Да Рымлянаў 11 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Таму пытаюся: няўжо Бог адкінуў свой народ? Канешне, не! Бо і я ізраэльцянін, з патомства Абрагама, з роду Бэньяміна.
Глаголю убо: еда ли отринулъ Богъ люди Своя? Николиже • Ибо и азъ Ізраильтянин есмъ, от семени Авраамля с племеня Веньяминова •
Не адкінуў Бог народ свой, які пазнаў раней. Ці ж не ведаеце, што пра Іллю кажа Пісанне? Як ён абвінавачваў перад Богам Ізраэль:
Не отринулъ Богъ людей Своих, ихъже прежде и сведалъ • Чили не вете что глаголеть Писание, о Ілии, яко проповедаше предъ Богом на люди Ізраилевы глаголя:
«Пане, прарокаў Тваіх пазабівалі, ахвярнікі Твае зруйнавалі. Застаўся я адзін, а яны палююць на маё жыццё».
Господи пророки Твоя изъбиша, и олтаря Твоя раскопаша, и азъ остахъ единъ, и ищуть души моея •
Але што адказвае яму Бог? «Я пакінуў сабе сем тысяч чалавек, што не схілілі калені перад Баалам».
Но что глаголеть ему отвещание Божие? Оставих Собе седмъ тысещ мужевъ, ониже не поклонишеся на колена своя предъ кумиром Ваалем •
Вось так і цяпер, паводле выбару ласкі, захавалася рэшта.
Такожъ убо и во нынешнее время останкове, по избранной благодати Божией спасени будуть •
А калі праз ласку, то не праз учынкі, інакш ласка не была б ужо ласкай.
Аще ли благодатию Божию, то вже не от дел • Иначей бо благодать уже не была бы благодать • Пак ли же от делъ, то не от благодати • Иначей дело уже не было бы делом •
І што? Чаго Ізраэль шукаў, таго не дасягнуў. Выбраныя дасягнулі, астатнія заўпарціліся,
Что ж убо, чего искаша людие Ізраилевы, того не получиша • А избранніи получиша, прочіи же окаменеша •
як напісана: «Даў ім Бог духа здранцвення: вочы, якімі не бачаць, і вушы, якімі не чуюць, ажно па сённяшні дзень».
Якоже пишеть: иже далъ имъ Богъ духа сокрушения, очи невидения, уши неслышания, даже и до днешнего дня •
І Давід кажа: «Няхай будзе іх стол пасткаю і сілом, спакусай і адплатаю ім.
И Давыдъ глаголеть: да будеть трапеза их во сеть, и во осиление, и въ соблазнъ, и въ воздание имъ •
Няхай зацьмяцца вочы іх, каб не бачыць,і хрыбет іх няхай будзе сагнуты назаўсёды!»
Помрачатся очи их да не видять, и хребетъ их всегда склони •
Таму кажу: няўжо яны спатыкнуліся, каб упасці? Канешне, не! Але ад іх падзення прыйшло збаўленне язычнікам, каб абудзіць у іх руплівасць.
Глаголю бо: еда тако согрешили Іудеи да падуть? Да не будеть, но тых падениемъ спасение бысть языкомъ, дабы раздражнилъ е •
Калі ж падзенне іхняе — гэта багацце для свету, а іхняе прыніжэнне — багацце для язычнікаў, то наколькі ж большая іх паўната!
Аще ли же прегрешение их, богатество мира ест • И отпадение их богатество языком, кольми паче исполнение их •
Я кажу вам, язычнікам: як Апостал язычнікаў я праслаўляю сваё служэнне,
Вамъ глаголю языком: понеже убо есмъ азъ языкомъ Апостолъ • Службу мою прославляю,
каб абудзіць руплівасць сярод сваіх суайчыннікаў і каб прывесці да збаўлення некаторых з іх.
аще како раздражню плоть свою, и ко спасению приведу некия от них?
Бо калі адкідванне іх — гэта прымірэнне для свету, то што ж тады іх прыняцце, калі не паўстанне з мёртвых да жыцця?
Аще убо отложение их примирение мира • Что приятие, разве животъ от мертвых?
Калі рошчына святая, то і цеста; і калі корань святы, то і галлё.
Понеже аще начаток жертвы святъ ест, то и примешение • Аще корень святъ, то и ветвие,
Калі ж некаторыя з галін адламаліся, а ты, будучы дзікай аліўкай, прышчапіўся замест іх і жывішся ад аліўкавага кораня,
хотя некое ветвие отломися • Ты пакъ дивія маслина будучи, въщепен еси в них, и сопричастился есь корению маслины, и тучности ея •
то не выхваляйся перад галінамі. Калі выхваляешся, то памятай, што не ты трымаеш корань, але корань цябе.
