вніиде Христосъ • По чину Мельхиседекову, Первосвещенникъ бывъ во веки •
