Да Рымлянаў 11 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык вось пытаюся: няўжо Бог адкінуў народ Свой? Зусім не. Бо і я Ізраільцянін, ад семені Абрагамавага, з роду Веньямінавага.
Глаголю убо: еда ли отринулъ Богъ люди Своя? Николиже • Ибо и азъ Ізраильтянин есмъ, от семени Авраамля с племеня Веньяминова •
Не адкінуў Бог народу Свайго, які Ён наперад ведаў. Хіба ня ведаеце, што кажа Пісаньне пра Ільлю? Як ён скардзіцца Богу на Ізраіля, кажучы:
Не отринулъ Богъ людей Своих, ихъже прежде и сведалъ • Чили не вете что глаголеть Писание, о Ілии, яко проповедаше предъ Богом на люди Ізраилевы глаголя:
«Госпадзе! прарокаў Тваіх забілі, ахвярнікі Твае зруйнавалі; застаўся я адзін, і маёй душы шукаюць».
Господи пророки Твоя изъбиша, и олтаря Твоя раскопаша, и азъ остахъ единъ, и ищуть души моея •
Што ж кажа яму (Божы) адказ? «Я захаваў Сабе сем тысяч чалавек, якія ня схілілі каленяў перад Ваалам».
Но что глаголеть ему отвещание Божие? Оставих Собе седмъ тысещ мужевъ, ониже не поклонишеся на колена своя предъ кумиром Ваалем •
Так і ў сёньняшні час, пасьля выбраньня мілаты, захавалася рэшта.
Такожъ убо и во нынешнее время останкове, по избранной благодати Божией спасени будуть •
Але, калі паводле мілаты, дык не паводле дзеяў; інакш мілата ня была б ужо мілатою. А калі паводле дзеяў, дык гэта ўжо не мілата; інакш дзея ня ёсьць ужо дзея.
Аще ли благодатию Божию, то вже не от дел • Иначей бо благодать уже не была бы благодать • Пак ли же от делъ, то не от благодати • Иначей дело уже не было бы делом •
А што? Ізраіль, чаго шукае, таго не атрымаў; а выбраныя атрымалі, а астатнія ажарсьцьвелі,
Что ж убо, чего искаша людие Ізраилевы, того не получиша • А избранніи получиша, прочіи же окаменеша •
як напісана: «Бог даў ім дух усыпленьня, вочы, якімі ня бачаць, і вушы, якімі ня чуюць, аж да гэтага дня».
Якоже пишеть: иже далъ имъ Богъ духа сокрушения, очи невидения, уши неслышания, даже и до днешнего дня •
І Давід кажа: «хай будзе трапеза іхняй сеткай, цянётамі і пятлёю на расплату ім;
И Давыдъ глаголеть: да будеть трапеза их во сеть, и во осиление, и въ соблазнъ, и въ воздание имъ •
хай запамрочацца іхнія вочы, каб ня бачылі, і хрыбет іхні хай сагнецца назаўсёды».
Помрачатся очи их да не видять, и хребетъ их всегда склони •
І вось, я пытаюся: няўжо яны спатыкнуліся, каб зусім упасьці? Зусім не! Але ад іхняга падзеньня выратаваньне язычнікам, каб абудзіць у іх рупнасьць.
Глаголю бо: еда тако согрешили Іудеи да падуть? Да не будеть, но тых падениемъ спасение бысть языкомъ, дабы раздражнилъ е •
Калі ж падзеньне іхняе — багацьце сьвету, і зьмізарненьне іхняе — багацьце язычнікам, дык тым большая паўната іхняя.
Аще ли же прегрешение их, богатество мира ест • И отпадение их богатество языком, кольми паче исполнение их •
Вам кажу, язычнікам: як апостал язычнікаў, я праслаўляю служэньне маё;
Вамъ глаголю языком: понеже убо есмъ азъ языкомъ Апостолъ • Службу мою прославляю,
ці не абуджу руплівасьць у братах маіх па плоці і ці не ўратую некаторых зь іх?
аще како раздражню плоть свою, и ко спасению приведу некия от них?
Бо, калі адкіданьне іх ёсьць замірэньне сьвету, дык што будзе прыняцьце, як ня жыцьцё зь мёртвых?
Аще убо отложение их примирение мира • Что приятие, разве животъ от мертвых?
Калі пачатак сьвяты, дык і цэлае, і калі корань сьвяты, дык і вецьце.
