Да Габрэяў 12 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Таму і мы, маючы вакол сябе такое воблака сведкаў, адкладзём ўсялякі цяжар і грэх, што так лёгка нас аблытваў, і давайце пабяжым з вытрымкаю забег, які перад намі,
Темже убо и мы толикъ имуще облежащъ насъ облакъ сведетелей • Гордость всякую отложивъше, и удобь обретаемый грехъ • Терпениемъ течемъ, на предлежащій намъ подъвигъ •
гледзячы на Пачынальніка і Завяршальніка веры Ісуса, Які замест радасці, што была перад Ім, вытрымаў крыж, пагрэбаваўшы ганьбаю, і сеў праваруч трона Божага.
Возирающе на Началника вере, и Совершителя Ісуса • Онже вместо предлежащее Собе радости, претерпе распятие • И о студе не брегъ, седе одесную престола Божия •
Параўнайце з сабою Таго, Хто вытрымаў такую варажнечу супроць Сябе з боку грэшнікаў, каб вы не знемагліся, аслабеўшы вашымі душамі.
Помышляйте убо иже Сей таковое претерпе от грешникъ • И в собе прекословия не делайте душами вашими ослабяюще •
Вы яшчэ не да крыві супраціўляліся, змагаючыся супроць граху,
Не вже бо противистеся греху, до кръве подвизающеся •
і забыліся пра тую навуку, якая гаворыцца вам, як сынам: «Сыне мой, не грэбуй караю Гасподняю і не знемагай, калі Ён выкрывае цябе;
И забысте утешения еже к вамъ, яко ко сыном глаголеть: сыну мой не заметай наказания Господьня, ниж ослабевай обличаемъ от Него •
бо Госпад, каго любіць, таго карае, а бічуе кожнага сына, якога прымае».
Егоже бо любить Господь наказуеть, биет же всякого сына егож приемлеть •
Калі вы церпіце кару, то Бог абыходзіцца з вамі, як з сынамі. Бо ці ёсць такі сын, якога не карае бацька?
Аще наказание терпите, яко сыномъ вамъ покажется Бог • Который убо естъ сынъ, егожъ не наказуеть отець?
Калі ж вы застаяцеся без кары, супольнікамі якой сталі ўсе сыны, то вы — незаконныя дзеці, а не сыны.
Такожъ и вы несте ли в наказаніи, егоже вси сынове причасници суть • Тогда любодейчата есте, а не сынове •
Прытым, калі мы мелі цялесных нашых бацькоў, якія нас каралі, і мы іх паважалі; то ці не нашмат больш будзем мы слухацца Бацькі духаў і жыць?
Аще убо еже по плоти отца имехом, наказующа насъ доброму, и послушахом их • Не многым ли болей поддадимъ ся Отцу духомъ, и живи будемъ?
Бо яны каралі на некалькі дзён, як ім здавалася патрэбным, Ён жа — дзеля нашай карысці, каб нам прычасціцца Яго святасці.
Оніи бо во мало дней, яко любо имъ бе такъ научаху нас • Сей же ко лепшему нашему учить, да причастни будемъ светыни Его •
Усялякае ж пакаранне ў цяперашні час здаецца не радасцю, а смуткам; але пасля яно дае мірны плён праведнасці тым, што праз яго напрактыкаваліся.
Всякое бо карание, в настоящее время • Не мнится радость быти, но печаль • Последы же воздаеть плодъ мирен правды, тым ониже искушени будуть в нем •
Таму выпрастайце апушчаныя рукі і аслабелыя калені,
Протож ленивыя рукы, и ослабленыя колена воздвигните •
і рабіце прамыя сцежкі вашым нагам, каб кульгавая нага не была вывіхнута, а лепш было б вылечана.
И стезя правы чините ногам вашим, да не храмлюще заблудите от путя правды, но более да исцелеете •
Імкніцеся да міру з усімі і да асвячэння, без якога ніхто не ўбачыць Госпада,
Миръ имейте со всеми, и чистоту сердечную • Без нея бо никтоже узрит Господа •
назіраючы за тым, каб хто-небудзь не адпаў ад ласкі Божай, каб які-небудзь корань гаркаты, вырастаючы ўгору, не турбаваў вас і не апаганіліся праз яго многія,
Смотряще да никтож лишается от благодати Божия • А ни корень горести къ горе ростяй пакость чинить, таковым бо оскверняются мнози •
каб не было між вамі якога распусніка ці бязбожніка, як Ісаў, які за адну страву аддаў свае правы першародства.
