Да Рымлянаў 14 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Слабога ў веры прымайце бяз спрэчак аб (ягоных) поглядах.
Ізнемогающего пак в вере приемлите, не осужающи мышления его,
Адзін верыць (што можна) есьці ўсё, а слабы есьць гародніну.
некій убо верует иже может ясти вся • А изнемогая зелие да ясть •
Той хто есьць, ня прыніжай таго, хто ня есьць; і той, хто ня есьць, ня асуджай таго, хто есьць, таму што Бог яго прыняў.
Ядый неядущего да не укаряеть, и неядый ядущего да не осужает • Богъ бо его к вере приялъ,
Ты хто такі, што судзіш чужога раба? Перад сваім Госпадам стаіць ён ці падае. І ён будзе пастаўлены: бо Бог ду́жы паставіць яго.
ты же кто еси судяй чуждего раба, Своему Господину стоить или падаеть, станет же, силенъ бо ест Богъ поставити и •
Іншы адрозьнівае дзень ад дня, другі ж судзіць аб кожным дні (аднолькава). Кожны хай будзе ўпэўнены ў сваім разуменьні.
Некій же розсужает день от дня, а некій судит всяк день заровно • Единый каждый своею мыслию извещается •
Хто шануе (пэўны) дзень, той для Госпада шануе, а хто ня шануе (гэты пэўны) дзень — для Госпада ня шануе. (Той) хто есьць — для Госпада есьць, бо дзякуе Богу, і хто ня есьць — для Госпада ня есьць і дзякуе Богу.
Мудрствуя о дни Господеви мудрствуеть, и немудрствуя о дни Господеви не мудрствуеть • Ядый Господеви ясть, и благодарит Бога и неядый Господеви не ясть, и благодарит Бога •
Бо ніхто із нас ня жыве для сябе, і ніхто ня памірае для сябе;
Никтоже бо з насъ собе живеть, или собе умирает •
бо калі (мы) жывём — для Госпада жывём; калі ж паміраем — для Госпада паміраем. Дык пагэтаму ці жывём, ці паміраем — мы Госпадавы.
Аще бо живем Господеви живем, аще умираемъ Господеви умираемъ • И тако живемы ли, мремы ли Господьни есмо •
Бо для гэтага Хрыстос і памёр і ўваскрос, і ажыў, каб мець (Яму) уладу і над мёртвымі і над жывымі.
Для того бо Христосъ умре, и воскресе, и живе • Да мертвыми и живыми обладаеть •
А ты чаму судзіш брата твайго? Альбо і ты чаму зьняважаеш брата твайго? Бо ўсе мы станем перад судом Хрыста.
Ты же почто осужаеш брата своего, или и ты укаряешъ брату своему? Вси убо предстанем судищу Христову •
Бо напісана: «Жыву Я, — кажа Госпад, — перада Мною ўкленчыць усякае калена, і ўсякі язык вызнае Бога».
Писано бо ест: живу Азъ глаголеть Господь, Мне поклонится всяко колено, и всякъ язык исповесться Богу •
Пагэтаму кожны з нас дасьць справаздачу за сябе Богу.
Темже убо кажды з нас сам о собе ответъ дасть Богови •
Ня будзем жа больш судзіць адзін аднаго, але лепш падумайце аб тым, як бы ня ставіць перад братам перашкоду альбо спакусу.
Сего деля не осужаймы к тому другъ друга, но более разсужаймы еже не полагати намъ претыкания брату, или соблазна •
Я ведаю і перакана́ны ў Госпадзе Ісусе, што нічога няма нячыстага ў самім сабе, а толькі таму, хто лічыць што-небудзь нячыстым, яму нячыста.
Вемъ убо и препираюся о Господи Ісусе, яко ничтоже скверно ест само в собе • Толико помышляющему что скверно быти, оному скверно ест •
Калі ж з-за яды засмучаецца твой брат, то ты ўжо ня паводля любові ходзіш. Ядой тваёй ня губі таго, за каторага памёр Хрыстос.
Аще ли ж брашна ради, брат твой скорбит уже не по любви ходиш • Не погубляй брашном своимъ того, за негоже Христосъ умре,
Хай ня будзе зьняслаўленае вашае добрае.
да не похулится ваше доброе •
Бо Валадарства Бога ня ёсьць яда і пітво, але праведнасьць і мір, і радасьць у Духу Сьвятым.
Несть бо Царствіе Божие брашно и питие, но правда, миръ и радость в Дусе Святе •
Бо той, хто гэтым служыць Хрысту, той даспадобы Богу і ўхваляемы людзьмі.
Сими бо служа Христови любится Богу, и похвален ест от человек •
Пагэтаму будзем імкнуцца да міру і да ўзаемнага збудаваньня.
А тако еже сут мирная, наследуймы и еже ко навчению другъ друга,
Ня руйнуй справы Бога дзеля яды. Бо ўсё чыста, але гора чалавеку, які есьць на спакусу (другому).
не разаряймы брашна ради дела Божия • Вся бо чиста сут, но зло ест человеку с погрешеніемъ ядущему •
Добра ня есьці мяса і ня піць віна, і ня (рабіць таго) ад чаго брат твой спатыкаецца ці спакушаецца, альбо зьнямагае.
Добро не асти мяса, ни пити вина, ани того о немже брат твой погоршается, или соблазняется, или изнемогает •
Ты маеш веру? Май яе сам у сабе перад Богам. Шчасьлівы, хто ня судзіць сябе ў тым, што лічыць даказаным.
Ты веру имаеши? В собе самъ имей ю пред Богом • Благославенъ иже не осужает себе в томъ еже укушаеть •
А хто сумняваецца, калі есьць, асуджаны, таму што (есьць) ня па веры; а ўсё, што ня па веры — грэх.
А кто сумняяся о брашне, аще ясть • Осужается яко не яде от веры • Все бо еже несть от веры, грехъ ест •
