Да Габрэяў 11 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Вось жа, вера ёсьць ужыцьцяўленьне спадзяванага й перакананьне празь нявідомае.
Естъ же вера надеемымъ вещем составъ, и обличение невидимым,
Ёю сьветчаньня дасяглі старавечныя.
в тоі бо сведетелствовани быша отцеве старіи •
Вераю ж разумеем, што вякі ухармаваны словам Божым, так што нявідомае стала відомым.
Верою поразумеваемъ совершитися векомъ словомъ Божіимъ, да от невидимыхъ, видимымъ вещем быти •
Вераю Авель аброк Богу аброк лепшы, чымся Каін; ёю адзяржаў сьветчаньне, што ён справядлівы, Бог пасьветчыў праз дары ягоныя; ёю ён, памершы, яшчэ гукае.
Верою приатнейшую жертву Авель, нежели Каинъ, принесе Богови • Еяже ради сведетелствовася быти праведенъ • Сведетелствующу о дарехъ его Богу • И того для мертвъ сый, еще воспоминается •
Вераю Енох быў перанесены, каб ня бачыць сьмерці; і ня знойдзены, бо Бог перанёс Яго. Бо ўперад, чымся быў перанесены, меў сьветчаньне, што падабаў Бог яго.
Верою Енохъ преставленъ бысть, дабы не виделъ смерти • И не обреташеся занежъ пренесе и Богъ • Прежде бо пренесения его сведетелствованъ естъ угодити Богови •
Бязь веры ж нельга падабацца; бо хто бліжыцца да Бога, мае верыць, што Ён ё, і шукаючым Яго адплачуе.
Без веры пакъ невозможно угодити Богу • Протож потреба веровати приходящему к Нему иже Богъ ест • И возыскающимъ Его мьзду воздатель бываеть •
Вераю Ной, перасьцярэжаны Богам празь яшчэ нявідомае, багабойліва прыгатаваў караб да спасеньня дому свайго; ёю засудзіў сьвет і стаў спадкаемцам справядлівасьці, што зь веры.
Верою проповедь приялъ Ное, о речахъ николиже виданыхъ • И убоявся приправовал ковчегъ, во соблюдение дому своему • Имже осуди весъ миръ потонути • И бысть самъ наследникъ во правде, юже имеаше от веры •
Вераю Абрагам, пагуканы, паслухаў ісьці да месца, каторае меў адзяржаць на спадак; і вышаў, няведаючы, куды йдзець.
Верою зовемый Авраамъ, послуша Бога, изыйде в место идеже хотяше прияти наследие, и иде самъ не ведый камо грядеть •
Вераю падарожжаваў ён па зямлі абяцанай, як чуж-чужанін, жыхарачы ў буданох з Ісаком а Якавам, суспадкаемцамі тае ж абятніцы;
Верою живяше Авраамъ на земли обетованной яко на чуждей, вселився во кровы, со Ісаакомъ, и Іаковомъ, с наследники тогожде обетованія •
Бо ён спадзяваўся места, што мела под, каторага мастак а будаўнічы Бог.
Ждаше бо основания будущего града, емуже хытрец, и содетел бысть Богъ •
Вераю й сама Сорра адзяржала моц да прыйма семені, і вонках паравога веку, бо мела за вернага Таго, Хто абяцаў.
Верою такоже и Сарра неплодна сущи • Силу ко зачатию семени приняла естъ, и в неподобные лета в старости роди • Понеже верна умени обащавшего •
І затым запраўды ад аднаго, ды зьмярцьвелага, нарадзілася так шмат, як зораў на небе і як няшчысьлёны пясок на беразе морскім.
Темже и от мужа ея якобы наполы вже умерщвленаго розплодишеся • Яко звезды небесныя множествомъ • И яко песокъ иже по брегу морскомъ безчислены •
Усі гэтыя памерлі ў веры, не адзяржаўшы абятніцаў, адно здалеку бачылі іх, і вецілі, і вызнавалі, што яны чужнікі а прыходныя на зямлі;
Въ вере изомроша сии вси, не приемши обетованія, но здалеча е видеша, и ожидаша • Исповедающися, яко странници суть и пришельци на земли той •
Бо тыя, што так кажуць, паказуюць, што яны шукаюць айчыны.
Ибо таковая глаголющие ведомо дають, иже отечества собе възыскають •
І калі б яны ў думках мелі тую, з каторае вышлі, дык мелі спасобнасьць зьвярнуцца;
И аще бы были на оно воспомянули от негоже вышли • Имели часу досыть возвратитися •
Але яны імкнуліся да лепшага, значыцца да нябёснага; затым і Бог не сароміцца звацца іх Богам, бо Ён прыгатаваў ім места.
Ныне же лепшего жадають • То естъ небеснаго • А для того не стыдится ими Богъ, нарицатися Богомъ их, уготова бо имъ градъ •
Вераю Абрагам, спрабаваны, аброк Ісака, ды ён аброк адзінароднага свайго, каторы прыняў абятніцу,
Верою приведе Авраамъ Ісаака искушаемъ • И единороднаго принесе на жертву, в немже принялъ былъ обетования •
Катораму было сказана: «У Ісаку названа будзе табе насеньне»;
К нему бо глаголано бысть: яко во Ісааце наречет ти ся семя •
Бо ён уважаў, што Бог дуж і зь мертвых ускрысіць. Затым і адзяржаў яго як праабраз.
