Да Рымлянаў 13 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Усякая душа няхай падпарадкоўваецца вышэйшым уладам, бо няма ўлады, каб не ад Бога; а ўлады, якія ёсьць, ад Бога пастаўлены.
Всяка душа властелем обладающимъ да повинуется • Несть бо власти аще не от Бога • И еже суть от Бога, повелениемъ Его учинена суть •
Так што, хто працівіцца ўладзе, супрацьстаіць Божай пастанове. А тыя, якія супрацьстаяць, самі на сябе прысуд атрымаюць.
Темже противляяся власти, Божию повелению противляется • И кто противится тому, судъ пріимет •
Бо начальнікі страшныя не для тых, якія робяць добрае, але [для тых, якія робяць] кепскае. А хочаш не баяцца ўлады, рабі добрае, і будзеш мець пахвалу ад яе.
Князи бо не суть в боязнь добро делающим, но злое • Хощеши ли же не боятися власти, доброе чини • И будеши мети похвалу от нея •
Бо [начальнік — гэта] Божы служыцель табе на дабро. А калі робіш злое, бойся, бо ён не дарэмна носіць меч, бо ён — Божы служыцель, мсьціўца на гнеў таму, хто робіць злое.
Божій убо слуга ест тобе к доброму • Пак ли же зло твориши, бойся • Не дармо убо мечь носит Божій слуга ест, тобе отмъститель во гневе зло творящему •
Дзеля гэтага трэба падпарадкоўвацца ня толькі з увагі на гнеў, але і на сумленьне.
Прото мусите повиноватіся имъ • Не толико для гневу, но и для совести •
Бо дзеля гэтага вы і падаткі плаціце, бо яны — Божыя служыцелі, гэтым самым заўсёды занятыя.
Сего ради дани давайте, служітели убо Божіи суть, за тое Ему служаще •
Дык аддавайце кожнаму належнае: каму падатак — падатак, каму мыта — мыта, каму страх — страх; каму пашану — пашану.
Воздадите ж всем долгы: емуже урокъ, урок • Емуже дань, дань • Емуже страхъ, страхъ • Емуже честь, честь •
Ня будзьце вінныя нікому нічога, апрача ўзаемнай любові, бо хто любіць іншага, той споўніў Закон.
Ни единому ж чимъ должни будете, толико другъ друга любите • Любяй бо друга своего, законъ наполнилъ ест •
Бо прыказаньні «Не чужалож», «Не забівай», «Не крадзі», «Ня сьведчы фальшыва», «Не пажадай» і кожнае іншае зьмяшчаюцца ў гэтым слове: «Любі бліжняга твайго як самога сябе».
Еже бо не прелюбы сотвориши, не убиеши, не украдеши, не лжисвидетельствуеши, чуждего не похощеши • А ест ли и иная кая заповед, в сем слове совершается: возлюбиши ближнего своего яко сам ся,
Любоў ня робіць благога бліжняму; дык любоў — гэта спаўненьне Закону.
любяй ближнего зла не соделовает • Наполнение убо закону любовь •
І гэтак [рабіце], ведаючы час, што ўжо гадзіна абудзіцца нам зо-сну, бо цяпер бліжэй да нас збаўленьне, чым калі мы паверылі.
И сие ведуще время, часъ нам ест уже от сна востати • Ныне бо ближе ест наше спасеніе нежели егда веровахом •
Ноч зыходзіць, а дзень наблізіўся, дык адкінем справы цемры і апранемся ў зброю сьвятла.
Нощъ проиде, а день приближися: отверзем же дела тмы, и облечемся во оружие света,
Як удзень, будзем хадзіць прыстойна, не ў гулянках і п’янстве, не ў юрлівасьці і бессаромнасьці, ня ў сварцы і зайздрасьці,
яко во дні почтиве ходим, не во обыядени, ні во опианіи, не во любодеани, ні во стыдодеани, не во свару ни во зависти •
але апраніцеся ў Госпада Ісуса Хрыста і не дагаджайце целу ў пажаданьнях.
Но облецете Господа Ісуса Христа • И плоти угодия не творите в похоти •
