Да Рымлянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Што, скажам, Абрагам, айцец наш, прыдбаў подле цела?
І что жъ речемъ Авраама отца нашего обрести по плоти?
Бо калі Абрагам аправіўся ўчынкамі, ён мае чым хваліцца, але не перад Богам.
Естъ ли же Авраамъ от дел оправдася, имат похвалу, но не от Бога •
Бо што кажа Пісьмо? «І паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму за справядлівасьць».
Что же Писание о немъ глаголеть? Верова Авраамъ Богови, и вменися ему во правду •
Таму, хто робе, ня з ласкі залічаецца заплата, але з абавязку;
Делающему бо мзда не вменяется по благодати, но по долгу •
А таму, хто ня робе, але вера ў Таго, хто праўдзе бязбожнага, вера ягоная залічаецца за справядлівасьць.
А не делающю, верующему же въ Того, иже оправдаеть нечстиваго, вменяется вера его во правду •
Гэтак нават Давід завець шчасьлівай людзіну, каторай Бог залічае справядлівасьць незалежна ад учынкаў:
Якоже и Давыдъ глаголеть, о блаженъстве человека, ему же Богъ вменяеть веру въ правду без делъ закона •
«Шчасьлівыя, чые бяспраўі дараваныя і чые грахі пакрытыя.
Блажени имъже отпустишеся безакония, и имже прикришеся греси •
ІІІчасьлівая людзіна, каторай Спадар не залічыў грэху».
Блаженъ мужъ емуже не въменить Господь греха •
Дык дабраславенства гэта належа абразаньню ці й неабразаньню? Мы кажам, што Абрагаму вера залічана за справядлівасьць.
Блаженство убо сие, на обрезание ли толико, чили и на необрезание ест? Глаголеть бо, яко вменися Аврааму вера во правду •
Дык як гэта было залічана? у вабразаньню ці ў неабразаньню? Не ў вабразаньню, але ў неабразаньню.
Како убо въменися? Во обрезаніи ли сущу, или в необрезаніи? Не во обрезаніи, но предъ обрезаниемъ •
І знак абразаньня ён адзяржаў, як пячаць справядлівасьці веры, што была ў неабразаньню, так што ён можа быць айцом усіх вернікаў у неабразаньню, каб і ім залічалася справядлівасьць,
И потомъ принялъ обрезание во знамя правдивое веры, юже имеаше предъ обрезаніемъ • Дабы былъ отцемъ всемъ верующимъ в необрезаніи, да и темъ вменится вера их въ правду •
І айцом абразаньня тых, што ня толькі з абразаньня, але таксама каторыя ходзяць сьлядамі веры айца нашага Абрагама, што была перад абразаньням.
Бысть же отець обрезанию не толико тымъ, иже обрезуются • Но и тымъ ониже последують стопамъ веры бывшее предъ обрезаниемъ, отца нашего Авраама •
Бо не Законам дана Абрагаму або насеньню ягонаму быць спадкаемцам сьвету, але справядлівасьцяй веры.
Не законом бо сталося естъ обетование Аврааму • Или семени его, еже наследникомъ быти мирови • Но правдою веры •
Бо калі тыя, што із Закону, спадкаемцы, дык змарнавана вера, і абятніца ня дзее;
Аще бо иже от закона, толико тии наследници суть • Испразнися вера, и разорися обетование •
Бо Закон дзее гнеў, і йдзе няма Закону, няма й выступу.
Закон бо гневъ соделаваеть • Идеже несть закона, ту ни преступления •
Дык ізь веры ё, каб магло быць подле ласкі, каб абятніца была пэўная ўсяму насеньню, ня толькі тым, што із Закону, але й тым, што зь веры Абрагамовае, каторы айцец усіх нас,
Сего ради и от веры наследници суть • Дабы по благодати Божией, изъвестно было обетование всему семени, не толико тымъ иже от закона, но и тымъ иже от веры Авраамовы • Онъже ест отець всем нам •
(Як напісана: «Я прызначыў цябе за айца шмат народам») перад Богам, Катораму ён паверыў, Каторы ажыўляе мертвых і завець няіснуючае, як існуючае.
Якоже пишеть: отца многым языком поставих тя • Прям бе пред Богом Ему же верова, оживляющу мертвыя и нарицающу не сущая яко сущая •
Каторы звыш надзеі верыў у надзею, што будзе айцом шмат народам, подле сказанага: «Так будзе насеньне твае».
Онъже безъ упования, на упование вверилъ • Яко быти ему отцемъ многымъ языкомъ, по реченному: се тако будет семя твое яко звезды небесные, и яко песокъ иже при брегу моря •
І, ня будучы млявым у веры, ён не зважаў на собскае цела свае, што, будучы стагодняе, ужо памярцьвела, ані на памярцьвеньне ўлоньня Сорынага;
И не изможе верою, и не смотре на плоть свою вже умерщвену, якобы во сту летехъ сый • Ни мертвости ложеснъ Саариныхъ •
Ня сумляўся ў вабятніцы Божай нявераю, але пасіліўся вераю, даўшы хвалу Богу,
Во обетованіи же Божиемъ не сумнеся неверованиемъ, но возможе верою, давъ славу Богови •
І будучы супоўна пераканаўшыся, што што-колечы Ён абяцаў, можа й зрабіць.
Извесътенъ бывъ, яко то еже обеща Богъ, силен ест и наполнити •
І затым гэта было залічана яму за справядлівасьць».
Темже и вменися ему во правду •
Вось жа, гэта ж было напісана не празь яго аднаго, што яму залічана будзе,
Не писано же ест сее для него толіко, иже вера его вменися во правду •
Але й нам, тым будзе залічана, што вераць у Таго, Каторы ўскрысіў Ісуса, Спадара нашага, зь мертвых,
Но и для нас, яко вера наша вменится во правду, иже веруемъ во воскресившего Ісуса Господа нашего изъ мертвых •
Каторы выданы за грахі нашы і быў ускрэшаны дзеля аправеньня нашага.
Онже предан бысть за грехи наша, и воста за оправдания наша •
