Да Рымлянаў 1 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Павел, раб Ісуса Хрыста; пакліканы Апостал, выбраны для дабравешчання Божага,
Павелъ рабъ Ісусъ Христов, званъ Апостол, и избран во благовестие Божие,
якое Ён раней абяцаў праз Сваіх прарокаў у святых Пісаннях,
еже прежде обеща пророки Своими во Писаниих святых
пра Яго Сына, які нарадзіўся целам з патомства Давідавага
о Сыне Своемъ • Бывшемъ от семени Давыда по плоти,
і адкрыўся Сынам Божым у сіле, паводле Духу святасці праз уваскрэсення мёртвых, пра Ісуса Хрыста, нашага Госпада,
нареченномъ Сыне Божіи въ силе, по духу святыни • Воскресшемъ изъ мертвых Ісусъ Христе Господу нашем •
праз Якога мы атрымалі ласку і апостальства для паслушэнства веры ва ўсіх народах дзеля Яго імя,
Имъже прияхом благодат и послание, дабы послушали веры вси языци о имени Его •
між якіх і вы, пакліканыя Ісусам Хрыстом, —
Межи немижъ то и вы возвани Ісусъ Христу,
усім, хто ў Рыме, улюбёным Божым, пакліканым святым, — ласка вам і мір ад Бога, нашага Бацькі, і Госпада Ісуса Хрыста.
всемъ иже в Риме есте возлюбленнымъ Божіимъ званымъ святым: милость вамъ и миръ от Бога Отца нашего, и Господа Ісуса Христа •
Перш за ўсё дзякую майму Богу праз Ісуса Хрыста за ўсіх вас, таму што ваша вера абвяшчаецца ва ўсім свеце.
Первее убо благодарю Бога моего Ісусъ Христомъ о всехъ васъ, яко вера ваша возвещается по всемъ свете •
Бо сведка мне Бог, Якому служу сваім духам у дабравешчанні Яго Сына, як я безупынна ўспамінаю вас,
Сведетель бо ми ест Богъ Емуже служу духомъ моимъ, во благовествованіи Сына Его • Яко непрестанно о васъ всегда паметь чиню,
заўсёды просячы ў маіх малітвах, ці не ўдасца мне неяк цяпер нарэшце воляю Божаю прыйсці да вас.
въ молитвахъ моих моляся • Дабых когда поспешенъ былъ волею Божиею пріити к вамъ,
Бо я прагну ўбачыць вас, каб перадаць вам нейкі духоўны дар дзеля вашага ўмацавання,
жадаю бо видети васъ, да некое подам дарование вамъ духовно ко утвержению вашему •
гэта значыць, каб разам з вамі суцешыцца агульнаю вераю, вашаю і маёю.
То естъ, абыхом посполу утешилися общею верою вашею же и моею •
І я не хачу, каб вы не ведалі, браты, што я шмат разоў намерваўся прыйсці да вас, (але я дагэтуль сустракаў перашкоды), каб мець нейкі плод і ў вас, які ў астатніх народаў.
Не хощу в васъ не ведети того братия, яко множицею помышляхъ пріити к вамъ, но возбраненъ бехъ доселе • Да некый плодъ имелъ бых во васъ, якоже и во иных языцехъ •
Даўжнік я і элінам, і варварам, і мудрым, і неразумным.
И Еллином бо, и варваромъ • Мудрымъ и немудрымъ, долженъ есмъ •
Дык, што да мяне, то я гатовы дабравесціць і вам, якія ў Рыме.
Такожъ по моему усердию, и вамъ сущимъ в Риме благовестити готовъ есмъ •
Бо я не саромеюся дабравесця [Хрыстовага], бо яно ёсць сіла Божая да выратавання кожнаму верніку, і іудзею, па-першае, і эліну.
Не стыжу бо ся Евангелиемъ Христовымъ • Сила убо Божия ест ко спасению всякому верующему, Іудеови прежде, таже и Еллинови •
Бо ў ім адкрываецца з веры ў веру праведнасць Божая, як напісана: «А праведны будзе жыць вераю».
Правда Божия открывается в нем от веры в веру • Якоже пишеть: праведникъ от веры живъ будеть •
Бо адкрываецца з неба гнеў Божы на ўсялякую бязбожнасць і няправеднасць людзей, што заглушаюць праўду няправеднасцю.
