Да Рымлянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Што-ж, скажам, Аўраам, бацька наш, знайшоў па це́лу?
І что жъ речемъ Авраама отца нашего обрести по плоти?
Калі Аўраам апраўдаўся ўчынкамі, ён мае пахвалу, але не перад Богам.
Естъ ли же Авраамъ от дел оправдася, имат похвалу, но не от Бога •
Бо што кажа пісаньне? Паве́рыў Аўраам Богу, і гэта залічана яму за праведнасьць (Быцьцё 15:6).
Что же Писание о немъ глаголеть? Верова Авраамъ Богови, и вменися ему во правду •
Таму, хто робіць, заплата ня з ласкі залічаецца, але з павіннасьці;
Делающему бо мзда не вменяется по благодати, но по долгу •
хто-ж ня робіць, але ве́руе ў Таго, Хто апраўдывае бязбожніка, ве́ра яго залічаецца за праведнасьць.
А не делающю, верующему же въ Того, иже оправдаеть нечстиваго, вменяется вера его во правду •
Гэтак і Давід называе шчасьлівым чалаве́ка, якому Бог залічае праведнасьць незалежна ад учынкаў:
Якоже и Давыдъ глаголеть, о блаженъстве человека, ему же Богъ вменяеть веру въ правду без делъ закона •
Шчасьлівыя, чые́ беззаконнасьці дарованы і чые́ грахі пакрыты;
Блажени имъже отпустишеся безакония, и имже прикришеся греси •
шчасьлівы чалаве́к, якому Бог не палічыць грэху (Псальм 31:1−2).
Блаженъ мужъ емуже не въменить Господь греха •
Ці шчаснасьць гэтая датычыцца абрэзаньня, ці і не́абрэзаньня? Мы кажам, што Аўрааму ве́ра палічана за праведнасьць.
Блаженство убо сие, на обрезание ли толико, чили и на необрезание ест? Глаголеть бо, яко вменися Аврааму вера во правду •
Калі палічана? па абрэзаньні, ці да абрэзаньня? Не пасьля абрэзаньня, але да абрэзаньня.
Како убо въменися? Во обрезаніи ли сущу, или в необрезаніи? Не во обрезаніи, но предъ обрезаниемъ •
І знак абрэзаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці праз ве́ру, якую ме́ў у не́абрэзаньні, так што ён стаўся айцом усіх ве́руючых у не́абрэзаньні, каб і ім залічана была праведнасьць,
И потомъ принялъ обрезание во знамя правдивое веры, юже имеаше предъ обрезаніемъ • Дабы былъ отцемъ всемъ верующимъ в необрезаніи, да и темъ вменится вера их въ правду •
і айцом абрэзаных ня толькі прыняўшых абрэзаньне, але і ходзячых па сьлядох ве́ры айца нашага Аўраама, якую ён ме́ў у не́абрэзаньні.
Бысть же отець обрезанию не толико тымъ, иже обрезуются • Но и тымъ ониже последують стопамъ веры бывшее предъ обрезаниемъ, отца нашего Авраама •
Бо Аўрааму, ці насе́ньню яго, не законам да́дзена абяцаньне, што ён будзе насьле́днікам сьве́ту, але праведнасьцяй ве́ры.
Не законом бо сталося естъ обетование Аврааму • Или семени его, еже наследникомъ быти мирови • Но правдою веры •
Бо, калі насьле́днікі тыя, што́ з закону, дык апусьце́е ве́ра, зьнішчыцца абяцаньне;
Аще бо иже от закона, толико тии наследници суть • Испразнися вера, и разорися обетование •
бо закон робіць гне́ў, бо гдзе́ няма закону, няма й праступку.
Закон бо гневъ соделаваеть • Идеже несть закона, ту ни преступления •
Дзеля гэтага з ве́ры, каб было водле ласкі, каб абяцаньне было нязьме́нным для ўсяго насе́ньня, ня толькі для таго, што́ з закону, але й для таго, што́ з ве́ры Аўраама, які ёсьць аце́ц усім нам, —
Сего ради и от веры наследници суть • Дабы по благодати Божией, изъвестно было обетование всему семени, не толико тымъ иже от закона, но и тымъ иже от веры Авраамовы • Онъже ест отець всем нам •
(як напісана: Я паставіў цябе́ айцом многіх народаў), — перад Богам, Якому ён паве́рыў, ажыўляючым паме́ршых і называючым няістнуючае, як істнуючае (Быцьцё 17:5).
Якоже пишеть: отца многым языком поставих тя • Прям бе пред Богом Ему же верова, оживляющу мертвыя и нарицающу не сущая яко сущая •
Каторы, апроч надзе́і, паве́рыў з надзе́яй, праз што стаўся айцом многіх народаў, водле сказанага: Гэтак будзе насе́ньне твае́ (Быцьцё 15:5).
Онъже безъ упования, на упование вверилъ • Яко быти ему отцемъ многымъ языкомъ, по реченному: се тако будет семя твое яко звезды небесные, и яко песокъ иже при брегу моря •
І, не зьнямогшыся ў ве́ры, ён ня думаў, што це́ла яго, амаль стогадовае, ужо амярцьве́ла, і нутро Сары заме́ршае;
И не изможе верою, и не смотре на плоть свою вже умерщвену, якобы во сту летехъ сый • Ни мертвости ложеснъ Саариныхъ •
ня ймаў сумліву ў абяцаньні Божым няве́раю, але ўзмацаваўся ў ве́ры, аддаўшы хвалу Богу
Во обетованіи же Божиемъ не сумнеся неверованиемъ, но возможе верою, давъ славу Богови •
і зусім пэўны, што Ён дуж і выпаўніць абяцанае.
Извесътенъ бывъ, яко то еже обеща Богъ, силен ест и наполнити •
Дзеля гэтага й залічана яму за праведнасьць.
Темже и вменися ему во правду •
Дый не ў адношаньні да яго аднаго напісана, што залічана яму,
Не писано же ест сее для него толіко, иже вера его вменися во правду •
але й у адношаньні да нас: залічана будзе й нам, ве́руючым у Таго, Хто ўскрасіў з паме́ршых Ісуса, Госпада нашага,
Но и для нас, яко вера наша вменится во правду, иже веруемъ во воскресившего Ісуса Господа нашего изъ мертвых •
Які быў выданы за грахі нашыя і ўваскрос дзеля апраўданьня нашага.
Онже предан бысть за грехи наша, и воста за оправдания наша •
