Да Рымлянаў 8 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык вось цяпер няма ніякага асуджэньня тым, хто жыве ў Хрысьце Ісусе ня паводля плоці, але паводля духу,
Несть же ныне какова осужения верующимъ во Христа Ісуса • И не по плоти ходящим, но по духу •
бо закон Духа Жыцьця ў Хрысьце Ісусе вызваліў мяне ад закону грэху і сьмерці.
Закон бо духа жива во Христе Ісусе, свободи мя от закона греховнаго и смерти •
Бо слабасьць Закону ў тым, (што) ён быў аслаблены плоцьцю: Бог, Які паслаў Свайго Сына ў падабенстве плоці грахоўнай і з прычыны грэху, засудзіў грэх у плоці,
Понеж еже бе немощно закону, и в чемъ изънемогаше для плотскихъ своих оправданией Богъ Своего Сына пославъ во подобіи плоти греха, и принес жертву о гресе • Осуди грехъ плотию Его •
каб праведнасьць Закону была споўнена ў нас, якія жывуць ня паводля плоці, але паводля духу,
Да оправдание закона скончается в насъ, иже не по плоти ходимо, но по духу •
таму што тыя, хто жывуць паводля плоці, пра плоць (і) думаюць, а тыя, хто (жывуць) паводля духу, (думаюць) пра тое, што ад (вызваленага) духу.
Сущие бо по плоти плотская мудръствують, а иже по духу духовная •
Бо думкі (паводля) плоці — сьмерць, а думкі (паводля вызваленага) духу ёсьць жыцьцё і мір.
Мудрость убо плотская естъ смерть, а мудрость духовная животъ, и миръ •
Бо думкі (паводля) плоці — варожасьць супраць Бога, таму што Закону Бога ня падпара́дкуюцца, ды і ня могуць.
Занужъ мудрость плотская вражда на Бога ест, закону убо Божию не повинуется, а ниже можеть •
Тыя, хто жывуць паводля плоці, Богу дагадзіць ня могуць.
И тіи иже во плоти суть, Богу угодити не могуть •
Вы ж ня ёсьць у плоці (ня падпара́дкуецеся плоці), але ў духу (падпара́дкуецеся вызваленаму духу), калі толькі Дух Бога жыве ў вас. Калі ж хто Духа Хрыстовага ня мае, той (і) ня Ягоны.
Вы же несте во плоти, но въ дусе • Понеже Духъ Божій живеть во васъ • Естъ ли же кто Духа Христова не имать, сей несть Его •
Калі ж Хрыстос у вас, (то) цела — мёртвае для грэху, а дух — жыцьцё для праведнасьці.
Аще ли Христосъ в васъ • Плоть убо мертва естъ греха деля, духъ же живъ правды ради •
Калі ж Дух Таго, Хто ўваскрасіў Ісуса зь мёртвых, жыве ў вас, (то) Той, Хто ўваскрасіў Хрыста зь мёртвых, ажывíць і вашыя сьмяротныя це́лы празь Ягонага Духа, Які жыве ў вас.
Аще бо Духъ воскресившего Ісуса от мертвых живеть в васъ • Воздвигый Христа изъ мертвых оживотворить и мертвыя телеса ваша, живущимъ духомъ Его во васъ •
Такім чынам, браты, мы ня даўжнікі плоці, каб жыць (нам) паводля плоці.
Сего деля братия должни есмо, не плоти • Еже по плоти жити •
Калі ж жывяце паводля плоці, то памраце; калі ж (вызваленым) духам учынкі плоці (цела) умярцьвяеце, будзеце жыць.
Аще бо по плоти начнете жити, умрете • Пак ли же духом дела плотская умеръщвяти будете, оживете •
Бо ўсе, каго водзіць Дух Бога, гэтыя ёсьць сыны Бога.
Елици бо Духомъ Божиимъ водятся сие суть сынове Божіи •
Таму, што вы ня прынялі духа рабства, (каб) ізноў (жыць) у страху, але прынялі Духа ўсынаўленьня, Якім мы клічам: Абба, Тата!
Не приясте бо духа работы, паки во боязнь • Но приясте Духъ въсыновения, о Немже зовемъ: Авва Отче •
Гэты самы Дух сьведчыць духу нашаму, што мы ёсьць дзеці Бога.
Самъ той же Духъ сведетелствуеть духови нашему, яко есмы чада Божия •
Калі ж дзеці то і спадкаемцы — спадкаемцы Бога, сумесныя спадкаемцы з Хрыстом, калі толькі паку́туем разам зь (Ім), каб таксама быць (і) праслаўленымі зь (Ім).
Аще ли чада, то и наследници: наследници же Богу, и сонаследници Христу понеже с Нимъ страждемъ, да с Нимъ и прославимся •
Бо думаю, што пакуты цяперашняга часу ня вартыя ў параўнаньні з (будучай) славай, (якая) будзе выяўлена ў нас.
Вем бо иже недостойны суть страсти нынейшего времени, ко пріидущей славе, хотящей явитися в насъ •
Бо (усё) стварэньне нясупынна і прагна чакае адкрыцьця сыноў Бога;
Ожидание убо твари, откровения сыномъ Божіимъ чаеть •
таму што (усё) стварэньне скорана спусташэньню ня (паводля) добрай волі, але паводля волі Пакарыўшага ў надзеі.
