Да Рымлянаў 8 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Такім чынам — няма сёньня ніякай асуды тым, хто ў Ісусе Хрысьце жыве не паводле плоці, а паводле духу,
Несть же ныне какова осужения верующимъ во Христа Ісуса • И не по плоти ходящим, но по духу •
бо закон Духа жыцьця ў Хрысьце Ісусе вызваліў мяне ад закона грэху і сьмерці.
Закон бо духа жива во Христе Ісусе, свободи мя от закона греховнаго и смерти •
Як закон, аслаблены плоцьцю, быў бясьсільны, дык Бог паслаў Сына Свайго ў падабенстве плоці грахоўнай у ахвяру за грэх, і асудзіў грэх у плоці,
Понеж еже бе немощно закону, и в чемъ изънемогаше для плотскихъ своих оправданией Богъ Своего Сына пославъ во подобіи плоти греха, и принес жертву о гресе • Осуди грехъ плотию Его •
каб апраўданьне закона спраўдзілася ў нас, хто не паводле плоці жыве, а паводле Духа.
Да оправдание закона скончается в насъ, иже не по плоти ходимо, но по духу •
Бо, хто жыве паводле плоці, пра плоцкае думае, а хто жыве паводле Духа — пра духоўнае.
Сущие бо по плоти плотская мудръствують, а иже по духу духовная •
Помыслы плоцкія — сьмерць, а помыслы Духа — жыцьцё і мір,
Мудрость убо плотская естъ смерть, а мудрость духовная животъ, и миръ •
бо помыслы плоці — гэта варожасьць да Бога; бо закону Божаму не ўпакорваюцца, ды і ня могуць.
Занужъ мудрость плотская вражда на Бога ест, закону убо Божию не повинуется, а ниже можеть •
А таму тыя, што жывуць паводле плоці, Богу дагадзіць ня могуць.
И тіи иже во плоти суть, Богу угодити не могуть •
Але вы не паводле плоці жывяце, а паводле Духа, калі толькі Дух Божы жыве ў вас. Калі ж хто Духа Хрыстовага ня мае, той не Ягоны.
Вы же несте во плоти, но въ дусе • Понеже Духъ Божій живеть во васъ • Естъ ли же кто Духа Христова не имать, сей несть Его •
А калі Хрыстос у вас, дык цела мёртвае для грэху, а дух жывы для праведнасьці.
Аще ли Христосъ в васъ • Плоть убо мертва естъ греха деля, духъ же живъ правды ради •
Калі ж Дух Таго, Хто ўваскрэсіў зь мёртвых Ісуса, жыве ў вас, дык Той, хто ўваскрэсіў Хрыста зь мёртвых, ажывіць і вашыя сьмяротныя целы Духам Сваім, Які жыве ў вас.
Аще бо Духъ воскресившего Ісуса от мертвых живеть в васъ • Воздвигый Христа изъ мертвых оживотворить и мертвыя телеса ваша, живущимъ духомъ Его во васъ •
Дык вось, браты, мы не даўжнікі плоці, каб жыць паводле плоці;
Сего деля братия должни есмо, не плоти • Еже по плоти жити •
бо, калі жывяце паводле плоці, дык памраце, а калі Духам нішчыце ўчынкі плоцкія, жыць будзеце;
Аще бо по плоти начнете жити, умрете • Пак ли же духом дела плотская умеръщвяти будете, оживете •
бо ўсе, каго водзіць Дух Божы, — сыны Божыя;
Елици бо Духомъ Божиимъ водятся сие суть сынове Божіи •
бо вы не прынялі Духа рабства, каб зноў жыць у страху, а прынялі Духа ўсынаўленьня, Якім заклікаем: Авва, Войча!
Не приясте бо духа работы, паки во боязнь • Но приясте Духъ въсыновения, о Немже зовемъ: Авва Отче •
Гэты самы Дух сьведчыць духу нашаму, што мы — дзеці Божыя.
Самъ той же Духъ сведетелствуеть духови нашему, яко есмы чада Божия •
А калі дзеці, дык і спадкаемцы Божыя, супольныя спадкаемцы Хрыстовыя, калі толькі зь Ім пакутуем, каб зь Ім і праславіцца.
Аще ли чада, то и наследници: наследници же Богу, и сонаследници Христу понеже с Нимъ страждемъ, да с Нимъ и прославимся •
Бо думаю, што цяперашнія часовыя пакуты нічога ня вартыя ў параўнаньні з тою славаю, якая адкрыецца ў нас.
Вем бо иже недостойны суть страсти нынейшего времени, ко пріидущей славе, хотящей явитися в насъ •
Бо стварэньне з надзеяй чакае сыноў Божых, —
Ожидание убо твари, откровения сыномъ Божіимъ чаеть •
таму што стварэньне скарылася марнасьці не па добрай волі, а па волі таго, хто ўпакорыў (яго), спадзяючыся,
Суете бо тварь повинися неволею • Но для того, онже повиновалъ ю во упованіи,
што і само стварэньне вызвалена будзе з рабства тленьня ў свабоду славы дзяцей Божых.
