Да Рымлянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык што, скажам, Абрагам, бацька наш, знайшоў паводле цела?
І что жъ речемъ Авраама отца нашего обрести по плоти?
Бо калі Абрагам апраўданы ўчынкамі, ён мае пахвалу, але ня перад Богам.
Естъ ли же Авраамъ от дел оправдася, имат похвалу, но не от Бога •
Бо што кажа Пісаньне? «Паверыў Абрагам Богу, і залічана яму за праведнасьць».
Что же Писание о немъ глаголеть? Верова Авраамъ Богови, и вменися ему во правду •
Таму, хто робіць, нагарода ня з ласкі залічваецца, але з павіннасьці;
Делающему бо мзда не вменяется по благодати, но по долгу •
а таму, хто ня робіць, але верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожніка, вера ягоная залічваецца за праведнасьць.
А не делающю, верующему же въ Того, иже оправдаеть нечстиваго, вменяется вера его во правду •
Гэтак і Давід кажа, што шчасьце чалавеку, якому Бог залічвае праведнасьць незалежна ад учынкаў:
Якоже и Давыдъ глаголеть, о блаженъстве человека, ему же Богъ вменяеть веру въ правду без делъ закона •
«Шчасьлівыя тыя, якім адпушчаныя беззаконьні і якім грахі прыкрытыя;
Блажени имъже отпустишеся безакония, и имже прикришеся греси •
шчасьлівы чалавек, якому Госпад не залічыць грэху».
Блаженъ мужъ емуже не въменить Господь греха •
Дык шчаснасьць гэтая для абрэзаных ці і для неабрэзаных? Бо мы кажам, што Абрагаму вера залічана за праведнасьць.
Блаженство убо сие, на обрезание ли толико, чили и на необрезание ест? Глаголеть бо, яко вменися Аврааму вера во правду •
Дык калі залічана? У абразаньні ці ў неабразаньні? Не ў абразаньні, але ў неабразаньні.
Како убо въменися? Во обрезаніи ли сущу, или в необрезаніи? Не во обрезаніи, но предъ обрезаниемъ •
І знак абразаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці веры, якую [ён меў] у неабразаньні, каб быў ён бацькам усіх, хто верыць у неабразаньні, каб і ім залічана была праведнасьць,
И потомъ принялъ обрезание во знамя правдивое веры, юже имеаше предъ обрезаніемъ • Дабы былъ отцемъ всемъ верующимъ в необрезаніи, да и темъ вменится вера их въ правду •
і бацькам абразаньня, тых, якія ня толькі [маюць] абразаньне, але і ходзяць па сьлядах веры ў неабразаньні бацькі нашага Абрагама.
Бысть же отець обрезанию не толико тымъ, иже обрезуются • Но и тымъ ониже последують стопамъ веры бывшее предъ обрезаниемъ, отца нашего Авраама •
Бо не праз Закон Абрагаму ці насеньню ягонаму [дадзена] абяцаньне быць спадкаемцам сьвету, але праз праведнасьць веры.
Не законом бо сталося естъ обетование Аврааму • Или семени его, еже наследникомъ быти мирови • Но правдою веры •
Бо калі тыя, што праз Закон, — спадкаемцы, змарнее вера і зьнішчыцца абяцаньне;
Аще бо иже от закона, толико тии наследници суть • Испразнися вера, и разорися обетование •
бо Закон выклікае гнеў, бо дзе няма закону, няма парушэньня.
Закон бо гневъ соделаваеть • Идеже несть закона, ту ни преступления •
Дзеля гэтага праз веру, каб было паводле ласкі, каб абяцаньне было ўгрунтаваным для ўсяго насеньня, ня толькі для таго, якое праз Закон, але і для таго, якое праз веру Абрагама, які ёсьць бацька ўсіх нас,
Сего ради и от веры наследници суть • Дабы по благодати Божией, изъвестно было обетование всему семени, не толико тымъ иже от закона, но и тымъ иже от веры Авраамовы • Онъже ест отець всем нам •
як напісана: «Я паставіў цябе бацькам многіх народаў», перад Богам, Якому ён паверыў, Які ажыўляе мёртвых і называе тое, што ня ёсьць, як тое, што ёсьць.
Якоже пишеть: отца многым языком поставих тя • Прям бе пред Богом Ему же верова, оживляющу мертвыя и нарицающу не сущая яко сущая •
Ён, насуперак надзеі, паверыў з надзеяй, што станецца бацькам многіх народаў, паводле сказанага: «Гэткае будзе насеньне тваё».
Онъже безъ упования, на упование вверилъ • Яко быти ему отцемъ многымъ языкомъ, по реченному: се тако будет семя твое яко звезды небесные, и яко песокъ иже при брегу моря •
І, не зьнямогшыся ў веры, ён не глядзеў на цела сваё ўжо амярцьвелае, якое мела амаль сто гадоў, і што ўлоньне Сары амярцьвела,
И не изможе верою, и не смотре на плоть свою вже умерщвену, якобы во сту летехъ сый • Ни мертвости ложеснъ Саариныхъ •
у абяцаньні Божым не сумняваўся недаверствам, але ўмацаваўся вераю, аддаўшы славу Богу
Во обетованіи же Божиемъ не сумнеся неверованиемъ, но возможе верою, давъ славу Богови •
і маючы пэўнасьць, што Ён магутны зрабіць тое, што абяцаў.
Извесътенъ бывъ, яко то еже обеща Богъ, силен ест и наполнити •
Дзеля гэтага і залічана яму за праведнасьць.
Темже и вменися ему во правду •
А напісана [гэта] ня дзеля яго толькі, што залічана яму,
Не писано же ест сее для него толіко, иже вера его вменися во правду •
але і дзеля нас, што мае быць залічана нам, якія вераць у Таго, Хто ўваскрасіў з мёртвых Ісуса, Госпада нашага,
Но и для нас, яко вера наша вменится во правду, иже веруемъ во воскресившего Ісуса Господа нашего изъ мертвых •
Які быў выдадзены дзеля грахоў нашых і ўваскрос дзеля апраўданьня нашага.
Онже предан бысть за грехи наша, и воста за оправдания наша •
