Да Габрэяў 11 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Вера ж ёсць ажыцяўленне чаканага, упэўненасць у рэчах нябачных.
Естъ же вера надеемымъ вещем составъ, и обличение невидимым,
Бо ў гэтым былі засведчаны старэйшыя.
в тоі бо сведетелствовани быша отцеве старіи •
Вераю мы разумеем, што наладзіліся вякі словам Божым, так што з нябачнага ўзнікла бачнае.
Верою поразумеваемъ совершитися векомъ словомъ Божіимъ, да от невидимыхъ, видимымъ вещем быти •
Вераю Авель прынёс Богу ахвяру большую, чым Каін; праз яе атрымаў сведчанне, што ён праведны, — пра яго дары сведчыў Бог, і ёю пасля смерці яшчэ гаворыць.
Верою приатнейшую жертву Авель, нежели Каинъ, принесе Богови • Еяже ради сведетелствовася быти праведенъ • Сведетелствующу о дарехъ его Богу • И того для мертвъ сый, еще воспоминается •
Вераю Гэнох быў перанесены на неба, так каб не ўбачыць смерці і не знайшлі яго, таму што Бог перанёс яго. Бо перад [сваім] перанясеннем ён атрымаў сведчанне, што ён даспадобы Богу.
Верою Енохъ преставленъ бысть, дабы не виделъ смерти • И не обреташеся занежъ пренесе и Богъ • Прежде бо пренесения его сведетелствованъ естъ угодити Богови •
А без веры немагчыма быць даспадбы Яму, бо той, хто прыходзіць да Бога, павінен вераваць, што Ён ёсць, і тых, хто шукае Яго, узнагароджвае.
Без веры пакъ невозможно угодити Богу • Протож потреба веровати приходящему к Нему иже Богъ ест • И возыскающимъ Его мьзду воздатель бываеть •
Вераю апавешчаны Ной пра яшчэ нябачнае з богашаноўным страхам пабудаваў каўчэг для выратавання свайго дома; праз яе ён асудзіў свет і зрабіўся спадкаемцам праведнасці паводле веры.
Верою проповедь приялъ Ное, о речахъ николиже виданыхъ • И убоявся приправовал ковчегъ, во соблюдение дому своему • Имже осуди весъ миръ потонути • И бысть самъ наследникъ во правде, юже имеаше от веры •
Аўраам, пакліканы вераю, паслухаўся выйсці ў краіну, якую ён меўся прыняць у спадчыну, і выйшаў, не ведаючы, куды ідзе.
Верою зовемый Авраамъ, послуша Бога, изыйде в место идеже хотяше прияти наследие, и иде самъ не ведый камо грядеть •
Вераю ён пасяліўся у зямлі абяцанай, як у чужой, жывучы ў буданах з Ісаакам і Іякавам, суспадкаемцамі таго ж абяцання;
Верою живяше Авраамъ на земли обетованной яко на чуждей, вселився во кровы, со Ісаакомъ, и Іаковомъ, с наследники тогожде обетованія •
бо ён чакаў горада, які мае аснову, дойлід і будаўнік якога — Бог.
Ждаше бо основания будущего града, емуже хытрец, и содетел бысть Богъ •
Вераю і сама Сара, бясплодная, атрымала сілу на зачацце насення і, насуперак пары ўзросту, [нарадзіла], бо яна лічыла верным Таго, Хто абяцаў.
Верою такоже и Сарра неплодна сущи • Силу ко зачатию семени приняла естъ, и в неподобные лета в старости роди • Понеже верна умени обащавшего •
Таму і ад аднаго, і да таго ж змярцвелага, нарадзілася так шмат, як мноства зорак на небе і як незлічонага пяску на марскім беразе.
Темже и от мужа ея якобы наполы вже умерщвленаго розплодишеся • Яко звезды небесныя множествомъ • И яко песокъ иже по брегу морскомъ безчислены •
Усе яны памерлі ў веры, не атрымаўшы абяцанага, а ўбачыўшы яго здалёк і прывітаўшы і вызнаўшы, казалі пра сябе, што яны чужынцы і прыхадні на зямлі.
Въ вере изомроша сии вси, не приемши обетованія, но здалеча е видеша, и ожидаша • Исповедающися, яко странници суть и пришельци на земли той •
Бо тыя, што кажуць такое, паказваюць, што яны шукаюць бацькаўшчыну.
Ибо таковая глаголющие ведомо дають, иже отечества собе възыскають •
І калі б яны ўспаміналі пра тую бацькаўшчыну, з якой выйшлі, яны мелі б мажлівасць вярнуцца;
И аще бы были на оно воспомянули от негоже вышли • Имели часу досыть возвратитися •
але цяпер яны імкнуцца да лепшай бацькаўшчыны, значыць да нябеснай. Таму Бог не саромеецца іх, называючы Сябе іх Богам, — бо Ён падрыхтаваў ім горад.
Ныне же лепшего жадають • То естъ небеснаго • А для того не стыдится ими Богъ, нарицатися Богомъ их, уготова бо имъ градъ •
Вераю Аўраам, паддадзены выпрабаванню, прынёс у ахвяру Ісаака; прытым той, хто прыняў абяцанне, прыносіў адзінароднага,
Верою приведе Авраамъ Ісаака искушаемъ • И единороднаго принесе на жертву, в немже принялъ былъ обетования •
пра якога было сказана: «У Ісааку будзе названа тваё насенне»,
К нему бо глаголано бысть: яко во Ісааце наречет ти ся семя •
ён, палічыўшы, што Бог у сілах з мёртвых уваскрашаць, адкуль ён, кажучы вобразна8 і атрымаў яго назад.
