Да Габрэяў 2 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дзеля гэтага мусім асабліва зважаць на чутае, каб нас ня зьнесла [плыньню].
Сего ради подобает намъ более внимати о спасеніи нашемъ, да некогда отпаднемъ •
Бо калі сказанае праз анёлаў слова было цьвёрдае, і ўсякае парушэньне і непаслухмянасьць даставалі справядлівую адплату,
Аще бо Ангелы глаголаное слово бысть известно • И всяко преступление, и непослушание приатъ, праведно возмездие •
як мы ўцячэм, калі занядбалі такое вялікае збаўленьне, якое спачатку было сказанае Госпадам, зацьверджана ў нас ад тых, якія чулі,
Како ж мы убежим о толице не радивши спасеніи • Еже зачало пріиме проповедатися от Господа • И от слышавшихъ в Него, в насъ известися •
якім засьведчыў Бог праз знакі, і цуды, і розныя сілы, і праз раздаваньне Духа Сьвятога паводле волі Яго?
Съпослушествующу Богу, знамены, и чудесы • И различьными силами, и Духа Святого разделеньми, по Своей Ему воли?
Бо не анёлам падпарадкаваў Ён будучы сусьвет, пра які гаворым.
Не Ангеломъ бо покори вселенную гредущую, о нейже глаголемъ •
Засьведчыў жа нехта недзе, кажучы: «Што ёсьць чалавек, што Ты ўзгадваеш яго, або сын чалавечы, што Ты адведваеш яго?
Засведетелствова убо инъ некто и рече: что естъ человекъ яко помниши его? или сынъ человечь яко посещаеши его?
Крыху Ты панізіў яго перад анёламі, даў яму вянок славы і пашаны і паставіў яго па-над творамі рук Тваіх;
Умалилъ еси и малымъ нечимъ от Ангелъ, славою, и честию венчалъ еси его • И поставил еси того над делы руку Твоею •
усё падпарадкаваў Ты пад ногі яго». Бо калі падпарадкаваў яму ўсё, нічога не пакінуў непакорным яму. Але цяпер мы яшчэ ня бачым, каб усё было падпарадкавана яму,
Вся покорилъ еси под нозе его • Внегда вси речи покори ему, ничтоже остави тому непокорено • И ныне не вже видим ему вся покорена •
а бачым Ісуса, Які крыху быў паніжаны перад анёламі, Які праз пакуту сьмерці атрымаў вянок славы і пашаны, каб з ласкі Божае пакаштаваў сьмерці за ўсіх.
А еже малымъ нечимъ умалена Его от Ангел • Зримъ Ісуса за приатие смерти славою и честию венчана • Яко благодатию Божиею за вся укуси смерть •
Бо трэба было, каб Той, дзеля Якога ўсё і праз Якога ўсё, ведучы многіх сыноў у славу, Начальніка збаўленьня іхняга праз пакуты ўчыніў споўненым.
Подобаше убо Ему, Егоже ради всячьская, и Имже всячьская • Многы сыны во славу привести, начальнику спасения их, муками совершитися •
Бо і Той, Які асьвячае, і тыя, якія асьвячаюцца, усе — з Аднаго; дзеля гэтай прычыны Ён не саромеецца называць іх братамі, кажучы:
Освещая убо, и освещаеміи от Единого вси бывають • И для тое вещи не стыдится их братиею нарицати • Глаголя:
«Паведамлю імя Тваё братам Маім, пасярод царквы засьпяваю Табе».
возвещу имя Твое братіи Моей, посреди церкви воспою Тя •
І яшчэ: «Я буду спадзявацца на Яго». І яшчэ: «Вось, я і дзеці, якіх даў мне Бог».
И паки: Азъ буду надеяся Нань • И опять: се Азъ и дети яже Ми далъ Богъ •
Дык калі дзеці сталіся супольнікамі цела і крыві, і Ён таксама мае ўдзел у іх, каб праз сьмерць зьнішчыць таго, хто мае ўладу над сьмерцю, гэта ёсьць д’ябла,
Понеже убо дети приобщишеся телу и крови, и Той по тому же приобщися имъ, да смертию упразнить державу имущаго смерти • Сіи речь діавола •
і вызваліць тых, якія дзеля страху сьмерці праз усё жыцьцё падлягалі няволі.
И да изорветь техъ ониже страхомъ смерти, во всемъ житіи своемъ, повинни беху работе •
Бо, сапраўды, не анёлаў Ён прыймае, але насеньне Абрагама прыймае.
Занеж не от Ангелъ когда приялъ естъ • Но от семени Авраамля приемълет •
Дзеля гэтага Ён павінен быў у-ва ўсім стацца падобным да братоў, каб быць міласьцівым і верным Першасьвятаром перад Богам дзеля перамольваньня за грахі народу.
И тако долженъ бе по всему братіи уподобитися • Да милостивъ будеть, и веренъ светитель в томъ еже ко Богу, очистити грехи людемъ •
Бо таму, што Сам Ён, спакушаны, цярпеў, можа тым, якія спакушаныя, дапамагчы.
О томъ пакъ иже пострада Самъ, и искушенъ бе • Можеть и тым еже искушени бывают помощи •
