Да Габрэяў 11 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А вера ёсьць пэўнасьць у тым, чаго спадзяемся, перакананасьць у рэчах нябачных.
Естъ же вера надеемымъ вещем составъ, и обличение невидимым,
Бо ў ёй засьведчаны старэйшыя [нашыя].
в тоі бо сведетелствовани быша отцеве старіи •
Вераю разумеем, што вякі наладжаны словам Божым, каб з няяўнага сталася бачнае.
Верою поразумеваемъ совершитися векомъ словомъ Божіимъ, да от невидимыхъ, видимымъ вещем быти •
Вераю Абэль прынёс Богу лепшую ахвяру, чым Каін, праз што атрымаў сьведчаньне, што ён — праведны, [бо гэта] засьведчыў Бог пра дары ягоныя; і праз яе ён, памёршы, яшчэ гаворыць.
Верою приатнейшую жертву Авель, нежели Каинъ, принесе Богови • Еяже ради сведетелствовася быти праведенъ • Сведетелствующу о дарехъ его Богу • И того для мертвъ сый, еще воспоминается •
Вераю Энох быў перанесены, што ня ўбачыў сьмерці; і не знайшлі яго, бо перанёс яго Бог. Бо перад перанясеньнем ягоным было засьведчана, што ён спадабаўся Богу.
Верою Енохъ преставленъ бысть, дабы не виделъ смерти • И не обреташеся занежъ пренесе и Богъ • Прежде бо пренесения его сведетелствованъ естъ угодити Богови •
А бяз веры спадабацца [Богу] немагчыма, бо той, хто прыходзіць да Бога, мусіць верыць, што Ён ёсьць і тым, хто шукае Яго, нагароду дае.
Без веры пакъ невозможно угодити Богу • Протож потреба веровати приходящему к Нему иже Богъ ест • И возыскающимъ Его мьзду воздатель бываеть •
Вераю Ной, атрымаўшы слова пра тое, што яшчэ не было бачным, у багабойнасьці пабудаваў каўчэг дзеля збаўленьня дому свайго; ёю ён асудзіў сьвет і паводле веры стаўся спадкаемцам праведнасьці.
Верою проповедь приялъ Ное, о речахъ николиже виданыхъ • И убоявся приправовал ковчегъ, во соблюдение дому своему • Имже осуди весъ миръ потонути • И бысть самъ наследникъ во правде, юже имеаше от веры •
Вераю Абрагам, калі быў пакліканы, падпарадкаваўся, каб ісьці ў месца, якое меў атрымаць у спадчыну, і выйшаў, не разумеючы, куды ідзе.
Верою зовемый Авраамъ, послуша Бога, изыйде в место идеже хотяше прияти наследие, и иде самъ не ведый камо грядеть •
Вераю вандраваў ён на зямлі абяцанай, як на чужой, жывучы ў намётах з Ісаакам і Якубам, суспадчыньнікамі таго самага абяцаньня;
Верою живяше Авраамъ на земли обетованной яко на чуждей, вселився во кровы, со Ісаакомъ, и Іаковомъ, с наследники тогожде обетованія •
бо ён чакаў гораду, які мае падмуркі, якога майстар і дойлід — Бог.
Ждаше бо основания будущего града, емуже хытрец, и содетел бысть Богъ •
Вераю і сама Сара атрымала сілу на зачацьце насеньня і не па часе веку нарадзіла, бо верным прызнавала Таго, Які абяцаў.
Верою такоже и Сарра неплодна сущи • Силу ко зачатию семени приняла естъ, и в неподобные лета в старости роди • Понеже верна умени обащавшего •
І дзеля гэтага ад аднаго, і пры гэтым амярцьвелага, нарадзілася гэтак шмат, як зорак у небе і як незьлічоны пясок на ўзьбярэжжы мора.
Темже и от мужа ея якобы наполы вже умерщвленаго розплодишеся • Яко звезды небесныя множествомъ • И яко песокъ иже по брегу морскомъ безчислены •
Усе яны памерлі ў веры, не атрымаўшы абяцаньняў, але толькі здалёк бачачы іх, і маючы пэўнасьць, і вітаючы [іх], і прызнаючы, што яны — чужынцы і вандроўнікі на зямлі.
Въ вере изомроша сии вси, не приемши обетованія, но здалеча е видеша, и ожидаша • Исповедающися, яко странници суть и пришельци на земли той •
Бо тыя, што гэтак кажуць, паказваюць, што яны бацькаўшчыну шукаюць.
Ибо таковая глаголющие ведомо дають, иже отечества собе възыскають •
І, калі б яны памяталі тую, з якое выйшлі, мелі б час вярнуцца.
И аще бы были на оно воспомянули от негоже вышли • Имели часу досыть возвратитися •
Але яны лепшага жадалі, гэта ёсьць нябеснага; дзеля гэтага Бог не саромеецца іх, каб іхнім Богам называцца, бо Ён падрыхтаваў ім горад.
Ныне же лепшего жадають • То естъ небеснаго • А для того не стыдится ими Богъ, нарицатися Богомъ их, уготова бо имъ градъ •
Вераю Абрагам, спакушаны, прынёс [у ахвяру] Ісаака, і прынёс адзінароднага, якога прыняў як абяцаньне,
Верою приведе Авраамъ Ісаака искушаемъ • И единороднаго принесе на жертву, в немже принялъ былъ обетования •
пра якога было сказана: «У Ісааку будзе названае насеньне табе»,
К нему бо глаголано бысть: яко во Ісааце наречет ти ся семя •
бо ён лічыў, што Бог мае моц і з мёртвых уваскрасіць, дзеля чаго і атрымаў яго як прыклад.