Помысливъ иже и из мертвых силенъ естъ Богъ воздвигнути семя • Темже того и во притчу приал •
Вераю ў будучыню Ісаак добраславіў Іякава і Ісава.
Верою о будущемъ добре благослави Ісаакъ Іакова •
Вераю Іякаў, паміраючы, добраславіў кожнага з сыноў Іосіфа і пакланіўся Богу, абапіраючыся на верх свайго жазла.
Верою Іаковъ умирая каждому сыну Іосифову далъ благославение • И поклонися на конець жезла его •
Вераю Іосіф, паміраючы, прыпомніў аб зыходзе сыноў Ізраілевых і распарадзіўся аб сваіх касцях.
Верою Іосифъ скончеваяся • О исходе сынов Ізраилевыхъ паметь вчинилъ • И о костехъ своих заповедалъ •
Вераю Маісей, калі нарадзіўся, тры месяцы быў хаваны сваімі бацькамі, бо яны ўбачылі, што немаўля цудоўнае і не пабаяліся загаду цара.
Верою внегда Моисей родися, сокровенъ бысть три месеци от родителей своих, занужъ видеша красно отроча, и не убояшеся повеления царева •
Вераю Маісей, калі стаў дарослы, адмовіўся называцца сынам фараонавай дачкі,
Верою Моисей великъ бывъ, отвержеся нарицатися, сынъ дщеры фараоновы •
абраўшы лепей цярпець з народам Божым, чым мець часовую асалоду ад граху,
Пачеже изъволи с людми Божиими страдати, нежли временную сладость греха имети •
палічыўшы знявагу Хрыста за большае багацце, чым скарбы Егіпту; бо ён глядзеў на Божую ўзнагароду.
Болшее богатество въмени поношение Христово, нежели египетския сокровища • Возираше бо на мзду воздания •
Вераю ён пакінуў Егіпет, не збаяўшыся царскага гневу: бо ён, нібы бачачы Нябачнага, быў настойлівы.
Верою остави Египетъ, и не убояся ярости царевы • Невидимаго убо Бога, якобы видяй последоваше •
Вераю ён справіў Пасху і праліццё крыві, каб знішчальнік першынцаў не крануў іх.
Верою сотвори Пасху, и пролитие крови • Да всегубитель первородныхъ их не биеть •
Вераю яны перайшлі нібы сухапуццем праз Чырвонае мора, у якім егіпцяне, зрабіўшы такую спробу, патапіліся.
Верою проидоша Чермное море, яко по суху земли, егоже покусивше Египтяне, истопишеся •
Вераю ўпалі муры Іерыхона пасля таго, як іх абыходзілі навокал сем дзён.
Верою стены Ерихонския падоша • Оступлениемъ на седмъ дней •
Вераю распусніца Рааў не загінула з непакорнымі, прыняўшы з мірам разведчыкаў.
Верою Раавъ блудница не погыбе со противящимися, приемши исходники с миромъ •
І што яшчэ скажу? Бо не хопіць мне часу, калі я буду расказваць пра Гедэона, Варака, Самсона, Іяфая, пра Давіда і Самуіла і прарокаў,
И чтожъ еще глаголю? Не достаеть бо мне ко исповеданию часу • О Гедеоне • О Вараце • О Сампсоне • О Самуиле • О Давыде • И о другыхъ пророцехъ •
якія вераю перамагалі царствы, тварылі праведнасць, атрымлівалі абяцанні, закрывалі пашчы львам,
Иже верою победиша царствия • Содеяша правду, получиша обетования • Заградиша уста лвомъ •
гасілі моц агню, пазбягалі вастрыя мяча, умацоўваліся ад слабасці, станавіліся магутнымі на вайне, прымушалі ўцякаць палкі чужынцаў.
Угасиша силу огнену • Убежаша от острия мечю • Возъмогоша от немощи • Быша крепци во брани, полки жъ обратиша чуждимъ •
Жанчыны атрымлівалі сваіх мёртвых уваскрэслымі; другія ж былі замардаваныя, не прыняўшы вызвалення, каб атрымаць лепшае ўваскрэсенне;
Приаша жены воскрешеныя мертвыя своя • Иные же изъбиени быша, не приемши изъбавления, да лучшее воскресение улучат •
іншыя ж зазналі выпрабаванні глумленнямі і бічаваннямі, і нават кайданамі і турмамі;
Друзіи пакъ руганиемъ, и ранами покушени быша, еще же и узами, и темницами •
іх каменавалі, перапільвалі, мучылі, яны паміралі ад мяча, туляліся ў авечых, у казіных скурах, церпячы нястачу, уціскі, пакуты;
Камениемъ побиени быша, претрени быша искушени быша • Убійством меча умроша • Проидоша во овчиих гуняхъ, и во козиих кожахъ • Лишени, оскорблени, и озлобълени •
тыя, якіх свет не быў варты, бадзяліся па пустэльнях, і гарах, і пячорах, і расселінах зямлі.
Имъже не бе достоинъ весъ миръ • Въ пустыняхъ скитающеся, и в горахъ, и в вертьпахъ, и во пропастехъ земныхъ •
І ўсе яны, атрымаўшы добрае сведчанне праз веру, не атрымалі абяцанага,
И сие вси послушствовани верою, не приаша обетованія •
таму што Бог прадугледзеў нешта лепшае для нас, не хацеў, каб яны без нас дасяглі дасканаласці.
Богу лучшее что о насъ прозревшу, да не без насъ совершени будут •