Не хвалися ж над ветви, аще ли хвалишися, не ты корень носиш, но корень тебе •
Можа скажаш: «Галіны адламаліся, каб я быў прышчэплены».
Речеши убо: отломишеся ветви, да азъ причащуся •
Добра. Яны адламаліся з прычыны бязвер’я, а ты трымаешся дзякуючы веры. Не ўзвышайся, але бойся.
Добре глаголеши: невериемъ отломишеся, ты же верою стоиши • Не высоко помышляй, но бойся •
Калі Бог прыродных галін не пашкадаваў, то і цябе не пашкадуе.
Понеже ест ли Богъ прироженых ветвей не пощаде, еда како и тебе не пощадит •
Убач дабрыню і суровасць Божую: суровасць да адпаўшых, а дабрыню Божую да цябе, калі будзеш трываць у гэтай дабрыні. Інакш і ты будзеш адрэзаны.
Видь же благость Божию, и грозность Его • На отпадших убо отсечение, а на тебе благодать, ест ли же самъ пребудеши во добрости • Аще ли же ни, то и ты отсечен будеши •
Яны ж, калі не застануцца ў бязвер’і, будуць прышчэпленыя, бо мае Бог моц ізноў прышчапіць іх!
А они ест ли не пребудут в неверіи своемъ, вщеплени будут • Силенъ бо ест Богъ паки вщепити их •
Калі ты адрэзаны ад натуральнай для цябе дзікай аліўкі і насуперак прыродзе прышчэплены да добрай аліўкі, тым больш тыя, прыродныя, будуць прышчэпленыя да сваёй аліўкі.
Понеже аще ты отрезаный с прирожения от дивія маслины, и надъ прирожение вщепленъ есь в добрую маслину • Многым болей сие ониже с прироженья суть ветви, ущеплени будут у свою маслину •
Не хачу пакінуць вас, браты, у няведанні гэтай таямніцы, каб вы не лічылі сябе мудрымі, таму што ўпартасць ахапіла Ізраэль часткова, пакуль не ўвойдзе паўната язычнікаў.
Не хощу бо васъ не ведети тайны сея братия, да не будете сами в собе мудри яко неведение от части людем Ізраилевым пригодилося ест • Дондеже исполнение языком пріидет,
І так увесь Ізраэль збавіцца, як напісана: «Прыйдзе з Сіёна Вызваліцель і адверне бязбожнасць ад Якуба.
и тако весь Ізраиль спасется якоже пишеть: пріиде от Сиона избавляя и • И отвратит нечестие от Іакова,
Гэта запавет Мой з імі, калі забяру грахі іхнія».
и сее имъ от Мене в завет будеть, еда отиму грехи их •
Паводле Евангелля — яны ворагі праз вас;
По благовествованию убо врази вас ради • По избранию же возлюблени, отець ради •
а паводле выбрання — умілаваныя з прычыны айцоў. Бо дары і пакліканне Божае нязменныя!
Нераскаяны бо суть дарования, и избрания Божія •
Як і вы некалі былі непаслухмяныя Богу, а цяпер памілаваны праз іхнюю непаслухмянасць,
Якоже и вы иногда противистеся Богови, а ныне противлениемъ сихъ помиловани бысте •
гэтак і яны цяпер непаслухмяныя, каб праз змілаванне над вамі і яны былі памілаваныя.
Тако и сие спротивятся вашему помилованию, да и они помиловани будут •
Бог замкнуў усіх у непаслухмянасць, каб усіх памілаваць!
Затвори убо Богъ всех во противленіи, да всехъ помилуеть •
О глыбіня багацця і мудрасці, і пазнання Бога! Якія неспасцігальныя прысуды Яго і нязведаныя шляхі Ягоныя!
О глубина богатества, и премудрости, и разума Божия • Яко неиспытанны судове Его, и неизследованы пути Его •
Бо хто спазнаў розум Пана? Або хто быў дарадцам Ягоным?
Кто бо разуме умъ Господень, и кто советникъ Ему бысть,
Або хто даў Яму раней, каб атрымаць адплату?
или кто прежде дасть Ему, и воздасться тому?
Бо з Яго і праз Яго, і для Яго ўсё. Яму хвала навекі. Амэн.
Яко и с Того, и Темъ, и в Того вся • Тому слава во веки векомъ аминь •
