Да Габрэяў 10 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Закон мае цень будучых дабротаў, але не сам вобраз справаў. Таму адныя і тыя ж ахвяры, якія заўсёды прыносяцца штогод, ніколі не могуць зрабіць дасканалымі тых, хто з імі прыходзіць.
Стень убо имея ветхій закон пріидущего добра • И не имый в собе совершения • Понеже на каждое лето тыми жъ жертвами, яже приносят всегда, николи могуще приходящихъ совершити •
Бо ці не перасталі б яны прыносіць ахвяры, калі б тыя, хто здзяйсняе служэнне, раз ачысціўшыся, ужо не мелі б ніякага ўсведамлення грахоў.
Уже бы престали быша приношения, занеже ни единое имели бъ совести греховныя, принесши единова, и очистены суще •
Але ў гэтых ахвярах — штогадовы напамін пра грахі,
Но въ тых же воспоминание бываетъ греховъ на каждый годъ •
бо немагчыма, каб кроў быкоў ды казлоў знішчала грахі.
Невозможно бо крови юньчей, и козлей отпущати грехы •
Хрыстус прыходзіць у свет і кажа: «Ахвяры і прынашэння Ты не захацеў, але цела падрыхтаваў Мне.
Темже входяй в миръ Христосъ глаголеть: жертвы и приношения не восхотелъ еси, тело же совершилъ еси Мне •
Усеспаленні і ахвяры за грэх не даспадобы Табе.
Всесожжения и за грехы не возыскалъ еси •
Тады Я сказаў: Вось іду, як у пачатку кнігі напісана пра Мяне, каб выканаць волю Тваю, Божа».
Тогда рехъ: се пріиду • Во главизне книжной писано ест о Мне, еже сотвориши Боже волю Твою •
Перад гэтым Ён сказаў: «Ахвяраў і прынашэнняў, і ўсеспаленняў, і ахвяраў за грэх Ты не захацеў і не ўпадабаў», хоць прыносяцца яны паводле Закону.
Вышей глаголя: яко жертвы, и приношения, и всесожжения, и о гресехъ не восхоте, ни возыска • Еже по закону пріносятся •
Пасля сказаў: «Вось іду, каб выканаць волю Тваю». Адмяняе першае, каб устанавіць другое.
Тогда рече: се пріиду сотворити Боже волю Твою • Отемлеть первое да поставить второе •
Паводле гэтай волі мы раз і назаўсёды асвячаныя ахвяраю цела Езуса Хрыста.
И в той воли посвещени есмо, приношениемъ тела Ісусъ Христова единою •
Кожны святар штодня стаіць у служэнні і шмат разоў прыносіць адны і тыя ж ахвяры, якія ніколі не могуць знішчыць грахоў.
Всякій бо свещенникъ стоить на каждый день служай, и тые жъ многажды приносяй жертвы, еже николи могут отняти греховъ •
А Езус Хрыстус, прынёсшы адну ахвяру за грахі, назаўсёды сеў праваруч Бога,
Той же единою о гресех принесе жертву, и седе на веки одесную Бога •
чакаючы таго часу, калі ворагі Ягоныя будуць пакладзены да падножжа ног Ягоных.
Толико ждеть дондеже положатся врагы Его пожножие ногама Его •
Ён адной ахвярай назаўсёды зрабіў дасканалымі тых, каго асвячаюць.
Единым бо пришествиемъ совръши навеки освещаемыхъ •
Пра гэта сведчыць нам і Дух Святы, бо сказана:
Сведетелствуеть убо намъ и Духъ Святый • Внегда рече:
«Вось запавет, які ўстанаўлю з імі пасля гэтых дзён, — кажа Пан, — і ўкладу законы Мае ў іхнія сэрцы, і запішу іх у розуме іхнім,
Се заветъ еже завещаю к нимъ по днехъ онехъ глаголеть Господь • Даю законъ Мой во серца их, и въ мышления их напишу и •
аграхоў і беззаконняў іх больш не ўспомню».
И греховъ их, и безаконией не воспомяну к тому •
А дзе ёсць прабачэнне грахоў, там ужо няма ахвяры за іх.
Внегда же симъ бысть оставление грехомъ, несть потребно къ тому приношение жертвы о гресехъ •
Браты, маючы адвагу ўвайсці праз кроў Езуса ў Святое Месца новым і жывым шляхам,
Імуще жъ братия дерзновение о вніитіи во святыню Кровию Ісусовою, Онже обнови намъ путь спасения и жизни,
які Ён адкрыў нам праз заслону, гэта значыць, праз сваё цела;
прикривъ божество плотию Своею •
маючы вялікага святара над Божым домам,
Сый Свещенникъ великій дому Божия •
наблізімся са шчырым сэрцам і ў паўнаце веры, акрапіўшы сэрцы ад нячыстага сумлення і абмыўшы целы чыстаю вадою.
