Да Габрэяў 10 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Бо Закон, які мае цень будучага дабра, а ня сам вобраз рэчаў, тымі ахвярамі, якія нязьменна прыносяцца штогод, ніколі ня можа зрабіць дасканалымі тых, што прыходзяць [з імі].
Стень убо имея ветхій закон пріидущего добра • И не имый в собе совершения • Понеже на каждое лето тыми жъ жертвами, яже приносят всегда, николи могуще приходящихъ совершити •
Бо іначай перасталі б прыносіць іх, бо ўжо ня мелі б сьвядомасьці грахоў тыя, што служаць, аднойчы ачышчаныя.
Уже бы престали быша приношения, занеже ни единое имели бъ совести греховныя, принесши единова, и очистены суще •
Але праз гэтыя [ахвяры] штогод узгадваецца пра грахі,
Но въ тых же воспоминание бываетъ греховъ на каждый годъ •
бо немагчыма, каб кроў валоў і казлоў забірала грахі.
Невозможно бо крови юньчей, и козлей отпущати грехы •
Дзеля гэтага [Хрыстос], уваходзячы ў сьвет, кажа: «Ахвяры і дару Ты не захацеў, але цела падрыхтаваў для Мяне.
Темже входяй в миръ Христосъ глаголеть: жертвы и приношения не восхотелъ еси, тело же совершилъ еси Мне •
Цэласпаленьні і [ахвяры] за грэх Ты не ўпадабаў.
Всесожжения и за грехы не возыскалъ еси •
Тады Я сказаў: “Вось, іду (на пачатку кнігі напісана пра Мяне) учыніць, Божа, волю Тваю”».
Тогда рехъ: се пріиду • Во главизне книжной писано ест о Мне, еже сотвориши Боже волю Твою •
Сказаўшы перш, што «ахвяры, і дару, і цэласпаленьняў, і [ахвяры] за грэх Ты не захацеў і не ўпадабаў», а яны прыносяцца паводле Закону,
Вышей глаголя: яко жертвы, и приношения, и всесожжения, и о гресехъ не восхоте, ни возыска • Еже по закону пріносятся •
пасьля сказаў: «Вось, іду ўчыніць, Божа, волю Тваю». Касуе першае, каб паставіць другое.
Тогда рече: се пріиду сотворити Боже волю Твою • Отемлеть первое да поставить второе •
Гэтай воляй мы асьвячоныя праз аднакротнае прынясеньне цела Ісуса Хрыста.
И в той воли посвещени есмо, приношениемъ тела Ісусъ Христова единою •
І ўсякі сьвятар штодня стаіць, спраўляючы служэньне і шматкроць прыносячы тыя самыя ахвяры, якія ніколі ня могуць зьняць грахоў.
Всякій бо свещенникъ стоить на каждый день служай, и тые жъ многажды приносяй жертвы, еже николи могут отняти греховъ •
А Ён, прынёсшы адну ахвяру за грахі, назаўсёды сеў праваруч Бога,
Той же единою о гресех принесе жертву, и седе на веки одесную Бога •
чакаючы яшчэ, пакуль ворагі Ягоныя будуць пакладзены як падножжа ног Ягоных.
Толико ждеть дондеже положатся врагы Его пожножие ногама Его •
Бо Ён адным дарам назаўсёды зрабіў дасканалымі тых, якіх асьвяціў.
Единым бо пришествиемъ совръши навеки освещаемыхъ •
Сьведчыць жа нам і Дух Сьвяты, бо пасьля прадказана:
Сведетелствуеть убо намъ и Духъ Святый • Внегда рече:
«Вось запавет, які Я заключу з імі пасьля дзён тых, — кажа Госпад, — даючы законы Мае ў сэрцы іхнія, напішу іх і ў думках іхніх,
Се заветъ еже завещаю к нимъ по днехъ онехъ глаголеть Господь • Даю законъ Мой во серца их, и въ мышления их напишу и •
і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх больш не ўзгадаю».
И греховъ их, и безаконией не воспомяну к тому •
А дзе адпушчэньне грахоў, ужо непатрэбны дар за іх.
Внегда же симъ бысть оставление грехомъ, несть потребно къ тому приношение жертвы о гресехъ •
Дык, браты, маючы адвагу ўваходзіць у сьвятыню праз кроў Ісуса Хрыста,
Імуще жъ братия дерзновение о вніитіи во святыню Кровию Ісусовою, Онже обнови намъ путь спасения и жизни,
шляхам новым і жывым, які Ён усталяваў для нас праз заслону, гэта ёсьць цела Сваё,
прикривъ божество плотию Своею •
і маючы вялікага Сьвятара над домам Божым,
Сый Свещенникъ великій дому Божия •
будзем падыходзіць са шчырым сэрцам, у поўні веры, пакрапіўшы сэрцы, [каб ачысьціць] ад сумленьня злога, і абмыўшы цела чыстай вадою.
