Да Рымлянаў 14 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Слабога ў веры прымайце не на спрэчкі аб паглядах.
Ізнемогающего пак в вере приемлите, не осужающи мышления его,
Бо іншы ве́рыць, што (можна) е́сьці ўсё, а слабы е́сьць гародніну.
некій убо верует иже может ясти вся • А изнемогая зелие да ясть •
Хто е́сьць, не дакарай таго, хто ня е́сьць; і хто ня е́сьць, не асуджай таго, хто е́сьць: бо Бог прыняў яго.
Ядый неядущего да не укаряеть, и неядый ядущего да не осужает • Богъ бо его к вере приялъ,
Хто ты, што судзіш чужога слугу? Перад сваім гаспадаром стаіць ён, або па́дае; і ўстаіць, бо Бог дуж паставіць яго.
ты же кто еси судяй чуждего раба, Своему Господину стоить или падаеть, станет же, силенъ бо ест Богъ поставити и •
Іншы адрозьнівае дзе́нь ад дня, а іншы судзіць (аднолькава) кожны дзе́нь. Кожны будзь пэўны ў сваім розуме.
Некій же розсужает день от дня, а некій судит всяк день заровно • Единый каждый своею мыслию извещается •
Хто адрозьнівае дні, дзеля Госпада адрозьнівае; і хто не адрозьнівае дзён, дзеля Госпада не адрозьнівае. Хто е́сьць, дзеля Госпада е́сьць, бо дзякуе Богу. І хто ня е́сьць, дзеля Госпада ня е́сьць, ды дзякуе Богу.
Мудрствуя о дни Господеви мудрствуеть, и немудрствуя о дни Господеви не мудрствуеть • Ядый Господеви ясть, и благодарит Бога и неядый Господеви не ясть, и благодарит Бога •
Бо ніхто з нас ня жыве́ для сябе́, і ніхто ця ўмірае для сябе́;
Никтоже бо з насъ собе живеть, или собе умирает •
бо, калі жыве́м, для Госпада жывем, калі-ж уміраем — для Госпада ўміраем. І дзеля гэтага — ці жыве́м, ці ўміраем, мы — Гасподнія.
Аще бо живем Господеви живем, аще умираемъ Господеви умираемъ • И тако живемы ли, мремы ли Господьни есмо •
Бо Хрыстос дзеля таго і памёр, і ўваскрос, і ажыў, каб валадаць і мёртвымі, і жывымі.
Для того бо Христосъ умре, и воскресе, и живе • Да мертвыми и живыми обладаеть •
А ты чаго судзіш брата свайго? Або й ты, што паніжаеш брата свайго? Бо ўсе́ мы станем на суд Хрыстовы.
Ты же почто осужаеш брата своего, или и ты укаряешъ брату своему? Вси убо предстанем судищу Христову •
Бо напісана: Я жыву, — кажа Госпад, — перада Мною суклоніцца ўсякае кале́на, і ўсякі язык вызнаваць будзе Бога (Ісая 45:23).
Писано бо ест: живу Азъ глаголеть Господь, Мне поклонится всяко колено, и всякъ язык исповесться Богу •
Дык вось кожны з нас за сябе́ дасьць справаздачу Богу.
Темже убо кажды з нас сам о собе ответъ дасть Богови •
Ня будзем жа бале́й судзіць адзін аднаго, а ле́пей судзіце аб тым, каб як ня класьці брату спаткне́ньня ці спакусы.
Сего деля не осужаймы к тому другъ друга, но более разсужаймы еже не полагати намъ претыкания брату, или соблазна •
Я ве́даю і пэўны ў Госпадзе Ісусе, што нішто праз сябе́ не нячыста; толькі таму, кто лічыць што-не́будзь нячыстым, — таму нячыста.
Вемъ убо и препираюся о Господи Ісусе, яко ничтоже скверно ест само в собе • Толико помышляющему что скверно быти, оному скверно ест •
Калі-ж цераз страву сумуе брат твой, дык ты ўжо не паводле любві ходзіш; ня губі твае́й страваю таго, за каго паме́р Хрыстос.
Аще ли ж брашна ради, брат твой скорбит уже не по любви ходиш • Не погубляй брашном своимъ того, за негоже Христосъ умре,
Дык няхай не зьняважа́ецца вашае добрае.
да не похулится ваше доброе •
Бо царства Божае ня е́жа і піцьцё, але праведнасьць і мір і радасьці ў Духу Сьвятым.
Несть бо Царствіе Божие брашно и питие, но правда, миръ и радость в Дусе Святе •
Бо хто ў гэтым служыць Хрысту, той угодны Богу і паважаны людзьмі.
Сими бо служа Христови любится Богу, и похвален ест от человек •
Дык вось будзеш шукаць таго, што служыць дзеля міру і ўзаемнага збудаваньня.
А тако еже сут мирная, наследуймы и еже ко навчению другъ друга,
Дзеля е́жы ня нішчы дзе́ла Божага: усё чыста, але блага чалаве́ку, які е́сьць праз спакусу.
не разаряймы брашна ради дела Божия • Вся бо чиста сут, но зло ест человеку с погрешеніемъ ядущему •
Добра ня е́сьці мяса, ня піць віна і не рабіць (такога), ад чаго брат твой спатыкаецца, ці спакушаецца, ці зьнямагае.
Добро не асти мяса, ни пити вина, ани того о немже брат твой погоршается, или соблазняется, или изнемогает •
Ты маеш ве́ру? Ме́й сам у сабе́ перад Богам. Шчасьлівы, хто не асуджае сябе́ ў тым, што́ шануе.
Ты веру имаеши? В собе самъ имей ю пред Богом • Благославенъ иже не осужает себе в томъ еже укушаеть •
А хто сумляваецца, калі е́сьць, асуджае сябе́, што не па ве́ры; а ўсё, што не па ве́ры, грэх.
А кто сумняяся о брашне, аще ясть • Осужается яко не яде от веры • Все бо еже несть от веры, грехъ ест •
