Да Рымлянаў 11 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Пытаю тады: Няўжо Бог адкінуў свой народ? Ніколі! Бо і я-ж Ізраэлец з роду Абрагама, з пакалення Бэн’яміна.
Глаголю убо: еда ли отринулъ Богъ люди Своя? Николиже • Ибо и азъ Ізраильтянин есмъ, от семени Авраамля с племеня Веньяминова •
Бог не адкінуў свайго народу, які ўпярод выбраў. Ціж ня ведаеце што Пісанне кажа аб Гальяшу, як ён скардзіцца Богу на Ізраэля?
Не отринулъ Богъ людей Своих, ихъже прежде и сведалъ • Чили не вете что глаголеть Писание, о Ілии, яко проповедаше предъ Богом на люди Ізраилевы глаголя:
Усеспадару! Прарокаў Тваіх пазабівалі, аўтары Твае паразвальвалі, застаўся толькі, я адзін, ды й мае душы шукаюць. (3 Кар. 19:10−14).
Господи пророки Твоя изъбиша, и олтаря Твоя раскопаша, и азъ остахъ единъ, и ищуть души моея •
І штож яму гаворыць Божы адказ? Пакінуў Я Сабе сем тысяч мужоў, якіе не ўвагнулі перад Баалем калень. (3 Кар. 19:18).
Но что глаголеть ему отвещание Божие? Оставих Собе седмъ тысещ мужевъ, ониже не поклонишеся на колена своя предъ кумиром Ваалем •
Гэтак вось і ў нашым часе ёсьць астанак, выбраны з ласкі.
Такожъ убо и во нынешнее время останкове, по избранной благодати Божией спасени будуть •
А калі з ласкі, дык не за учынкі, інакш бо: ласка ня былаб ужо ласкай.
Аще ли благодатию Божию, то вже не от дел • Иначей бо благодать уже не была бы благодать • Пак ли же от делъ, то не от благодати • Иначей дело уже не было бы делом •
Дык штож? Ізраэль не асягнуў таго, чаго шукаў, выбраныя-ж асягнулі; а рэшта заскемелі,
Что ж убо, чего искаша людие Ізраилевы, того не получиша • А избранніи получиша, прочіи же окаменеша •
як напісана: Бог даў духа атупеньня, вочы каб ня бачылі, а вушы каб ня чулі аж па сянняшні дзень. (Із. 29:10; Паўт. Пр. 29:4).
Якоже пишеть: иже далъ имъ Богъ духа сокрушения, очи невидения, уши неслышания, даже и до днешнего дня •
А Давід кажа: Хай стол іх станецца ім цянётамі й пасткаю: ім на упадак ды на адплату;
И Давыдъ глаголеть: да будеть трапеза их во сеть, и во осиление, и въ соблазнъ, и въ воздание имъ •
Хай зацьмяцца ім вочы, каб ня бачылі, а хрыбет згорбіцца назаўсёды. (Пс. 68:23−4).
Помрачатся очи их да не видять, и хребетъ их всегда склони •
Пытаю восьжа: Ціжбы гэтак яны спатыкнуліся, каб аж упасьці? Зусім не! Дык-жа іхні упадак стаўся для паганаў збаўленнем, выклікаючы ў іх зайздросьлівасьць.
Глаголю бо: еда тако согрешили Іудеи да падуть? Да не будеть, но тых падениемъ спасение бысть языкомъ, дабы раздражнилъ е •
А калі праступства іх сталася багацьцем для сьвету, а заняпад — абагаценнем паганаў, то наколькіж болей — поўналікасьць іхняя?
Аще ли же прегрешение их, богатество мира ест • И отпадение их богатество языком, кольми паче исполнение их •
Вам-жа кажу, паганам: Дакуль астаюся Апосталам паганаў, я ўслаўляцюм паслугу маю;
Вамъ глаголю языком: понеже убо есмъ азъ языкомъ Апостолъ • Службу мою прославляю,
так што мо’ і маіх суродзічаў разбуджу парыў і хоць некаторых збаўлю.
аще како раздражню плоть свою, и ко спасению приведу некия от них?
Бо калі адкіненне іх ёсьць пагадненнем для сьвету, то чымжа будзе прыняцьце іх, як ня жыцьцё з мяртвых?
Аще убо отложение их примирение мира • Что приятие, разве животъ от мертвых?
Калі бо рошчына сьвятая, дык — і цеста; і калі корэнь сьвяты, дык — і гальлё.
