Да Рымлянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык, апраўдаўшыся ве́раю, мы маем мір з Богам праз Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Оправдани же суще верою миръ имамы къ Богу, Господемъ нашимъ Ісусъ Христомъ,
праз Якога й дасталі мы ве́раю доступ да тае́ ласкі, у якой стаімо́ і хвалімся надзе́яй славы Божай.
Имъже и приведение обретохомъ, верою во благодать сию • В нейже стоимъ и хвалимся, во упованіи славы Божие •
Дый не адным тым, але хвалімся й горам, ве́даючы, што гора робіць цярплівасьць,
И не точию во упованіи, но и во скорбехъ хвалимся • Ведяще яко скорбь терпение соделаваеть •
цярплівасьць жа дасьве́дчаньне, дасьве́дчаньне надзе́ю,
А терпение, исъкушение • Искушение же упование •
а надзе́я ня ганьбіць, бо любоў Божая вылілася ў сэрны нашыя Духам сьвятым, які нам да́ны.
Упование жъ не посрамит • Яко любовь Божія излияся во серца наша, Духомъ Святым данымъ намъ •
Бо Хрыстос, калі мы былі яшчэ слабымі, у азначаны час памёр за бязбожных.
Христосъ бо сущимъ намъ еще немощнымъ на время, за грешных умре •
Бо ці-ж памрэ хто за праведнага? Хіба за дабрачынцу мо хто й наважыцца паме́рці.
Едва бо кто за праведника умира • Но еще й за добраго ледва дерзнеть кто умрети •
Але Бог Сваю любоў да нас даводзіць тым, што Хрыстос памёр за нас, калі мы былі яшчэ грэшнікамі,
Составляеть же Свою любовь в насъ Богъ понежъ егда еще быхом грешни, Христосъ за нас умре •
дык тым бале́й цяпе́р, калі мы апраўданы Крывёю Яго, збаўлены будзем праз Яго ад гневу.
Многымъ более оправдани ныне, Кровию Его спасемся от гнева •
Бо, калі, будучы ворагамі, мы пагадзіліся з Богам праз сьме́рць Сына Яго, дык шмат бале́й, пагадзіўшыся, уратуемся ў жыцьці Ягоным.
Аще бо врази суще пременихомся ко Богу, смертию Сына Его • Многымъ паче пременшеся спасени будемъ въ животе Его •
Дый не адно гэтае, але й хвалімся Богам праз Госпада нашага Ісуса Хрыста, праз Якога мы атрымалі сягоньня прымірэньне.
И не толико сее, но и хвалимся о Бозе Господемъ нашимъ Ісусъ Христомъ, Имже ныне пременение приахомъ •
Дзеля гэтага, як праз аднаго чалаве́ка ўвайшоў у сьве́т грэх і праз грэх — сьме́рць, гэтак і сьме́рць перайшла праз усіх людзе́й, бо ў ім усе́ саграшылі.
Сего ради якоже единемъ человеком грехъ въ миръ вониде, и грехомъ смерть • И тако во вся человеки смерть изыде, понеже вси согрешиша •
Бо і да закону грэх быў на сьве́це; але грэх не залічаецца, калі няма закону.
Прежде закона бо былъ естъ грехъ въ мире • Во грехъ же не вменяшеся, не бывшу закону •
Аднак, сьме́рць панавала ад Адама да Майсе́я і над тымі, што́ не саграшылі падобна праступку Адама, які ёсьць узор будучага.
Но царствова смерть от Адама даже до Моисея, тежъ и над тыми ониже не согрешиша • А то для подобенства преступления Адамова • Онъже былъ ест образъ Христа грядущего •
Але ня гэтак, як праступак, і дар з ласкі. Бо, калі цераз праступак аднаго паме́рлі многія, дык шмат бале́й ласка Божая, ды з ласкі аднаго чалаве́ка, Ісуса Хрыста, хватае для многіх.
Но не яко преступление, тако и даръ • Аще бо единаго преступлениемъ мнози умроша • Множайша ест милость Божия и даръ, благодать бо единаго Человека Ісуса Христа, во многых размножися •
І дар не́ як за аднаго саграшыўшага; бо суд за адзін праступак на асуджэньне, а з ласкі — на апраўданьне ад многіх.
И яко для греха единаго осуждени суть мнози, тако и дарованиемъ благодати Божіей оправдани будуть вси • Грехъ бо изъ единого во осужение, дар же от многъ прегрешеній во оправдание •
Бо калі ад праступку аднаго сьме́рць запанавала праз аднаго, дык шмат бале́й прымаючыя церазме́рнасьць ласкі і дар праведнасьці панаваць будуць у жыцьці праз аднаго Ісуса Хрыста.
Естъ ли же единаго прегрешениемъ, смерть ест царствовала единем человекомъ • Многым более людие приемлюще изъбытокъ ласки, и даръ правды, во жизни вечной царствовати будуть, единемъ Ісусъ Христомъ •
Дык вось, як цераз праступак аднаго ўсім людзям асуджэньне, гэтак цераз праведнасьць аднаго ўсім людзям апраўданьне на жыцьцё.
Того для яко бо единаго согрешениемъ во вся человеки изыде осужение • Тако и единаго оправданиемъ, во вся человеки оправдание жизни •
Бо, як непаслухмянасьцяй аднаго чалаве́ка многія зрабіліся грэшнымі, так і паслухмянасьцяй аднаго многія зробяцца праведнымі.
И яко непослушаниемъ единаго человека грешници быша мнози • Сице и послушаниемъ единаго праведни будуть мнози •
Закон жа прыйшоў пасьля і такім чынам памно́жыўся праступак. А калі памножыўся грэх, церазме́рна памножылася ласка,
Законъ пак превниде да умножится прегрешение и внегда умножися грехъ, преизъбычествова благодат •
каб, як грэх панаваў у сьме́рці, так і ласка запанавала праз праведнасьць на жыцьцё ве́чнае, праз Ісуса Хрыста, Госпада нашага.
Да якоже царствова грех во смерть • Тако и благодать царствовати будеть въ животъ вечный, правдою Ісуса Христа Господа нашего •
