Да Рымлянаў 1 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Паўла, нявольнік Ісуса Хрыста, пагуканы апостал, апрычаны да дабравесьці Божае,
Павелъ рабъ Ісусъ Христов, званъ Апостол, и избран во благовестие Божие,
Каторую Ён уперад абяцаў прарокамі Сваімі ў Пісьмах сьвятых,
еже прежде обеща пророки Своими во Писаниих святых
Праз Сына Свайго, Каторы прышоў подле цела з насеньня Давідавага,
о Сыне Своемъ • Бывшемъ от семени Давыда по плоти,
Агалашаны Сынам Божым у сіле, подле Духа сьвятасьці, пераз ускрысеньне зь мертвых, празь Ісуса Хрыста, Спадара нашага,
нареченномъ Сыне Божіи въ силе, по духу святыни • Воскресшемъ изъ мертвых Ісусъ Христе Господу нашем •
Пераз Каторага мы адзяржалі ласку а апосталства да паслухменства веры памеж усіх народаў дзеля імені Ягонага,
Имъже прияхом благодат и послание, дабы послушали веры вси языци о имени Его •
Памеж каторых і вы, пагуканыя Ісусам Хрыстом, —
Межи немижъ то и вы возвани Ісусъ Христу,
Усім, што ў Рыме, умілаваным Божым, пагуканым сьвятым: ласка вам і супакой ад Бога, Айца нашага, і ад Спадара Ісуса Хрыста.
всемъ иже в Риме есте возлюбленнымъ Божіимъ званымъ святым: милость вамъ и миръ от Бога Отца нашего, и Господа Ісуса Христа •
Наўперад дзякую Богу свайму перазь Ісуса Хрыста за ўсіх вас, што вера ваша абяшчаецца па ўсім сьвеце;
Первее убо благодарю Бога моего Ісусъ Христомъ о всехъ васъ, яко вера ваша возвещается по всемъ свете •
Бо сьветка імне Бог, Катораму служу духам сваім у дабравесьці Сына Ягонага, што бязупынку мяную вас,
Сведетель бо ми ест Богъ Емуже служу духомъ моимъ, во благовествованіи Сына Его • Яко непрестанно о васъ всегда паметь чиню,
Заўсёды просячы ў малітвах сваіх, каб як-колечы й калі-колечы з волі Божае я мог дасьпешна да вас прысьці.
въ молитвахъ моих моляся • Дабых когда поспешенъ былъ волею Божиею пріити к вамъ,
Бо я вельма жадаю бачыць вас, каб даць вам некатры дар духоўны дзеля ўмацаваньня вашага,
жадаю бо видети васъ, да некое подам дарование вамъ духовно ко утвержению вашему •
Значыцца, каб пацешыцца разам із вамі супольнай вераю вашай і маёй.
То естъ, абыхом посполу утешилися общею верою вашею же и моею •
Не хачу ж, браты, каб вы ня ведалі, што я часта маніўся прыбыць да вас, (але пераказы меў аж дагэтуль,) каб мець які плод і ў вас, як запраўды і ў іншых народаў.
Не хощу в васъ не ведети того братия, яко множицею помышляхъ пріити к вамъ, но возбраненъ бехъ доселе • Да некый плодъ имелъ бых во васъ, якоже и во иных языцехъ •
Я даўжбіт Грэкам і барбарам, мудрым і неразумным.
И Еллином бо, и варваромъ • Мудрымъ и немудрымъ, долженъ есмъ •
Дык, паколькі ад мяне залежа, я гатоў абяшчаць дабравесьць і вам, каторыя ў Рыме.
Такожъ по моему усердию, и вамъ сущимъ в Риме благовестити готовъ есмъ •
Бо я не саромлюся дабравесьці, бо гэта ё магутнасьць Божая да спасеньня кажнаму верачаму, перш Жыду й Грэку.
Не стыжу бо ся Евангелиемъ Христовымъ • Сила убо Божия ест ко спасению всякому верующему, Іудеови прежде, таже и Еллинови •
Бо справядлівасьць Божая аб’яўляецца ў ёй зь веры ў веру, як напісана: «Але справядлівы вераю жыў будзе».
Правда Божия открывается в нем от веры в веру • Якоже пишеть: праведникъ от веры живъ будеть •
Бо аб’яўляецца гнеў Божы зь неба на кажную бязбожнасьць а несправядлівасьць людзкую, што задзержуе праўду ў несправядлівасьці.
