Да Рымлянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык вось, апраўдаўшыся вераю, мы маем мір з Богам праз Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Оправдани же суще верою миръ имамы къ Богу, Господемъ нашимъ Ісусъ Христомъ,
празь Якога вераю і атрымалі мы доступ да той мілаты, у якой стаім і хвалімся надзеяю на славу Божую.
Имъже и приведение обретохомъ, верою во благодать сию • В нейже стоимъ и хвалимся, во упованіи славы Божие •
І ня гэтым толькі, але хвалімся і жальбамі, ведаючы, што ад жальбы ідзе цярплівасьць,
И не точию во упованіи, но и во скорбехъ хвалимся • Ведяще яко скорбь терпение соделаваеть •
ад цярплівасьці дасьведчанасьць, ад дасьведчанасьці надзея,
А терпение, исъкушение • Искушение же упование •
а надзея не ганьбуе, бо любоў Божая вылілася ў сэрцы нашыя Духам Сьвятым, Які дадзены нам.
Упование жъ не посрамит • Яко любовь Божія излияся во серца наша, Духомъ Святым данымъ намъ •
Бо Хрыстос, калі яшчэ мы былі нямоглыя, ва ўстаноўлены час памёр за бязбожнікаў.
Христосъ бо сущимъ намъ еще немощнымъ на время, за грешных умре •
Бо наўрад ці хто памрэ за праведніка; хіба што за дабрачынца, магчыма, хто і адважыцца памерці.
Едва бо кто за праведника умира • Но еще й за добраго ледва дерзнеть кто умрети •
А Бог Сваю любоў даказвае нам тым, што, калі мы былі яшчэ грэшнікі, Хрыстос памёр за нас.
Составляеть же Свою любовь в насъ Богъ понежъ егда еще быхом грешни, Христосъ за нас умре •
Таму тым болей цяпер, калі мы апраўданыя Крывёю Ягонаю, ратуемся Ім ад гневу.
Многымъ более оправдани ныне, Кровию Его спасемся от гнева •
Бо калі мы, будучы ворагамі, прымірыліся з Богам сьмерцю Сына Ягонага, дык тым болей, прымірыўшыся, уратуемся жыцьцём Ягоным;
Аще бо врази суще пременихомся ко Богу, смертию Сына Его • Многымъ паче пременшеся спасени будемъ въ животе Его •
і мала таго, але і хвалімся Богам праз Госпада нашага Ісуса Хрыста, празь Якога мы атрымалі цяпер прымірэньне.
И не толико сее, но и хвалимся о Бозе Господемъ нашимъ Ісусъ Христомъ, Имже ныне пременение приахомъ •
А таму, як праз аднаго чалавека грэх увайшоў у сьвет, і праз грэх — сьмерць, так і сьмерць перайшла ва ўсіх людзей, бо ў ім усе зграшылі.
Сего ради якоже единемъ человеком грехъ въ миръ вониде, и грехомъ смерть • И тако во вся человеки смерть изыде, понеже вси согрешиша •
Бо і да закона грэх быў у сьвеце; але грэх не залічваецца, калі няма закона.
Прежде закона бо былъ естъ грехъ въ мире • Во грехъ же не вменяшеся, не бывшу закону •
Аднак жа сьмерць панавала ад Адама да Майсея і над тымі, якія не зграшылі падобна правіннасьці Адама, які ёсьць вобраз будучага,
Но царствова смерть от Адама даже до Моисея, тежъ и над тыми ониже не согрешиша • А то для подобенства преступления Адамова • Онъже былъ ест образъ Христа грядущего •
але дар мілаты ня як правіна. Бо праз правіну аднаго памерлі многія, дык тым больш мілата Божая і дар празь мілату аднаго Чалавека, Ісуса Хрыста, шчодра красуюць для многіх.
Но не яко преступление, тако и даръ • Аще бо единаго преступлениемъ мнози умроша • Множайша ест милость Божия и даръ, благодать бо единаго Человека Ісуса Христа, во многых размножися •
І дар ня як суд за аднаго грэшніка; бо суд за адну правіну прыносіць асуду, а дар мілаты за многія правіны — апраўданьне.
И яко для греха единаго осуждени суть мнози, тако и дарованиемъ благодати Божіей оправдани будуть вси • Грехъ бо изъ единого во осужение, дар же от многъ прегрешеній во оправдание •
Бо калі за правіну аднаго сьмерць панавала праз аднаго, дык тым болей тыя, што прымаюць шчадроты мілаты і дар праведнасьці, будуць панаваць у жыцьці праз адзінага Ісуса Хрыста.
Естъ ли же единаго прегрешениемъ, смерть ест царствовала единем человекомъ • Многым более людие приемлюще изъбытокъ ласки, и даръ правды, во жизни вечной царствовати будуть, единемъ Ісусъ Христомъ •
Вось таму, як праз правіну аднаго ўсім людзям асуда, так і праз праведнасьць аднаго ўсім людзям апраўданьне да жыцьця.
Того для яко бо единаго согрешениемъ во вся человеки изыде осужение • Тако и единаго оправданиемъ, во вся человеки оправдание жизни •
Бо, як празь непаслушэнства аднаго чалавека зрабіліся многія грэшнікамі, так і праз паслушэнства аднаго стануць праведнымі многія.
И яко непослушаниемъ единаго человека грешници быша мнози • Сице и послушаниемъ единаго праведни будуть мнози •
А закон прыйшоў пасьля, і так памножыліся правіны. А калі памножыўся грэх, шчодра закрасавала мілата,
Законъ пак превниде да умножится прегрешение и внегда умножися грехъ, преизъбычествова благодат •
каб, як грэх панаваў дзеля сьмерці, так і мілата запанавала праз праведнасьць дзеля жыцьця вечнага Ісусам Хрыстом, Госпадам нашым.
Да якоже царствова грех во смерть • Тако и благодать царствовати будеть въ животъ вечный, правдою Ісуса Христа Господа нашего •