Понеже аще начаток жертвы святъ ест, то и примешение • Аще корень святъ, то и ветвие,
Каліж навет дзе-якія з галін і адламаны, а ты, будучы аліўною дзічкаю, заміж іх прышчэплены ды стаўся злучвом кораня й аліўкавых сокаў,
хотя некое ветвие отломися • Ты пакъ дивія маслина будучи, въщепен еси в них, и сопричастился есь корению маслины, и тучности ея •
дык ня вывышайся перад галінамі; калі-ж вывышаешся, дык ведай тое, што ня ты кораня дзяржыш, але корань — цябе.
Не хвалися ж над ветви, аще ли хвалишися, не ты корень носиш, но корень тебе •
Скажаш мо: Адломаны галіны, каб я быў прышчэплены.
Речеши убо: отломишеся ветви, да азъ причащуся •
Добра. Іх адламана дзеля недаверства; а ты-ж стаіш верай — ня будзь-жа ганарлівы, але боязны;
Добре глаголеши: невериемъ отломишеся, ты же верою стоиши • Не высоко помышляй, но бойся •
бо калі Бог не пашчадзіў галін прыродных, тымболей можа не пашчадзіць і цябе.
Понеже ест ли Богъ прироженых ветвей не пощаде, еда како и тебе не пощадит •
Дык май на увазе дабрату і суровасьць Божу: на адпалых суровасьць, а на цябе дабрата, калі вытрываеш пры дабраце Божай; інакш бо — і ты будзеш адцяты.
Видь же благость Божию, и грозность Его • На отпадших убо отсечение, а на тебе благодать, ест ли же самъ пребудеши во добрости • Аще ли же ни, то и ты отсечен будеши •
Але й яны, калі трывацімуць у недаверстве, будуць прышчэплены; Бог бо мае сілу нанава ўшчапіць іх.
А они ест ли не пребудут в неверіи своемъ, вщеплени будут • Силенъ бо ест Богъ паки вщепити их •
Бо калі ты, адцяты ад дзікое з-натуры аліўкі, быў проці натуры прышчэплены к добрай аліўцы, дык тым-болей прышчэпяцца да свае аліўкі,тые, што з-натуры да яе належаць.
Понеже аще ты отрезаный с прирожения от дивія маслины, и надъ прирожение вщепленъ есь в добрую маслину • Многым болей сие ониже с прироженья суть ветви, ущеплени будут у свою маслину •
Ня хочу бо пакінуць вас, браты, у няведанні тайніцы гэтае — каб ня мроілі самы сабе — што засьлепленне пала на Ізраэля толькі часткова, пакуль ня ўвойдуць поўнасьцю пагане;
Не хощу бо васъ не ведети тайны сея братия, да не будете сами в собе мудри яко неведение от части людем Ізраилевым пригодилося ест • Дондеже исполнение языком пріидет,
а тады і ўвесь Ізраэль будзе збаўлёны, як напісана: Прыйдзе з Сыону Вызваліцель, які адверне бязбожнасьць ад Якуба.
и тако весь Ізраиль спасется якоже пишеть: пріиде от Сиона избавляя и • И отвратит нечестие от Іакова,
І гэта будзе ад мяне запавет ім, як адпушчу грахі іхнія. (Із. 59:20).
и сее имъ от Мене в завет будеть, еда отиму грехи их •
З увагі на Эванэлію яны дзеля вас ворагі, а паводле выбрання — улюблёныя дзеля айцоў;
По благовествованию убо врази вас ради • По избранию же возлюблени, отець ради •
бо дары Божыя і поклік нязьменныя.
Нераскаяны бо суть дарования, и избрания Божія •
Як і вы калісь ня верылі Богу, а цяпер вось даступіліся міласэрдзя празь іхняе няверства,
Якоже и вы иногда противистеся Богови, а ныне противлениемъ сихъ помиловани бысте •
гэтак і яны ня ўверылі цяпер у памілаванне вас, каб і самы асягнулі міласэрдзе.
Тако и сие спротивятся вашему помилованию, да и они помиловани будут •
Бог бо ўсіх замкнуў у няверстве, каб над усімі зьлітавацца.
Затвори убо Богъ всех во противленіи, да всехъ помилуеть •
О, глыбіня багацьцяў прамудрасьці й веды Божай! Якжа недасяжныя пастановы Ягоныя і нявысьледныя шляхі Ягоныя!
О глубина богатества, и премудрости, и разума Божия • Яко неиспытанны судове Его, и неизследованы пути Его •
Хто бо калі пазнаў думку Госпада!? Або хто быў дараднікам Ягоным? (Із. 40:13).
Кто бо разуме умъ Господень, и кто советникъ Ему бысть,
Ці хто даў Яму першы, камуб меў аддаваць? (Із. 40:13−14).
или кто прежде дасть Ему, и воздасться тому?
Усё бо зь Яго, празь Яго і для Яго. Яму хвала навекі. Амэн.
Яко и с Того, и Темъ, и в Того вся • Тому слава во веки векомъ аминь •
