Да Рымлянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Такім чынам апраўданыя цераз веру (мы) маем мір з Богам праз Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Оправдани же суще верою миръ имамы къ Богу, Господемъ нашимъ Ісусъ Христомъ,
цераз Якога і маем доступ вераю да гэтай Багадаці ў якой стаім і хвалімся надзеяй славы Бога.
Имъже и приведение обретохомъ, верою во благодать сию • В нейже стоимъ и хвалимся, во упованіи славы Божие •
І ня толькі (гэтым), але хвалімся і пакутамі, ведаючы што, пакута ўтварае цярпеньне.
И не точию во упованіи, но и во скорбехъ хвалимся • Ведяще яко скорбь терпение соделаваеть •
А цярпеньне (утварае) досьвед, а досьвед (утварае) надзею.
А терпение, исъкушение • Искушение же упование •
А надзея (на Бога) ня прыводзіць да сораму (і расчараваньня), таму што любоў Бога выліта ў сэрцы нашыя Духам Сьвятым, Які даны нам.
Упование жъ не посрамит • Яко любовь Божія излияся во серца наша, Духомъ Святым данымъ намъ •
Бо Хрыстос (тады), калі мы былí яшчэ нямоглымі ў вызначаны час памёр за грэшнікаў.
Христосъ бо сущимъ намъ еще немощнымъ на время, за грешных умре •
Бо наўрад ці памрэ хто за пра́ведніка, хíба што за дабрачынцу можа быць хто і адважыцца памерці.
Едва бо кто за праведника умира • Но еще й за добраго ледва дерзнеть кто умрети •
Але Бог паказвае Сваю любоў да нас (тым), што, калі мы былі яшчэ грэшнікамі, Хрыстос памёр за нас.
Составляеть же Свою любовь в насъ Богъ понежъ егда еще быхом грешни, Христосъ за нас умре •
Дык тым больш цяпер, калі мы апраўданы Крывёю Ягонаю, будзем выратаваны Ім ад гневу.
Многымъ более оправдани ныне, Кровию Его спасемся от гнева •
Бо калі мы (яшчэ) будучы ворагамі прыміраны з Богам цераз сьмерць Сына Ягонага, тым больш, прыміраныя, будзем збаўлены жыцьцём Ягоным.
Аще бо врази суще пременихомся ко Богу, смертию Сына Его • Многымъ паче пременшеся спасени будемъ въ животе Его •
І мала таго, але і хвалімся Богам цераз Госпада нашага Ісуса Хрыста, цераз Каторага цяпер мы атрымалі прымірэньне.
И не толико сее, но и хвалимся о Бозе Господемъ нашимъ Ісусъ Христомъ, Имже ныне пременение приахомъ •
Пагэтаму, як цераз аднаго чалавека грэх увайшоў у сьвет (кожнага чалавека) а цераз грэх — сьмерць, так і на ўсіх людзей перайшла сьмерць (таму што) у ім усе саграшылі.
Сего ради якоже единемъ человеком грехъ въ миръ вониде, и грехомъ смерть • И тако во вся человеки смерть изыде, понеже вси согрешиша •
Бо (і) да Закону грэх быў у сьвеце (ва ўсіх людзях), але грэх ня залічваецца, калі няма Закону,
Прежде закона бо былъ естъ грехъ въ мире • Во грехъ же не вменяшеся, не бывшу закону •
але сьмерць валадарыла ад Адама аж да Масея і над ня саграшыўшымі, падобна праступку Адама, каторы ёсьць абраз Будучага (Адама).
Но царствова смерть от Адама даже до Моисея, тежъ и над тыми ониже не согрешиша • А то для подобенства преступления Адамова • Онъже былъ ест образъ Христа грядущего •
(Ён прыйшоў) ня (спагнаць) за грэх, а прынёс Багадаць. Бо калі цераз грэх аднаго многія памерлі, дык Багадаць Бога яшчэ большая і дар цераз Багадаць аднаго Чалавека, Ісуса Хрыста, зьяўлена са збыткам для многіх.
Но не яко преступление, тако и даръ • Аще бо единаго преступлениемъ мнози умроша • Множайша ест милость Божия и даръ, благодать бо единаго Человека Ісуса Христа, во многых размножися •
І дар — ня як за аднаго саграшыўшага, таму што прыгавор з-за аднаго на засуджэньне (многіх); але дар Багадаці — на апраўданьне (многіх) ад многіх грахоў.
И яко для греха единаго осуждени суть мнози, тако и дарованиемъ благодати Божіей оправдани будуть вси • Грехъ бо изъ единого во осужение, дар же от многъ прегрешеній во оправдание •
Калі ж цераз грэх аднаго (чалавека) сьмерць валадарыла цераз аднаго (чалавека), тым большы збытак Багадаці, і тыя, хто прынімае дар праведнасьці ў жыцьці (сваім) будуць валадарыць цераз Аднаго Ісуса Хрыста.
Естъ ли же единаго прегрешениемъ, смерть ест царствовала единем человекомъ • Многым более людие приемлюще изъбытокъ ласки, и даръ правды, во жизни вечной царствовати будуть, единемъ Ісусъ Христомъ •
Пагэтаму як цераз грэх аднаго (чалавека) для ўсіх людзей засуджэньне, так і цераз праведнасьць Аднаго для ўсіх людзей апраўданьне на жыцьцё.
Того для яко бо единаго согрешениемъ во вся человеки изыде осужение • Тако и единаго оправданиемъ, во вся человеки оправдание жизни •
Бо як цераз няпаслушэнства аднаго чалавека грэшнікамі аб’яўленыя многія, так і цераз паслушэнства Аднаго праведнікамі будуць аб’яўлены многія.
И яко непослушаниемъ единаго человека грешници быша мнози • Сице и послушаниемъ единаго праведни будуть мнози •
Закон жа прыйшоў пасьля, (і) такім чынам узрасла (веліч) грэху. Калі ж узрос грэх, стала церазмерна збыткаваць Багадаць.
Законъ пак превниде да умножится прегрешение и внегда умножися грехъ, преизъбычествова благодат •
Каб як грэх запанаваў на сьмерць, так і Багадаць каб запанавала праз праведнасьць Ісуса Хрыста, Госпада нашага, на жыцьцё вечнае.
Да якоже царствова грех во смерть • Тако и благодать царствовати будеть въ животъ вечный, правдою Ісуса Христа Господа нашего •
