2 да Карынфянаў 1 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Павел, з волі Божай апостал Езуса Хрыста, і брат Цімафей — Касцёлу Божаму ў Карынце, з усімі святымі ва ўсёй Ахаі:
Павелъ посланникъ Ісусъ Христовъ, волею Божиею • И Тімофей братъ церкви Божией, сущимъ во Коринфе, со всеми святыми живущими во всей Ахаіи •
ласка вам і спакой ад Бога Айца нашага і Пана Езуса Хрыста.
Благодать вамъ, и миръ от Бога Отца нашего • И Господа Ісуса Христа •
Благаслаўлёны Бог і Айцец Пана нашага Езуса Хрыста, Айцец міласэрнасці і Бог усякага суцяшэння,
Благославенъ Богъ и Отець Господа нашего Ісуса Христа, Отець щедротъ, и Богъ всякия утехи •
які суцяшае нас ва ўсякім смутку нашым, каб мы маглі суцяшаць усіх засмучаных тым суцяшэннем, якім Бог суцяшае нас саміх.
Утешая насъ во всякой скорби нашей • Да и мы возможем утешити сущих во всякой скорби • Утешениемъ имже сами утешаемся от Бога •
Бо як памнажаюцца ў нас цярпенні Хрыстовыя, так памнажаецца праз Хрыста і суцяшэнне нашае.
Зане яко избывають страдания Христова в насъ, тако Христомъ избывает и утешение наше •
Калі мы спазнаем уціск, то дзеля вашага суцяшэння і збаўлення. Калі суцяшаемся, то дзеля вашага суцяшэння, якое здзяйсняецца ў вытрыванні тых самых цярпенняў, што і мы церпім.
Аще бо скорбимъ о вашемъ напоминаніи, и спасеніи, действующуся в васъ терпению техъ страданией имиже и мы страждемъ •
А надзея нашая на вас моцная, бо мы ведаем, што вы супольнікі нашыя як у цярпеннях, так і ў суцяшэнні.
Аще ли утешаемся, о вашемъ утешеніи и спасеніи • Упование наше известно ест о васъ • Вемы бо зане якоже обещници есте страданию тако обещници будете и утешению •
Браты, мы не хочам, каб вы не ведалі аб нашым уціску, які мы спазналі ў Азіі, бо бязмерна цяжка было нам і не пад сілу, ажно не спадзяваліся застацца жывымі.
Не хощу убо васъ не разумети братия о скорби нашей, бывшей намъ во Асіи • Понеже по премногу отягочени быхомъ, паче силы • Яко не надеахомся к тому жити,
Але самі ў сабе мы адчулі пагрозу смерці, каб спадзявацца не на саміх сябе, але на Бога, які ўваскрашае памерлых.
но сами в собе осужение смерти имехомъ • Да не надеющеся будем на ся, но на Бога, воставляющего мертвыя •
Ён выбавіў нас ад такой вялікай небяспекі смерці і выбаўляе, і на Яго спадзяемся, што і яшчэ выбаўляць будзе,
Онже от толиковы смерти избавилъ насъ и избавляеть на Негоже уповаемъ • Яко и еще избавить,
бо і вы заступаецеся за нас у малітвах, каб многія дзякавалі за нас і за дар, дадзены нам па просьбе многіх.
егда вы насъ воспоможете молитвою своею • Дабы от многыхъ лиць были благодарения о насъ Богови, давшему намъ дарования Своя •
Хвала нашая — гэта сведчанне сумлення нашага, што мы ў прастаце і шчырасці Божай, не ў цялеснай мудрасці, але ў ласцы Божай жылі на свеце, асабліва сярод вас.
Похваление бо наше се ест, сведетельство совести нашея • Яко во простоте, и чистоте Божіи • А не во мудрости плотстей • Но милостию Божиею, жихомъ в мире семъ, наболей же у васъ •
Мы не пішам вам нічога іншага, але тое, што вы чытаеце ці пазнаеце. Спадзяюся, што да канца пазнаеце,
Не о ином пишу к вам, но еже чтете и разумеваете, уповаю же яко и до конца поразумеете •
як вы часткова ўжо пазналі, што мы з’яўляемся хвалой вашай, як і вы нашай, у дзень Пана нашага Езуса.
Якоже отчасти и разуместе, иже похваление вамъ есмы, якоже и вы намъ, во день Господа нашего Ісуса Христа •
З такім перакананнем я хацеў прыйсці да вас раней, каб вы другі раз мелі радасць:
И сим упованиемъ хотехъ к вамъ пріити прежде, да вторую некую благодать имате •
першы, калі праз вас ішоў у Македонію, другі, калі з Македоніі зноў вяртаўся да вас, каб вы правялі мяне ў Юдэю.
И черезъ васъ пойти во Макидонию • И опять от Макидоніи пріити к вам • И вами проводитися во Іудею •
Ці ж я быў легкадумны, маючы такі намер? Ці тое, што я задумваю, паводле цела задумваю, каб было ў мяне «так, так» і «не, не»?
Сия же внегда розмышляю в собе, еда ли в чемъ легкость вчинихъ? Или еже совещаваю, по плоти ль совещаваю, дабы было от мене, еже ест, естъ • А еже ни, ни?
Бог — верны, таму слова нашае да вас не азначае «так» і «не»!
Веренъ пакъ Богъ, яко слово наше, еже к вамъ не бысть ей, и ни •
Бо Сын Божы, Езус Хрыстус, якога я і Сільван, і Цімафей вам прапаведавалі, не быў «так» і «не», але было ў Ім «так».
Ибо Сынъ Божій Ісусъ Христосъ, иже в васъ нами проповеданный • Мною, и Силуаномъ, и Тімофеемъ, не было в Немъ, ей, и ни • Но было в Немъ ест,
Усе Божыя абяцанні сталіся ў Ім «так». Таму таксама праз Яго нашае «амэн» ёсць на хвалу Божую.
елика бо быша обетования Божия, в Немъ наполнени суть • И в Немъ аминь глаголемъ Богу ко славе нами •
Той, хто ўмацоўвае нас з вамі ў Хрысце і намасціў нас, ёсць Бог,
Утвержая же насъ ис вами во Христа, и помазавый насъ естъ Богъ,
які пазначыў нас і даў нашым сэрцам задатак Духа.
Онъже и знаменалъ насъ • И далъ обручение Духа во серца наша •
Я клічу Бога ў сведкі майго жыцця, што я не прыйшоў яшчэ ў Карынт, бо шкадую вас.
Азъ же сведетеля Бога нарицаю на душу мою • Яко щадяй вас не пріидохъ паки во Коринфъ •
Не таму, што мы пануем над вашай вераю, але таму, што мы саўдзельнікі вашай радасці, бо верай вы цвёрдыя.
Не яко обладаемъ вере вашей, но яко поспешници есмы радости вашея • Верою бо вы стоите •