яко и сама твар свободиться от работы истления, во свободу славы чадъ Божіихъ •
Бо ведаем, што ўсе стварэньні енчаць і пакутуюць дагэтуль;
Вемы бо яко вся тварь с нами воздыхаеть, и соболезнуеть доныне •
і ня толькі яны, але і мы самі, маючы пачатак Духа, і мы ў сабе енчым, чакаючы ўсынаўленьня, адкупленьня цела нашага.
А не толико же тварь, но и тіи, они же начатокъ духа имають • И мы сами в собе воздыхаемъ, восынения чающе, и изъбавления телу нашему •
Бо мы ўратаваныя праз надзею. А надзея, калі бачыць, ня ёсьць надзея; бо, калі хто бачыць, дык навошта ж яму і спадзявацца?
Упованием бо спасохомся • Упование пак видимое, несть упование • Еже бо видить кто, что о том уповаеть?
Але калі спадзяёмся на тое, чаго ня бачым, тады чакаем цярпліва.
Но мы чего же не видимъ надеемся, и того с терпениемъ чаемъ •
Гэтак сама і Дух мацуе (нас) у нямогласьцях нашых; бо мы ня ведаем, за што маліцца, як трэба, а Сам Дух заступаецца за нас уздыханьнямі нявымоўнымі.
Такожде и Духъ с нами заступаеть немощи наше • И что жъ помолимся, якоже подобаеть, не вемы • Но той же Духъ учить насъ молитися воздыханіи неизъреченными •
А Той, Хто выпрабоўвае сэрцы, ведае, якая думка ў Духа, бо Ён рупіцца за сьвятых, па волі Божай.
Испытатель же серца весть, что ест хотение Духа, яко Той предъ Богомъ проповедаеть о святыхъ •
Пры гэтым ведаем, што тым, хто любіць Бога, хто пакліканы па Ягонай пастанове, усё спрыяе на добрае;
Ібо вемы яко любящимъ Бога вся поспеваються къ доброму, тымъ ониже по прозрению возвани суть •
бо каго Ён наперад уведаў, тым і наканаваў (быць) падобнымі да вобраза Сына Свайго, каб Ён быў першародны сярод многіх братоў;
Зане яже прежде разуме, прежде и нарече • Подобны образу Сына Своего • Дабы Онъ былъ первънець во мнозей братіи •
а каго Ён наканаваў, тых і паклікаў; а каго паклікаў, тых і апраўдаў; а каго апраўдаў, тых і ўславіў.
А еже прежде нарече, сия и призва • А ихъже призъва, сихъ и оправда • А ихъже оправда сихъ и прослави •
Што ж сказаць на гэта? Калі Бог за нас, хто супроць нас?
Что убо речемъ к симъ? Естъ ли же Богъ будеть с нами, и кто противу насъ?
Той, Хто Сына Свайго не пашкадаваў, а аддаў Яго за ўсіх нас, як зь Ім не даруе нам і ўсяго?
Онъ теже Своего Единороднаго Сына не пощаде, но за всех насъ предал Его • И какожъ абы с Нимъ не даровалъ нам всих речей?
Хто будзе вінаваціць выбранцаў Божых? Бог апраўдае іх.
И кто жаловати будеть на изъбранныя Божія? Еда ли Богъ оправдая е •
Хто асуджае? Хрыстос (Ісус) памёр, але і ўваскрэс: Ён і праваруч Бога, Ён і заступнік за нас.
И кто осужая их? Христосъ ли Ісусъ Онже умре за них • К тому и воскресе, и естъ одесную Бога, промолвяяся о насъ •
Хто адлучыць нас ад любові Божай: скруха, ці ўціск, ці ганеньне, ці голад, ці галеча, ці небясьпека, ці меч? як напісана:
Кто жъ насъ разлучить от любви Божия • Скорбь ли, или теснота, или гонение, или гладъ, или нагота, или беда, или мечь? Якоже ест писано:
«за Цябе забіваюць нас кожнага дня; лічаць нас за авечак, на зарэз асуджаных».
Тебе ради умерщъвляемы есмы весъ день, въменихомся яко овце заколения •
Але ўсё гэта пераадольваем сілаю Таго, Хто палюбіў нас.
Но сих всехъ премагаемъ за Возлюбившего насъ •
Бо я ўпэўнены, што ні сьмерць, ні жыцьцё, ні анёлы, ні Пачаткі, ні Сілы, ні сёньняшняе, ні будучае,
Истъ есмъ того, яко ни смерть, ни живот, ни Ангели, ни Начала, ни Силы, ни настоящая, ни грящая,
ні вышыня, ні глыбіня, ні іншае якое стварэньне ня можа адлучыць нас ад любові Божай у Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.
ни высота, ни глубина, ниже иная тварь кая • Возможеть насъ разлучити от любви Божия, еже естъ о Христе Ісусе Господе нашемъ •
