1 Яна 1 разьдзел
Першае пасланьне Яна
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Тое, што было ад пачатку, што мы чулі аб Слове жыцьця, што бачылі сваімі вачыма, што азіралі й да чаго дакраналіся нашыя рукі, —
Иже бе исперва, еже слышахомъ, еже видехомъ очима нашима, еже прозрехом, и руки наше осязаша • О Словеси животнемъ,
жыцьцё бо аб’яўлена было і мы бачылі ды сьветчым і аглашаем вам жыцьцё вечнае, што было ў Айца й зьявілася нам; —
и животъ явися, и видехомъ, и сведетельствуемъ, и возвещаемъ вамъ животъ вечный • Иже бе у Отца, и явися намъ •
аб тым, што мы відзелі й чулі, абвяшчаем вам, каб і вы мелі суудзел з намі; а наш удзел ёсьць з Айцом і Сынам Ягоным Езусам Хрыстусам.
Еже видехомъ и слышахомъ поведаемъ вамъ да и вы приобщение имате с нами • Объщение же наше да будеть, со Отцемъ, и Сыномъ Его Ісусъ Христомъ, и Святым Духомъ •
Гэта пішам вам, каб вы цешыліся поўнарадасна.
И сие пишемъ вамъ, да радость ваша будеть исполнена •
А дабравесьць, якую мы чулі ад Яго ды зьвяшчаем вам, ёсьць тая, што Бог ёсьць сьвятло і няма ў Ім ніякае цемры.
То естъ обетование еже слышахомъ, и поведаемъ вамъ • Яко Богъ светъ ест, и тмы в Немъ несть ни единое,
Каліб мы казалі што маем зь Ім сулучнасьць, а хадзілі ў цьме, дык былоб махлярства, паступак няпраўдны:
аще речем приобщение имамы с Ним и во тме ходимъ, илъжемъ и не творимъ истинны •
а калі ходзім у сьвятле, як і Ён сам у сьвятле ёсьць, дык маем зь Ім узаемасувязь і кроў Сына Ягонага, Езуса Хрыстуса, ачышчае нас ад граху ўсякага.
Аще ли же во свете ходимъ, яко и Сам во свете ест • Приобщение имамы въкупе с Ним, и Кровь Ісуса Христа Сына Его очистить нас от всякого греха •
Каліб мы сказалі, ня маем граху, дык зводзім сябе самых і няма ў нас праўды.
Возлюбленіи аще речем греха не имамы, себе ильстимъ, и истинны несть в нас •
А калі вызнаем нашы грахі, дык Бог — верны й справядлівы, адпусьціць нам ды ачысьціць нас ад усякай нягоднасьці.
Аще исповедуемъ грехы наша веренъ ест, и праведенъ • Да отпустить нам грехи, и очистить насъ от всякия неправды •
І каліб мы сказалі, што не зграшылі, дык робім Яго махлярскім і няма у нас Ягонага слова.
Аще речемъ: яко не согрешихомъ лжай творимъ, и слова Его несть в насъ •
