Да Рымлянаў 13 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Кожная душа няхай падпарадко́ўваецца вышэ́йшым ула́дам, бо няма ўлады не ад Бога; а існу́ючыя ўлады Богам устаноўлены.
Всяка душа властелем обладающимъ да повинуется • Несть бо власти аще не от Бога • И еже суть от Бога, повелениемъ Его учинена суть •
Бо хто працівіцца ўладзе, той супрацьстаíць Божаму ўстанаўле́нню; а хто супрацьстаіць, той сам на сябе накліча асуджэ́нне.
Темже противляяся власти, Божию повелению противляется • И кто противится тому, судъ пріимет •
Таму што начальнікі стра́шныя не для добрых спраў, а для злых. Хочаш не баяцца ўлады? Рабі дабро, і будзеш мець пахвалу ад яе;
Князи бо не суть в боязнь добро делающим, но злое • Хощеши ли же не боятися власти, доброе чини • И будеши мети похвалу от нея •
бо яна — слуга Божы, табе на дабро. Калі ж будзеш рабіць зло, то бойся, бо яна не дарэмна носіць меч: яна — слуга Божы, які помсціць і карае таго, хто робіць зло.
Божій убо слуга ест тобе к доброму • Пак ли же зло твориши, бойся • Не дармо убо мечь носит Божій слуга ест, тобе отмъститель во гневе зло творящему •
Так што трэба падпарадко́ўвацца не толькі з-за страху пакарання, але і па сумле́нню.
Прото мусите повиноватіся имъ • Не толико для гневу, но и для совести •
Дзеля таго вы і падаткі пла́ціце; бо начальнікі — служы́целі Божыя, якія іменна гэтым пастаянна займаюцца.
Сего ради дани давайте, служітели убо Божіи суть, за тое Ему служаще •
Дык вось, аддавайце кожнаму нале́жнае: каму пада́так — пада́так; каму пошліну — пошліну; каму страх — страх; каму пашану — пашану.
Воздадите ж всем долгы: емуже урокъ, урок • Емуже дань, дань • Емуже страхъ, страхъ • Емуже честь, честь •
Нікому нічым не будзьце ў даўгу, акрамя доўгу ўзаемнай любові; бо хто лю́біць іншага, той вы́канаў закон.
Ни единому ж чимъ должни будете, толико другъ друга любите • Любяй бо друга своего, законъ наполнилъ ест •
Таму што за́паведзі: «не пралюбадзейнічай», «не забівай», «не крадзь», «не све́дчы лжыва», «не пажадай чужога» і любая іншая — усе яны заключаюцца ў гэтым выслоўі: «узлюбі бліжняга твайго, як самога сябе».
Еже бо не прелюбы сотвориши, не убиеши, не украдеши, не лжисвидетельствуеши, чуждего не похощеши • А ест ли и иная кая заповед, в сем слове совершается: возлюбиши ближнего своего яко сам ся,
Любоў не чы́ніць бліжняму зла; так што любоў ёсць выкананне закону.
любяй ближнего зла не соделовает • Наполнение убо закону любовь •
Тым болей, што вы ведаеце час: пара́ ўжо нам абудзíцца ад сну. Бо цяпер спасенне да нас бліжэй, чым тады, калі мы ўве́равалі.
И сие ведуще время, часъ нам ест уже от сна востати • Ныне бо ближе ест наше спасеніе нежели егда веровахом •
Ноч мінае, а дзень наблізіўся: дык адкінем справы цемры і надзе́нем зброю святла.
Нощъ проиде, а день приближися: отверзем же дела тмы, и облечемся во оружие света,
Як удзень, будзем паводзіць сябе прыстойна: не ў гульбе́ і п’янстве, не ў распу́сце і разбэшчанасці, не ў зва́дах і за́йздрасці;
яко во дні почтиве ходим, не во обыядени, ні во опианіи, не во любодеани, ні во стыдодеани, не во свару ни во зависти •
але апранíцеся ў Госпада Іісуса Хрыста, і клопат пра плоць не ператвара́йце ў пажа́днасць.
Но облецете Господа Ісуса Христа • И плоти угодия не творите в похоти •