И да не пребудеть в васъ блудникъ, а ни объжарца • Яко Ісавъ, онже за едину ядь прода первороженство свое •
Бо вы ведаеце, што і пасля, хочучы атрымаць у спадчыну добраславенне, ён быў адкінуты; бо ён не знайшў месца пакаянню, хоць шукаў яго са слязьмі.
Весте бо яко и потом хотяй наследовати благославение • Отвержен бысть, покаянию бо места не обрете, ачей исъ плачемъ възыскалъ его •
Бо вы падышлі не да гары, якую можна памацаць і якая гарыць агнём, ні да цемры, і змроку, і буры,
Понеже не пріидосте къ горе неприступной, зазъженой огнемъ • И къ вихру, и къ мраку, и бури,
і гуку трубнага, і голасу слоў, з-за якога слухачы прасілі, каб ім не было сказана больш ні слова;
и трубному звуку, и гласу глаголемому, егоже услышавше, отрекошеся да не приложить к нимъ слова,
бо яны не маглі выцерпець таго, што ім было загадана: «Калі нават звер дакранецца да гары, ён будзе ўкаменаваны [або працяты стралою]».
не терпяху бо глаголющего: но аще и скотина доткнется горы сее, камениемъ побиена будеть •
І такое страшнае было гэтае відовішча, што Маісей сказаў: «Я ў страху і ў трымценні».
И тако страшно бе видимое • Моисей убо самъ рече: престрашенъ есмъ, и трепетенъ •
Але вы падышлі да гары Сіён і да горада жывога Бога, нябеснага Іерусаліма; і да мірыядаў Анёлаў, усеагульнага9 сходу;
Но приидосте къ горе Сиону, и граду Бога жива, Иерусалиму небесному, и ко тмам Анъгел святыхъ •
і да царквы першародных, запісаных у нябёсах; і да Бога, Суддзі ўсіх; і да духаў праведнікаў, што дасяглі дасканаласці;
И ко церкви первороженныхъ, написаных на небесехъ • И къ Богу Судіи всех людей • И къ духом праведныхъ и совершеныхъ •
і да Ісуса, Пасрэдніка новага запавету, і да Крыві акраплення, якая кажа нешта лепшае, чым кроў Авеля.
И ко завета новаго Ходатаю Ісусу • И к Крови кропления лепей глаголющей, нежели Авелове •
Глядзіце, не адмаўляйцеся слухаць Таго, Хто гаворыць, бо калі не пазбеглі кары тыя, што адмовіліся слухаць Таго, Хто засцерагаў іх на зямлі, то тым больш не пазбегнем мы, калі адвернемся ад Таго, Хто перасцерагае з нябёсаў,
Блюдите жъ да не отрецаетеся Господа глаголющего • Аще бо они не вбегоша помсты, еже отрецевахуся на земли бывающего • Многымъ болей мы естъ ли же отрецаемся небеснаго •
чый голас тады пахіснуў зямлю, а цяпер Ён паабяцаў, кажучы: «Яшчэ раз Я пахісну не толькі зямлю, але і неба».
Егоже гласъ тогда землю поколеба, но и ныне возвещая глаголеть: еще единова Азъ поколеблю не толико землю, но и небо •
І гэта: «Яшчэ раз» паказвае на перамену расхістанага, як створанага, каб заставалася непахіснае.
А иже еще единова рече, сказуеть колебленымъ вещемъ пременение • Якож то от Него сотворенымъ • Да пребудут в целости, яже суть непоколебими •
Таму, прымаючы непахіснае царства, давайце будзем мець ласку, якою будзем служыць даспадобы Богу з ушанаваннем і страхам,
Темже Царство непоколебимое приемлющи, имамы благодат еяже ради служмо добре угожающе Богові со стыдениемъ, и благоговениемъ •
таму што наш Бог ёсць агонь знішчальны.
Ибо Богъ нашъ огнь попаляй ест •