Приступмо к Нему истиннымъ серцемъ, во правой вере, окроплены имеюще смыслы от совестей злыхъ • И омыты тела водою чистою •
Будзем трымацца няўхільна вызнаньня надзеі, бо верны Той, Які абяцаў,
Да содержимъ исповедание упования нашего неуклонно • Веренъ убо естъ обещавый намъ •
і будзем зважаць адзін на аднаго, заахвочваючы да любові і добрых учынкаў,
И будмо пильни друг друга, приводяще к любви, и ко добрым деломъ •
не пакідаючы зграмаджэньня свайго, як ёсьць у некаторых звычай, але заклікаючы [ў яго], і тым больш, калі бачыце, што набліжаецца дзень той.
Не оставляюще сонмища своего, якоже некіи имають во обычаи • Но утешающе единъ другаго • И тымъ болей, занеж видите приближающъся день Господень •
Бо калі мы самахоць грашым, атрымаўшы пазнаньне праўды, ужо не застаецца ахвяра за грахі,
Волею бо согрешающимъ намъ по приятіи разума истинны, к тому о гресехъ не обретается жертва •
але нейкае жахлівае чаканьне суду і жару агню, які мае пажэрці супраціўнікаў.
Но сташного неякого ожидание суду, и огня прикрого, поясьти хотящего супротивныя •
Хто адкінуў Закон Майсея пры двух ці трох сьведках, бяз літасьці памірае.
Аще убо преступающій законъ Моисеовъ, без милости при дву или трехъ сведетелехъ умираеть •
Наколькі, думаеце, цяжэйшае кары варты той, хто Сына Божага патаптаў, і кроў запавету, якою ён асьвячоны, за звычайную палічыў, і Духа ласкі зьняважыў?
Колицей мните горшей сподобится муце, онже Сына Божия презре, и Кровь заветную Его в непочтивости имат в нейже осветися, и Духъ благодати укори?
Бо мы ведаем Таго, Які сказаў: «“Мне помста, Я аддам”, — кажа Госпад». І ізноў: «Госпад будзе судзіць народ Свой».
Вемы бо рекшего: Мне отмщение, Азъ воздамъ, глаголеть Господь • И паки: Господь судить людемъ Своимъ •
Жахліва трапіць у рукі Бога Жывога!
Страшно же естъ упасти в руце Бога живаго •
Узгадайце ж ранейшыя дні вашыя, калі вы, прасьветленыя, вытрывалі вялікае змаганьне пакутаў,
Воспоминайте ж первыя дни ваша, в нихже просветившеся, многыя муки претерпесте страданией •
ці то самі выстаўляныя на зьнявагі і зьдзекі, ці то стаўшыся супольнікамі тых, якія пераносяць такое.
Часто убо поношения, и печали приемлюще въ позоръ бысте всемъ • Часто теже общеніци таковая терпящимъ бесте •
Бо вы і маім путам спачувалі, і рабунак маёмасьці вашае з радасьцю прыймалі, ведаючы, што маеце для сябе ў небе маёмасьць лепшую, якая застанецца.
Ибо и моимъ соузомъ пострадасте • И расхищения имениемъ вашимъ с радостию подъясте, ведуще сее иже будете имети лепшее, и пребывающее имение на небесехъ •
Дык не пакідайце адвагі вашае, якая мае вялікую нагароду.
Не отложите убо упования вашего, еже имать мздовоздание велико •
Бо вам патрэбная цярплівасьць, каб, учыніўшы волю Божую, атрымаць абяцаньне.
Терпения бо имате потребу, да волю Божию сотворше, пріимете обетование •
Бо яшчэ крыху, зусім крыху, і надыйдзе Той, Які надыходзіць, і не замарудзіць.
Еще ж мало часу, и Той Онъже пріити имать, пріидеть, и не замедлить •
«А праведны з веры жыць будзе»; і: «Калі хто будзе хістацца, не ўпадабае яго душа Мая».
Праведный же верою живъ естъ • И аще отверъжеться веры, не благоволить душа Моя в немъ •
Мы ж ня хісткія на загубу, але [стаім] у веры на здабыцьцё душы.
Мы же не отверзаймыся да не будем сынове погибели • Но пербываймо въ вере, да спасемъ душе наше •