Помысливъ иже и из мертвых силенъ естъ Богъ воздвигнути семя • Темже того и во притчу приал •
Вераю ў будучае Ісаак дабраславіў Якуба і Эзава.
Верою о будущемъ добре благослави Ісаакъ Іакова •
Вераю Якуб, паміраючы, дабраславіў кожнага з сыноў Язэпа і пакланіўся на верх кія свайго.
Верою Іаковъ умирая каждому сыну Іосифову далъ благославение • И поклонися на конець жезла его •
Вераю Язэп, паміраючы, нагадаў пра выхад сыноў Ізраіля і загадаў наконт костак сваіх.
Верою Іосифъ скончеваяся • О исходе сынов Ізраилевыхъ паметь вчинилъ • И о костехъ своих заповедалъ •
Вераю Майсей па нараджэньні тры месяцы быў хаваны бацькамі сваімі, бо яны бачылі, што хлопчык мілы [Богу], і не спалохаліся валадарскага загаду.
Верою внегда Моисей родися, сокровенъ бысть три месеци от родителей своих, занужъ видеша красно отроча, и не убояшеся повеления царева •
Вераю Майсей, стаўшыся дарослым, адмовіўся называцца сынам дачкі фараона
Верою Моисей великъ бывъ, отвержеся нарицатися, сынъ дщеры фараоновы •
і выбраў лепш пакутаваць з народам Божым, чым мець часовую прыемнасьць грэху,
Пачеже изъволи с людми Божиими страдати, нежли временную сладость греха имети •
зьнявагу Хрыстовую палічыўшы большым багацьцем, чым скарбы эгіпецкія; бо ён на нагароду ўглядаўся.
Болшее богатество въмени поношение Христово, нежели египетския сокровища • Возираше бо на мзду воздания •
Вераю пакінуў ён Эгіпет, не спалохаўшыся ярасьці валадарскай, бо непахісны быў, быццам бачачы Нябачнага.
Верою остави Египетъ, и не убояся ярости царевы • Невидимаго убо Бога, якобы видяй последоваше •
Вераю ўчыніў ён Пасху і праліцьцё крыві, каб не крануў іх той, які нішчыў першародных.
Верою сотвори Пасху, и пролитие крови • Да всегубитель первородныхъ их не биеть •
Вераю перайшлі яны праз Чырвонае мора, як па сухому; на што спакусіўшыся, Эгіпцяне былі патопленыя.
Верою проидоша Чермное море, яко по суху земли, егоже покусивше Египтяне, истопишеся •
Вераю ўпалі муры Ерыхону, як абыходзілі [іх] сем дзён.
Верою стены Ерихонския падоша • Оступлениемъ на седмъ дней •
Вераю Рахаў распусьніца, з супакоем прыняўшы выведчыкаў, не загінула з тымі, якія не скарыліся.
Верою Раавъ блудница не погыбе со противящимися, приемши исходники с миромъ •
І што яшчэ скажу? Бо ня хопіць мне часу, каб распавядаць пра Гедэона, Барака, пра Самсона і Ефтая, пра Давіда і Самуэля, і пра прарокаў,
И чтожъ еще глаголю? Не достаеть бо мне ко исповеданию часу • О Гедеоне • О Вараце • О Сампсоне • О Самуиле • О Давыде • И о другыхъ пророцехъ •
якія вераю перамагалі валадарствы, чынілі праведнасьць, атрымлівалі абяцаньні, загароджвалі пашчы ільвоў,
Иже верою победиша царствия • Содеяша правду, получиша обетования • Заградиша уста лвомъ •
тушылі сілу агню, уцякалі ад вострыва мяча, умацоўваліся ад слабасьці, ставаліся дужымі ў бітве, прымушалі ўцякаць табары чужынцаў,
Угасиша силу огнену • Убежаша от острия мечю • Возъмогоша от немощи • Быша крепци во брани, полки жъ обратиша чуждимъ •
жонкі атрымлівалі памёршых сваіх уваскрошанымі; а іншыя былі замучаныя, не дачакаўшыся адкупленьня, каб атрымаць лепшае ўваскрашэньне,
Приаша жены воскрешеныя мертвыя своя • Иные же изъбиени быша, не приемши изъбавления, да лучшее воскресение улучат •
іншыя паспыталі зьдзекаў і тартураў, а яшчэ путаў і вязьніцы,
Друзіи пакъ руганиемъ, и ранами покушени быша, еще же и узами, и темницами •
былі каменаваныя, пілаваныя, спакушаныя, былі забіваныя мячом, бадзяліся ў авечых і казіных скурах, маючы нястачу, прыгнёт, нягоды;
Камениемъ побиени быша, претрени быша искушени быша • Убійством меча умроша • Проидоша во овчиих гуняхъ, и во козиих кожахъ • Лишени, оскорблени, и озлобълени •
тыя, якіх сьвет ня быў варты, туляліся па пустынях і горах, па пячорах і шчылінах зямлі.
Имъже не бе достоинъ весъ миръ • Въ пустыняхъ скитающеся, и в горахъ, и в вертьпахъ, и во пропастехъ земныхъ •
І ўсе яны, што засьведчаныя вераю, не атрымалі абяцаньня,
И сие вси послушствовани верою, не приаша обетованія •
бо Бог прадугледзеў адносна нас нешта лепшае, каб яны не бяз нас асягнулі дасканаласьць.
Богу лучшее что о насъ прозревшу, да не без насъ совершени будут •