Помысливъ иже и из мертвых силенъ естъ Богъ воздвигнути семя • Темже того и во притчу приал •
Вераю ў будучыню Ісак дабраславіў Якава а Ісава.
Верою о будущемъ добре благослави Ісаакъ Іакова •
Вераю Якаў, паміраючы, дабраславіў кажнага сына Язэпавага і сьхінуўся на верх посаха свайго.
Верою Іаковъ умирая каждому сыну Іосифову далъ благославение • И поклонися на конець жезла его •
Вераю Язэп, паміраючы, зрабіў менку праз выхад сыноў Ізраелявых і даў паручэньне ўзглядам касьцей сваіх.
Верою Іосифъ скончеваяся • О исходе сынов Ізраилевыхъ паметь вчинилъ • И о костехъ своих заповедалъ •
Вераю Масей па нараджэньню быў хаваны тры месяцы бацькамі сваімі, бо яны бачылі дзецянётка пазорнае і не пабаяліся загады каралеўскае.
Верою внегда Моисей родися, сокровенъ бысть три месеци от родителей своих, занужъ видеша красно отроча, и не убояшеся повеления царева •
Вераю Масей, вырасшы, адмовіўся звацца сынам дачкі фараонавае;
Верою Моисей великъ бывъ, отвержеся нарицатися, сынъ дщеры фараоновы •
Валей абраўшы цярпець гароту зь людам Божым, чымся мець часную прыемнасьць раскошы,
Пачеже изъволи с людми Божиими страдати, нежли временную сладость греха имети •
Маючы вярненьне Хрыстова за большае багацьце, чымся ягіпецкія скарбы; бо ён уважаў на адплату.
Болшее богатество въмени поношение Христово, нежели египетския сокровища • Возираше бо на мзду воздания •
Вераю пакінуў ён Ягіпет, не пабаяўшыся гневу каралеўскага, бо ён, быццам бачачы Нявідомага, быў станаўкі.
Верою остави Египетъ, и не убояся ярости царевы • Невидимаго убо Бога, якобы видяй последоваше •
Вераю справіў ён Пасху і разьліцьцё крыві, каб нішчэньнік першакоў не даткнуўся да іх.
Верою сотвори Пасху, и пролитие крови • Да всегубитель первородныхъ их не биеть •
Вераю прайшлі яны Чырвонае мора, як па зямлі, чаго паспрабаваўшы, Ягіпцяне патанулі.
Верою проидоша Чермное море, яко по суху земли, егоже покусивше Египтяне, истопишеся •
Вераю паваліліся сьцены ерыхонскія па сямідзенным абходжаньню.
Верою стены Ерихонския падоша • Оступлениемъ на седмъ дней •
Вераю Рагаў бязуля, прыняўшы із супакоям узьведнікаў (і правёўшы іх другой дарогаю), не загінула зь нявернымі.
Верою Раавъ блудница не погыбе со противящимися, приемши исходники с миромъ •
І што яшчэ скажу? Ня стане імне часу, каб павядаць празь Ґідэона а Варака а Самсона а Еффая а Давіда а Самуйлу а прарокаў,
И чтожъ еще глаголю? Не достаеть бо мне ко исповеданию часу • О Гедеоне • О Вараце • О Сампсоне • О Самуиле • О Давыде • И о другыхъ пророцехъ •
Каторыя вераю перамагалі гаспадарствы, чынілі справядлівасьць, адзержавалі абятніцы, зачынялі ляпы лявом,
Иже верою победиша царствия • Содеяша правду, получиша обетования • Заградиша уста лвомъ •
Гасілі сілу агню, уцякалі ад ляза мяча, мацаваліся ад кволасьці, былі дужыя на вайне, праганялі войскі чужых;
Угасиша силу огнену • Убежаша от острия мечю • Возъмогоша от немощи • Быша крепци во брани, полки жъ обратиша чуждимъ •
Жанкі адзержавалі памерлых сваіх ускрэслымі; іншыя ж замучаныя былі, не адзяржаўшы вывальненьня, каб дастаць лепшае ўскрысеньне;
Приаша жены воскрешеныя мертвыя своя • Иные же изъбиени быша, не приемши изъбавления, да лучшее воскресение улучат •
А іншыя дазналі насьміханьняў а біцьця розкамі а путаў а вязьніцы;
Друзіи пакъ руганиемъ, и ранами покушени быша, еще же и узами, и темницами •
Былі каменаваны, спакушаны, паміралі ад мяча, туляліся ў вавечых а казіных скурах, у нястачы, атугах, благім абходжаньню;
Камениемъ побиени быша, претрени быша искушени быша • Убійством меча умроша • Проидоша во овчиих гуняхъ, и во козиих кожахъ • Лишени, оскорблени, и озлобълени •
Каторых сьвет ня быў годны, цягаліся па пустынях а гарах а пячорах а раськепінах зямлі.
Имъже не бе достоинъ весъ миръ • Въ пустыняхъ скитающеся, и в горахъ, и в вертьпахъ, и во пропастехъ земныхъ •
І ўсі гэтыя, дасягшы сьветчаньня вераю, не адзяржалі абятніцы,
И сие вси послушствовани верою, не приаша обетованія •
Бо Бог штось лепшае нам перадбачыў, каб яны не бяз нас сталі дасканальныя.
Богу лучшее что о насъ прозревшу, да не без насъ совершени будут •