Явить бо ся гневъ Божій с небеси, на всяко нечестие и неправду, тымъ человеком, ониже правду Божию в неправде задержають •
Бо што можна ведаць праз Бога, яўна ім, бо Бог аб’явіў ім;
Понеже что ест разумно о Бозе, явлено естъ в них • Богъ же имъ яви •
Бо нявідомыя Ягоныя, вечная сіла Ягоная а Боства, ясна відомыя ад стварэньня сьвету пераз разгляданьня стварэньняў, так што няма ім выбачаньня.
Невидимая бо Его, от создания миру тварми помышляема видятся, також и присносущная Его сила, и Божство • А въ томъ вымовитися пред Нимъ не могуть •
Бо, пазнаўшы Бога, ня сьцілі Яго як Бога і ня дзякавалі Яму, але сталі марныя ў падумках сваіх, і зацемнена нямудрае сэрца іхнае:
Занеже разумевше Бога, не яко Бога просълавиша, или благодариша • Но осуетишеся мышленьми своими • И омрачися неразумное серце их •
Маючы сябе за мудрых, сталі неразумныя,
Глаголюще о собе быти мудри, обуродеша •
І адмянілі славу нязьнішчальнага Бога на абразы падобнасьці сьмяротнага чалавека а птушак а чацьвераногіх а паўзуноў.
И измениша славу нетленнаго Бога во подобие образа тленнаго человека, и птиц, и четвероногъ, и гадъ •
Затым і выдаў іх Бог у жадах сэрцаў іхных нечысьці, зганьбіць целы свае мяжсобку.
Сего деля и предалъ ест е Богъ во похоти серць их в нечистоту, дабы привели стыдъ сами на тела своя,
Яны адмянілі праўду Божую на ману, і сьцілі, і служылі стварэньню замест Стварыцелю, дабраславёнаму на векі. Амін.
иже премениша истинну Божию во лжу • И почтоша и послужиша твари паче Творца • Онъже ест благославенъ во веки аминь •
Затым выдаў іх Бог на саромныя жады, ажно жанкі іхныя адмянілі прыроднае ўжываньне на праціўнае прыродзе;
Для того поддалъ ест их въ жадости неучьтивыя • Яко жены ихъ измениша естьственую подобу свою во презъестственую •
Падобна й мужчыны, пакінуўшы прыроднае ўжываньне жонкі, загараліся ў сваёй жадзе адзін да аднаго, мужчына з мужчынам робячы нягожае і адзержуючы самы ў сабе заплату, іхнаму аблуду адказуючую.
Такожъ и мужи оставивше естественую подобу женскаго поглавия, разждегошеся похотию своею друг на друга, муже на мужи студъ содевающе • И возмездие еже подобааше прельсти их въ себе приемлюще •
А як яны не ўважалі за патрэбнае мець Бога ў сваім розуме, дык выдаў іх Бог бязульнаму розуму, рабіць неналежачае.
І якоже не искусиша Бога имети в разуме • Тако и предалъ ест их Богъ в неискусен умъ, чинити неподобная •
Яны напоўненыя ўсялякай несправядлівасьцяй, бязулствам, нягоднасьцяй, прагавітасьцяй, злосьцяй, поўныя завідасьці, забіўства, сьпярэчкі, хітрыні, благіх абычаёў, удаваньнікі,
Исполнены всякия неправды, любодеания, лукавства, лихоимания, полны зависти, убійства, свару, рвения, льсти, злонравия •
Абмоўцы, ненавісьнікі Бога, начэпныя, пыхатыя, хвалькі, вынаходнікі на ліха, непаслухменыя бацьком,
Насмеватели, клеветники, Богу мерскы, досадителе, величавы, горды, вымыслители злому • Родителемъ непокориви,
Неразважныя, Няверныя, бяз прыродных пачуцьцяў, нязгодлівыя, неміласэрныя.
неразумніи, не ветохранителе, не друголюбителе, не смолвудержителе, немилостиві •
Яны, ведаючы праз справядлівы суд Божы, што гэтак чынячыя гожыя сьмерці, ня толькі робяць гэта, але й захапляюцца тымі, што робяць гэта.
Они же познавше оправдания Божия, и таковая чинять, достойни смерьти суть • И не толико иже таковая чинять но и тіи иже волю деють чинящимъ •