Приступмо к Нему истиннымъ серцемъ, во правой вере, окроплены имеюще смыслы от совестей злыхъ • И омыты тела водою чистою •
Будзем непахісна трымацца вызнання надзеі, бо верны той, хто абяцаў.
Да содержимъ исповедание упования нашего неуклонно • Веренъ убо естъ обещавый намъ •
Будзем зважаць адзін на аднаго, каб заахвочваць да любові і добрых учынкаў.
И будмо пильни друг друга, приводяще к любви, и ко добрым деломъ •
Не пакідайма нашага сходу, як стала звычаем некаторых, але будзем заахвочваць адзін аднаго, і тым больш, чым больш бачыце, як набліжаецца гэты дзень.
Не оставляюще сонмища своего, якоже некіи имають во обычаи • Но утешающе единъ другаго • И тымъ болей, занеж видите приближающъся день Господень •
Калі мы добраахвотна грашым, атрымаўшы пазнанне праўды, то ўжо больш не застаецца ахвяры за грахі,
Волею бо согрешающимъ намъ по приятіи разума истинны, к тому о гресехъ не обретается жертва •
але нейкае жахлівае чаканне суда і лютасці агню, які павінен паглынуць праціўнікаў.
Но сташного неякого ожидание суду, и огня прикрого, поясьти хотящего супротивныя •
Кожны, хто парушае Закон Майсея, падлягае смерці без літасці на падставе сведчання двух ці трох сведкаў.
Аще убо преступающій законъ Моисеовъ, без милости при дву или трехъ сведетелехъ умираеть •
Падумайце, наколькі большага пакарання заслугоўваюць тыя, хто зняважыў Божага Сына і зганьбіў кроў запавету, якой быў асвячаны, і пагардзіў Духам ласкі?
Колицей мните горшей сподобится муце, онже Сына Божия презре, и Кровь заветную Его в непочтивости имат в нейже осветися, и Духъ благодати укори?
Мы ж ведаем таго, хто сказаў: «Помста за Мною, Я адплачу». І далей: «Сам Пан будзе судзіць свой народ».
Вемы бо рекшего: Мне отмщение, Азъ воздамъ, глаголеть Господь • И паки: Господь судить людемъ Своимъ •
Жахлівая рэч — патрапіць у рукі жывога Бога.
Страшно же естъ упасти в руце Бога живаго •
Узгадайце мінулыя дні, калі вы, будучы прасветленымі, вытрымалі цяжкія пакуты змагання.
Воспоминайте ж первыя дни ваша, в нихже просветившеся, многыя муки претерпесте страданией •
То вас выстаўлялі як відовішча на знявагі і ўціск, то вы станавіліся супольнікамі тых, з кім так абыходзіліся.
Часто убо поношения, и печали приемлюще въ позоръ бысте всемъ • Часто теже общеніци таковая терпящимъ бесте •
Бо вы суперажывалі з тымі, хто ў кайданах, і з радасцю ўспрымалі рабаванне вашай маёмасці, ведаючы, што ёсць у вас лепшая і трывалая маёмасць.
Ибо и моимъ соузомъ пострадасте • И расхищения имениемъ вашимъ с радостию подъясте, ведуще сее иже будете имети лепшее, и пребывающее имение на небесехъ •
Дык не пакідайце вашай адвагі, якая мае вялікую ўзнагароду.
Не отложите убо упования вашего, еже имать мздовоздание велико •
А цярплівасць патрэбна вам, каб, выконваючы волю Божую, вы атрымалі абяцанае.
Терпения бо имате потребу, да волю Божию сотворше, пріимете обетование •
Таму што яшчэ крыху, і з’явіцца той, хто павінен прыйсці, і не спозніцца.
Еще ж мало часу, и Той Онъже пріити имать, пріидеть, и не замедлить •
Амой справядлівы будзе жыць дзякуючы веры, і, калі адступіцца, не ўпадабае яго мая душа.
Праведный же верою живъ естъ • И аще отверъжеться веры, не благоволить душа Моя в немъ •
Але мы не належым да тых, хто адступаецца сабе на згубу, але да тых, хто верыць, каб атрымаць жыццё.
Мы же не отверзаймыся да не будем сынове погибели • Но пербываймо въ вере, да спасемъ душе наше •