Понеже аще начаток жертвы святъ ест, то и примешение • Аще корень святъ, то и ветвие,
Калі ж некаторыя галіны адламаліся, а ты, дзікая аліва, прышчапілася на месца іхняе і сталася супольніцай кораня і соку алівы,
хотя некое ветвие отломися • Ты пакъ дивія маслина будучи, въщепен еси в них, и сопричастился есь корению маслины, и тучности ея •
дык не заносься перад галінамі; а калі заносішся, ведай, што ня ты корань трымаеш, а корань — цябе.
Не хвалися ж над ветви, аще ли хвалишися, не ты корень носиш, но корень тебе •
Скажаш: галіны адламаліся, каб мне прышчапіцца.
Речеши убо: отломишеся ветви, да азъ причащуся •
Добра. Яны адламаліся зь няверства, а ты трымаешся вераю; ня мудруй высока, а бойся.
Добре глаголеши: невериемъ отломишеся, ты же верою стоиши • Не высоко помышляй, но бойся •
Бо калі Бог не пашкадаваў прыродных галін, дык глядзі, ці пашкадуе цябе.
Понеже ест ли Богъ прироженых ветвей не пощаде, еда како и тебе не пощадит •
Дык вось бачыш даброць і строгасьць Божую: строгасьць да адпалых, а даброць да цябе, калі жыцьмеш у даброці Божай, інакш і ты будзеш адцяты.
Видь же благость Божию, и грозность Его • На отпадших убо отсечение, а на тебе благодать, ест ли же самъ пребудеши во добрости • Аще ли же ни, то и ты отсечен будеши •
Але і тыя, калі не застануцца ў няверстве, прышчэпяцца, бо Бог мае моц зноў прышчапіць іх.
А они ест ли не пребудут в неверіи своемъ, вщеплени будут • Силенъ бо ест Богъ паки вщепити их •
Бо калі ты адцяты ад прыроднай дзічкі-алівы, і не па прыродзе прышчапіўся да высакароднай алівы, дык тым болей гэтыя прыродныя прышчэпяцца да сваёй алівы.
Понеже аще ты отрезаный с прирожения от дивія маслины, и надъ прирожение вщепленъ есь в добрую маслину • Многым болей сие ониже с прироженья суть ветви, ущеплени будут у свою маслину •
Бо не хачу пакінуць вас, браты, у патайноце гэтай (каб вы не задаваліся дужа сабою), што ажарсьцьвеньне спасьцігла Ізраіля часткова, да той пары, пакуль ня ўвойдуць усе язычнікі,
Не хощу бо васъ не ведети тайны сея братия, да не будете сами в собе мудри яко неведение от части людем Ізраилевым пригодилося ест • Дондеже исполнение языком пріидет,
і так увесь Ізраіль уратуецца, як напісана: «прыйдзе з Сыёна Збаўца і адверне бязбожнасьць ад Якава;
и тако весь Ізраиль спасется якоже пишеть: пріиде от Сиона избавляя и • И отвратит нечестие от Іакова,
і гэта запавет ім ад Мяне, калі здыму зь іх грахі іхнія».
и сее имъ от Мене в завет будеть, еда отиму грехи их •
Што да Дабравесьця, дык яны ворагі вам; а што да выбраньня любасьнікі Божыя ад бацькоў;
По благовествованию убо врази вас ради • По избранию же возлюблени, отець ради •
бо дары і пакліканьне Божае — адмяніць нельга.
Нераскаяны бо суть дарования, и избрания Божія •
Як і вы колісь былі неслухі ў Бога, а цяпер памілаваныя, празь непаслушэнства іхняе, —
Якоже и вы иногда противистеся Богови, а ныне противлениемъ сихъ помиловани бысте •
так і яны цяпер неслухі на памілаваньне ваша, каб і самім быць памілаванымі.
Тако и сие спротивятся вашему помилованию, да и они помиловани будут •
Бо ўсіх замкнуў Бог у непаслушэнства, каб усіх памілаваць.
Затвори убо Богъ всех во противленіи, да всехъ помилуеть •
О, бездань багацьця і мудрасьці і веданьня Божага! якія неспасьцігальныя суды Ягоныя і недасьледныя шляхі Ягоныя!
О глубина богатества, и премудрости, и разума Божия • Яко неиспытанны судове Его, и неизследованы пути Его •
«Бо хто спазнаў розум Гасподні? Або хто дарадца Яму?
Кто бо разуме умъ Господень, и кто советникъ Ему бысть,
Або хто даў Яму наперад, каб Ён мусіў аддаць?»
или кто прежде дасть Ему, и воздасться тому?
Бо ўсё зь Яго, празь Яго і да Яго. Яму слава навекі вякоў. Амін.
Яко и с Того, и Темъ, и в Того вся • Тому слава во веки векомъ аминь •
