Да Рымлянаў 6 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык што скажам? застава́цца нам у граху́, каб прымно́жылася благада́ць? Ні ў якім разе.
Что убо речем? Пребудемъ во гресе да благодать умножится? Да не будеть то •
Як жа мы, памёршы для граху, будзем далей жыць у ім?
Имъже бо умрохомъ грехомъ, и како жъ паки поживемъ в немъ?
Хіба́ не ведаеце, што ўсе мы, ахры́шчаныя ў Хрыста Іісуса, у смерць Яго ахры́шчаны?
Или не разумеете сего братия • Яко елици крестихомся во Христа Ісуса • Во смерть Его крестихомся •
Дык вось, мы былі пахава́ны разам з Ім хрышчэ́ннем у смерць, каб, як Хрыстос уваскрэс з мёртвых славаю Айца, так і нам жыць новым жыццём.
Сопогребохомся убо с Нимъ на смерть? Да якоже воста Христосъ от мертвых, славою Отчею • Тако и мы во обновленіи жития ходити начнемъ •
Бо калі мы з’ядна́ліся з Ім падабе́нствам смерці Яго, то будзем з’ядна́ны і падабе́нствам уваскрасе́ння,
Аще убо сраслени быхомъ с Ним по подобию смерти Его, то и воскресени будем •
ве́даючы тое, што даўне́йшы наш чалавек быў распяты з Ім, каб знішчана было цела грахоўнае, каб нам ужо не быць раба́мі граху́;
Сие ведяще яко ветхый нашъ человекъ с Нимъ распятся, дабы было изъпразнено тело греховное, да к тому не поработаемъ греху •
бо хто памёр, той вы́звалены ад граху.
Умрый бо греху, оправъдается от греха •
Калі ж мы памерлі з Хрыстом, то веруем, што і жыць будзем з Ім,
Аще ли же умрохомъ со Христомъ, веруемъ яко живи будемъ с Нимъ •
ве́даючы, што Хрыстос, уваскрэ́слы з мёртвых, ужо не паміра́е: смерць ужо не ма́е над Ім улады.
Ведуще иже Христосъ воста от мертвых, уже не умреть, смерть болей Ему не одолееть •
Бо, што Ён памёр, то для граху́ памёр раз назаўсёды, а што жыве́, то жыве́ для Бога.
Еже бо умре грехови, умеръ естъ единою а еже живеть, живъ ест Богови •
Так і вы лічы́це сябе мёртвымі для граху́, а жывы́мі для Бога ў Хрысце Іісусе, Госпадзе нашым.
Тако и вы причитайте себе, мертвым убо быти греху, живым же Богови о Христе Ісусе Господи нашемъ •
Дык няхай не пану́е грэх у смяро́тным ва́шым це́ле і не падпарадко́ўвае вас пажа́днасцям яго;
Да не царствуеть же грехъ во смертелномъ теле вашемъ, ни послушайте похотей его,
і не аддава́йце граху́ чле́наў вашых, робячы іх прыла́дамі няпра́веднасці, а адда́йце сябе Богу як тых, што ажылí з мёртвых, і чле́ны вашы — Богу, робячы іх прыла́дамі пра́веднасці.
а ни выдавайте удовъ вашихъ во оружие неправости греху • Но представляйте себе Богови, яко от мертвых живи • И уды ваша выдайте во оружие справедливости Богу •
Грэх жа не павінен над вамі ўлада́рыць, бо вы не пад законам, а пад благадаццю.
И тако грехъ не будеть владети над вами, несте бо под законом, но под благодатию •
Дык што́ ці будзем грашы́ць, паколькі мы не пад законам, а пад благада́ццю? Ні ў якім разе.
И что жъ, тогда грешити будемъ яко несмы под закономъ, но под благодатию? Да не будемъ •
Хіба́ не ведаеце, што каму вы аддаяце́ сябе ў рабы́ на паслухмя́насць, то вы і рабы́ таго, каго слу́хаецеся: ці рабы граху на смерць, ці рабы паслухмянасці на пра́веднасць.
Еда ли не вете сего, яко емуже представляете себе служити во послушаніи, того раби есте, егоже послушаете, или греха во смерть, или послушания во правду?
Дзякуй Богу, што вы, якія былí раба́мі граху, сталі ўсім сэ́рцам паслухмя́нымі таму роду вучэ́ння, ў якім вы былі наста́ўлены.
Благодарите ж Бога, яко бывше раби греху, послушасте от серца, в онже предастеся образ учения •
А вы́зваліўшыся ад граху́, вы сталі раба́мі пра́веднасці.
Свобождьшеся от греха, поработистеся правде •
Я кажу, разважа́ючы па-чалаве́чы, з-за не́мачы плоці вашай. Як вы аддава́лі чле́ны вашы ў рабы́ нечыстаце́ і беззако́нню дзе́ля беззако́ння, так цяпер адда́йце чле́ны вашы ў рабы́ пра́веднасці дзе́ля асвячэ́ння.
Человеческо глаголю, для немощи плоти вашея • Якоже бо представясте уды ваша рабы нечистоте, и неправде во безаконие • Тако и ныне представте уды ваша рабы правде во святыню •
Бо калі вы былí раба́мі граху, тады былі свабоднымі ад праведнасці.
Внегда бо раби бесте греху, свободни бысте от правды •
Які ж плод вы ме́лі тады́ Тое, за што цяпер со́рамна вам, бо канец яго — смерць.
И кой плодъ иместе тогда во тых, о нихже ныне стыдитеся? Конець убо онемъ смерть •
Цяпер жа, вы́зваліўшыся ад граху́ і стаўшы рабамі Богу, вы маеце плод ваш — асвячэ́нне, а канец — жыццё вечнае.
Ныне же свобождьшеся от греха, и поработившеся Богови • Имате плодъ вашъ во святыню • А конець естъ животъ вечный •
Бо пла́та за грэх — смерць, а дар Божы — жыццё вечнае ў Хрысце Іісусе, Госпадзе нашым.
Оброци бо греха смерть, а дарование Божие жизнь вечная о Христе Ісусе Господе нашемъ •