Суете бо тварь повинися неволею • Но для того, онже повиновалъ ю во упованіи,
Таму што і само стварэньне будзе вызвалена з рабства пагібелі ў свабоду славы дзяцей Бога.
яко и сама твар свободиться от работы истления, во свободу славы чадъ Божіихъ •
Бо ведаем, што ўсё стварэньне разам стогне і мучыцца аж да гэтага часу;
Вемы бо яко вся тварь с нами воздыхаеть, и соболезнуеть доныне •
ды (і) ня толькі (стварэньне) але і мы самі, што маем залог Духа, і мы самі ў сабе стогнем цярпліва чакаючы ўсынаўленьня, адкупленьня цела нашага.
А не толико же тварь, но и тіи, они же начатокъ духа имають • И мы сами в собе воздыхаемъ, восынения чающе, и изъбавления телу нашему •
Бо мы ўратаваныя праз надзею. А надзея, калі бачыць, ня зьяўляецца надзеяй; бо калі хто бачыць, дык чаго (яму) і спадзявацца?
Упованием бо спасохомся • Упование пак видимое, несть упование • Еже бо видить кто, что о том уповаеть?
Калі ж чаго ня бачым, (на тое) спадзяёмся і зь цярплівасьцю чакаем.
Но мы чего же не видимъ надеемся, и того с терпениемъ чаемъ •
Такім чынам і Дух дапамагае (нам) у немачах нашых; бо аб чым маліцца, як належыць, мы ня ведаем, але Сам Дух хадайнічае за нас стагнаньнямі нявымоўнымі.
Такожде и Духъ с нами заступаеть немощи наше • И что жъ помолимся, якоже подобаеть, не вемы • Но той же Духъ учить насъ молитися воздыханіи неизъреченными •
Той, Хто выпрабоўвае сэрцы, ведае якая думка ў Духа, таму што Ён хадайнічае за сьвятых паводля (волі) Бога.
Испытатель же серца весть, что ест хотение Духа, яко Той предъ Богомъ проповедаеть о святыхъ •
Ведаем жа, што тым, хто любіць Бога, пакліканым паводля (Ягонай) волі, усё садзейнічае на дабро.
Ібо вемы яко любящимъ Бога вся поспеваються къ доброму, тымъ ониже по прозрению возвани суть •
Таму што тых, каторых Ён пазнаў наперад, тым наперад і вызначыў быць падобнымі вобразу Сына Ягонага, каб быць Яму Першародным паміж многімі братамі;
Зане яже прежде разуме, прежде и нарече • Подобны образу Сына Своего • Дабы Онъ былъ первънець во мнозей братіи •
каторых жа Ён наперад вызначыў, тых і прыклікаў; а каторых прыклікаў, тых і апраўдаў, каторых жа апраўдаў, тых і праславіў.
А еже прежде нарече, сия и призва • А ихъже призъва, сихъ и оправда • А ихъже оправда сихъ и прослави •
Дык што скажам на гэта? Калі Бог за нас, хто супраць нас?
Что убо речемъ к симъ? Естъ ли же Богъ будеть с нами, и кто противу насъ?
Той, Каторы ня пашкадаваў Свайго Сына, але за ўсіх нас аддаў Яго, як жа ня падаруе (дасьць) нам разам зь Ім і ўсё?
Онъ теже Своего Единороднаго Сына не пощаде, но за всех насъ предал Его • И какожъ абы с Нимъ не даровалъ нам всих речей?
Хто будзе абвінавачваць выбраных Бога? Бог (ёсьць) Той, Які (іх) апраўдвае.
И кто жаловати будеть на изъбранныя Божія? Еда ли Богъ оправдая е •
Хто (іх) асуджае? Хрыстос памёр, але быў і ўваскрэшаны! Ён і знаходзіцца праваруч Бога, Ён і хадайнічае за нас.
И кто осужая их? Христосъ ли Ісусъ Онже умре за них • К тому и воскресе, и естъ одесную Бога, промолвяяся о насъ •
Хто нас адлу́чыць ад любві Хрыста: гора ці ўціск, ці перасьледаваньне, ці голад, ці голасьць, ці нябясьпека, ці меч?
Кто жъ насъ разлучить от любви Божия • Скорбь ли, или теснота, или гонение, или гладъ, или нагота, или беда, или мечь? Якоже ест писано:
як напісана: за Цябе нас забіваюць кожны дзень, мы прызначаны як авечкі на ўбой.
Тебе ради умерщъвляемы есмы весъ день, въменихомся яко овце заколения •
Але ўсё гэта мы перамагаем праз Палюбіўшага нас.
Но сих всехъ премагаемъ за Возлюбившего насъ •
І я перакананы, што ні сьмерць, ні жыцьцё, ні Ангелы, ні начальствы, ні сілы, ні цяперашнія, ні будучыя,
Истъ есмъ того, яко ни смерть, ни живот, ни Ангели, ни Начала, ни Силы, ни настоящая, ни грящая,
ні вышыня, ні глыбіня, ні якое іншае стварэньне ня можа нас адлучыць ад любві Бога якая ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.
ни высота, ни глубина, ниже иная тварь кая • Возможеть насъ разлучити от любви Божия, еже естъ о Христе Ісусе Господе нашемъ •
