Да Рымлянаў 6 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык штож скажам? Трывацімем у граху, каб памнажалася ласка? Барані Божа!
Что убо речем? Пребудемъ во гресе да благодать умножится? Да не будеть то •
Мыж умярлі для граху, якжа тады ў ім будзем жыць?
Имъже бо умрохомъ грехомъ, и како жъ паки поживемъ в немъ?
Няўжэ ня ведаеце, што ўсе мы ахрышчаны ў Езусе Хрыстусе, ў Ягонай сьмерці хрысьціліся?
Или не разумеете сего братия • Яко елици крестихомся во Христа Ісуса • Во смерть Его крестихомся •
Праз хрост бо мы разам зь Ім пахаваныя ў сьмерці, каб як Хрыстус хвалаю Айца ўстаў ізь мяртвых, гэтак і мы ў вабноўленым жыцьці хадзілі.
Сопогребохомся убо с Нимъ на смерть? Да якоже воста Христосъ от мертвых, славою Отчею • Тако и мы во обновленіи жития ходити начнемъ •
Бо-ж калі мы сталіся прышчэпленымі падобе Ягонай сьмерці, дык таксама і — згробуўстання будзем.
Аще убо сраслени быхомъ с Ним по подобию смерти Его, то и воскресени будем •
Ведаючы тое, што стары чалавек разам зь Ім укрыжаваны, каб грэшнае цела было зьліквідавана ды мы болей ня служылі граху.
Сие ведяще яко ветхый нашъ человекъ с Нимъ распятся, дабы было изъпразнено тело греховное, да к тому не поработаемъ греху •
Хто ўмёр, той ад граху вызваліўся.
Умрый бо греху, оправъдается от греха •
А калі мы ўмярлі з Хрыстусам, дык верым, што і жыць будзем разам зь Ім.
Аще ли же умрохомъ со Христомъ, веруемъ яко живи будемъ с Нимъ •
Ведаючы, што Хрыстус згробуўстаўшы, болей ня ўмірае: сьмерць над Ім ужо не валадарыціме.
Ведуще иже Христосъ воста от мертвых, уже не умреть, смерть болей Ему не одолееть •
Бо што Ён памёр для граху, дык раз памёр, а што жыве, то для Бога жыве.
Еже бо умре грехови, умеръ естъ единою а еже живеть, живъ ест Богови •
Гэтак і вы лічэце сябе памёршымі для граху, жывымі-ж для Бога ў Езусе Хрыстусе Усеспадару нашым.
Тако и вы причитайте себе, мертвым убо быти греху, живым же Богови о Христе Ісусе Господи нашемъ •
Дык хайжа не валадарыць грэх у сьмяротным целе вашым, каб паняволіцца ягоным похацям;
Да не царствуеть же грехъ во смертелномъ теле вашемъ, ни послушайте похотей его,
і ня выдавайце граху спатрабляць чэлесы вашага цела на ганьбу, а паручайце сябе, як згробуўсталых, ды чэлесы вашыя 0 Богу на знадобу праведнасьці.
а ни выдавайте удовъ вашихъ во оружие неправости греху • Но представляйте себе Богови, яко от мертвых живи • И уды ваша выдайте во оружие справедливости Богу •
Грэх бо над вамі валадарыць ня будзе, бож вы не пад Законам, але пад ласкаю.
И тако грехъ не будеть владети над вами, несте бо под законом, но под благодатию •
Тады што? Ці будзем грашыць дзеля таго, што мы не пад Законам, але пад ласкаю? Ніколі!
И что жъ, тогда грешити будемъ яко несмы под закономъ, но под благодатию? Да не будемъ •
Няўжэ ня ведаеце, што каму аддаяцеся ў паслухмяную службу, таго вы і слугі, каго слухаеце: або граху — на сьмерць, або послуху — на праведнасьць.
Еда ли не вете сего, яко емуже представляете себе служити во послушаніи, того раби есте, егоже послушаете, или греха во смерть, или послушания во правду?
Богу дзякаваць, што будучы ўпярод нявольнікамі граху, вы сталіся шчыра паслушнымі той форме навукі, якой аддаліся.
Благодарите ж Бога, яко бывше раби греху, послушасте от серца, в онже предастеся образ учения •
Асвабадзіўшыся ад граху, сталіся паслушнымі праведнасьці.
Свобождьшеся от греха, поработистеся правде •
Гавару палюдзку дзеля прыроднай слабасьці вашай: бо як аддавалі вы чэлесы вашыя на услугі нячыстасьці й ганьбе, каб гразнуць у нягоднасьці, гэтак цяпер аддайце вашае цела ў службу праведнасьці на усьвячэнне.
Человеческо глаголю, для немощи плоти вашея • Якоже бо представясте уды ваша рабы нечистоте, и неправде во безаконие • Тако и ныне представте уды ваша рабы правде во святыню •
Бо-ж як былі вы нявольнікамі граху, тады былі вольнымі ад праведнасьці.
Внегда бо раби бесте греху, свободни бысте от правды •
І штож за карысьць вы мелі з таго, чаго цяперака даводзіцца саромецца? Бо канец таго — сьмерць.
И кой плодъ иместе тогда во тых, о нихже ныне стыдитеся? Конець убо онемъ смерть •
А вось цяпер вы вольныя ад граху і стаўшыся Божымі слугамі, маеце пажытак ваш у-ва ўсьвячэнні, а мэту — ў жыцьці вечным.
Ныне же свобождьшеся от греха, и поработившеся Богови • Имате плодъ вашъ во святыню • А конець естъ животъ вечный •
Заплата бо за грэх — гэта сьмерць; а ласка Божа — гэта жыцьцё вечнае ў Езусе Хрыстусе Усеспадару нашым.
Оброци бо греха смерть, а дарование Божие жизнь вечная о Христе Ісусе Господе нашемъ •