Явить бо ся гневъ Божій с небеси, на всяко нечестие и неправду, тымъ человеком, ониже правду Божию в неправде задержають •
бо тое, што вядома пра Бога, яўна для іх, бо ім Бог выявіў гэта.
Понеже что ест разумно о Бозе, явлено естъ в них • Богъ же имъ яви •
Бо Яго нябачнае — і Яго вечная сіла і Боскасць — ясна відаць ад стварэння свету праз разважанне над тварэннямі, так што няма ім выбачэння,
Невидимая бо Его, от создания миру тварми помышляема видятся, також и присносущная Его сила, и Божство • А въ томъ вымовитися пред Нимъ не могуть •
таму што, спазнаўшы Бога, яны Яго як Бога не праславілі і не падзякавалі Яму, а сталі марнымі ў сваіх разважаннях, і запамарочылася іх нецямлівае сэрца.
Занеже разумевше Бога, не яко Бога просълавиша, или благодариша • Но осуетишеся мышленьми своими • И омрачися неразумное серце их •
Сцвярджаючы, што яны мудрыя, яны падурнелі,
Глаголюще о собе быти мудри, обуродеша •
і памянялі славу нятленнага Бога на падабенства вобраза тленнага чалавека, птушак, чатырохногіх і паўзуноў.
И измениша славу нетленнаго Бога во подобие образа тленнаго человека, и птиц, и четвероногъ, и гадъ •
Таму Бог перадаў іх у пажадлівасці іх сэрцаў нечысціні, так што яны апаганьваюць свае целы між сабою;
Сего деля и предалъ ест е Богъ во похоти серць их в нечистоту, дабы привели стыдъ сами на тела своя,
яны замянілі Божую праўду маною і пакланіліся і служылі стварэнню замест Творцы, Які добраславёны навекі, амін.
иже премениша истинну Божию во лжу • И почтоша и послужиша твари паче Творца • Онъже ест благославенъ во веки аминь •
З-за гэтага Бог перадаў іх ганебным пажадлівасцям: бо і іх жанчыны перамянілі натуральныя зносіны на ненатуральныя;
Для того поддалъ ест их въ жадости неучьтивыя • Яко жены ихъ измениша естьственую подобу свою во презъестственую •
а гэтак і мужчыны, пакінуўшы натуральныя зносіны з жанчынаю, распаліліся ў сваёй пажадлівасці адзін да аднаго, мужчыны з мужчынамі, чынячы сорам і атрымліваючы ў саміх сабе належную адплату за сваю аблуду.
Такожъ и мужи оставивше естественую подобу женскаго поглавия, разждегошеся похотию своею друг на друга, муже на мужи студъ содевающе • И возмездие еже подобааше прельсти их въ себе приемлюще •
І як яны не ўважалі за патрэбнае мець Бога ў пазнанні, Бог перадаў іх перакручанаму розуму — чыніць непрыстойнае;
І якоже не искусиша Бога имети в разуме • Тако и предалъ ест их Богъ в неискусен умъ, чинити неподобная •
яны напоўненыя ўсялякай няправеднасцю, подласцю, хцівасцю, зласлівасцю, поўныя зайздрасці, забойства, сваркі, ашуканства, благіх звычаяў, нашэптванняў,
Исполнены всякия неправды, любодеания, лукавства, лихоимания, полны зависти, убійства, свару, рвения, льсти, злонравия •
паклёпнікі, боганенавіснікі, крыўдзіцелі, ганарліўцы, самахвалы, выдумшчыкі ліхога, непаслухмяныя бацькам,
Насмеватели, клеветники, Богу мерскы, досадителе, величавы, горды, вымыслители злому • Родителемъ непокориви,
неразумныя, падступныя, непрыязныя, неміласэрныя,
неразумніи, не ветохранителе, не друголюбителе, не смолвудержителе, немилостиві •
якія, пазнаўшы праведны суд Божы1 — што тыя, хто робіць такое, вартыя смерці — не толькі гэта чыняць, але і ўхваляюць тых, хто гэта робіць.
Они же познавше оправдания Божия, и таковая чинять, достойни смерьти суть • И не толико иже таковая чинять но и тіи иже волю деють чинящимъ •
