Да Рымлянаў 4 разьдзел

 

 

Што ж, скажам, Абрагам, бацька наш, набыў па плоці?

 

І что жъ речемъ Авраама отца нашего обрести по плоти?

Калі Абрагам апраўдаўся дзеямі, ён мае пахвалу, але не перад Богам.

 

Естъ ли же Авраамъ от дел оправдася, имат похвалу, но не от Бога •

Бо што кажа Пісаньне? «Паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму ў праведнасьць».

 

Что же Писание о немъ глаголеть? Верова Авраамъ Богови, и вменися ему во правду •

Плата працаўніку залічваецца не зь мілаты, а з абавязку;

 

Делающему бо мзда не вменяется по благодати, но по долгу •

а таму, хто не працуе, а верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожнага, вера ягоная залічваецца ў праведнасьць.

 

А не делающю, верующему же въ Того, иже оправдаеть нечстиваго, вменяется вера его во правду •

Так і Давід называе шчасным чалавека, якому Бог залічвае праведнасьць незалежна ад дзеяў:

 

Якоже и Давыдъ глаголеть, о блаженъстве человека, ему же Богъ вменяеть веру въ правду без делъ закона •

«дабрашчасныя, каму беззаконьні дараваныя і чые грахі пакрытыя;

 

Блажени имъже отпустишеся безакония, и имже прикришеся греси •

дабрашчасны той чалавек, якому Гасподзь не залічыць грэху».

 

Блаженъ мужъ емуже не въменить Господь греха •

Дабрашчаснасьць гэтая датычыцца абразаньня, ці неабразаньня? Мы кажам, што Абрагаму вера залічылася ў праведнасьць.

 

Блаженство убо сие, на обрезание ли толико, чили и на необрезание ест? Глаголеть бо, яко вменися Аврааму вера во правду •

Калі залічылася? пасьля абразаньня ці да абразаньня? Не пасьля абразаньня, а да абразаньня.

 

Како убо въменися? Во обрезаніи ли сущу, или в необрезаніи? Не во обрезаніи, но предъ обрезаниемъ •

І знак абразаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці празь веру, якую меў у неабразаньні, так што ён стаўся бацькам усіх веруючых у неабразаньні, каб і ім залічылася праведнасьць,

 

И потомъ принялъ обрезание во знамя правдивое веры, юже имеаше предъ обрезаніемъ • Дабы былъ отцемъ всемъ верующимъ в необрезаніи, да и темъ вменится вера их въ правду •

і бацькам абрэзаных, ня толькі тых, што прынялі абразаньне, але і тых, што ходзяць па сьлядах веры бацькі нашага Абрагама, якую меў ён у неабразаньні.

 

Бысть же отець обрезанию не толико тымъ, иже обрезуются • Но и тымъ ониже последують стопамъ веры бывшее предъ обрезаниемъ, отца нашего Авраама •

Бо не законам дадзена Абрагаму, альбо семені ягонаму, абяцаньне — быць спадкаемцам сьвету, а праведнасьцю веры.

 

Не законом бо сталося естъ обетование Аврааму • Или семени его, еже наследникомъ быти мирови • Но правдою веры •

Калі спадкаемцы тыя, што сьцьвярджаюцца на законе, дык марная вера, нячыннае абяцаньне;

 

Аще бо иже от закона, толико тии наследници суть • Испразнися вера, и разорися обетование •

бо закон творыць гнеў, таму што дзе няма закона, няма і парушэньня.

 

Закон бо гневъ соделаваеть • Идеже несть закона, ту ни преступления •

Такім чынам па веры, каб было зь літасьці, каб абяцаньне было неадменнае ўсім, ня толькі па законе, але і па веры нашчадкаў Абрагама, які ёсьць бацька ўсім нам, —

 

Сего ради и от веры наследници суть • Дабы по благодати Божией, изъвестно было обетование всему семени, не толико тымъ иже от закона, но и тымъ иже от веры Авраамовы • Онъже ест отець всем нам •

як напісана: «Я паставіў цябе бацькам многіх народаў», — перад Богам, Якому ён паверыў, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае, як існае.

 

Якоже пишеть: отца многым языком поставих тя • Прям бе пред Богом Ему же верова, оживляющу мертвыя и нарицающу не сущая яко сущая •

Ён звыш надзеі, паверыў з надзеяй, праз што зрабіўся бацькам многіх народаў, згодна са сказаным: «Такое шматлікае будзе семя тваё».

 

Онъже безъ упования, на упование вверилъ • Яко быти ему отцемъ многымъ языкомъ, по реченному: се тако будет семя твое яко звезды небесные, и яко песокъ иже при брегу моря •

І, не зьнямогшыся ў веры, ён ня думаў, што цела ягонае, амаль стогадовага, ужо зьмярцьвела, і нутроба Сарыная ў зьмярцьвеньні;

 

И не изможе верою, и не смотре на плоть свою вже умерщвену, якобы во сту летехъ сый • Ни мертвости ложеснъ Саариныхъ •

не пахіснуўся ў абяцаньні Божым недавярствам, а застаўся цьвёрды ў веры, узьнёсшы славу Богу,

 

Во обетованіи же Божиемъ не сумнеся неверованиемъ, но возможе верою, давъ славу Богови •

і будучы добра ўпэўнены, што Ён мае сілу выканаць абяцанае.

 

Извесътенъ бывъ, яко то еже обеща Богъ, силен ест и наполнити •

Таму і залічылася яму ў праведнасьць.

 

Темже и вменися ему во правду •

А што залічана было яму, напісана ня толькі яму аднаму,

 

Не писано же ест сее для него толіко, иже вера его вменися во правду •

але і нам: залічыцца і нам, што веруюць у Таго, Хто ўваскрэсіў зь мёртвых Ісуса (Хрыста), Госпада нашага,

 

Но и для нас, яко вера наша вменится во правду, иже веруемъ во воскресившего Ісуса Господа нашего изъ мертвых •

Які прададзены за грахі нашыя і ўваскрэс дзеля апраўданьня нашага.

 

Онже предан бысть за грехи наша, и воста за оправдания наша •